Τούτες τις μέρες οι δέκτες των τηλεοράσεων είναι γεμάτοι σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη Γη από μιαν απερίγραπτη τραγωδία με θύματα αθώους πολίτες και παιδιά που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, που αριθμεί 1,7 εκατ. ανθρώπους και που είναι στοιβαγμένοι σε μια λωρίδα γης 40x10 χιλιομέτρων, όπου το 21% ζουν στην ένδεια και το 40% στην ανεργία.

Η ταλαιπωρία αυτού του λαού αρχίζει από τον πόλεμο του 1967, οπότε η περιοχή καταλήφθηκε από το Ισραήλ και εστιάζεται στη στρατιωτική υπεροχή και στις εκατόμβες των αμάχων, παρά το γεγονός ότι η Χαναά και γενικότερα η περιοχή αποτέλεσε την καταγραφή ενός πολυφυλετικού κράτους, που ξεπερνούσε τις ρατσιστικές θεωρίες και την ανωτερότητα της φυλής.

Στις μέρες μας πίνεται το αίμα σαν νερό σ’ ένα ποτήρι για να ξεδιψάσεις ένεκα του αλληλοδιαδοχικού μίσους. Η Ιερουσαλήμ, αντί να γίνει πνευματικό κέντρο και κέντρο συνεργασίας της Ανατολής για τις γύρω χώρες, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για ένα καλοκουρδισμένο μακελλειό, που στοχεύει σε μια γενικευμένη σύρραξη στη Μεσόγειο που έχει σαν θεό τον Μαμωνά, το φυσικό αέριο και πετρέλαιο, που για μεν το φυσικό αέριο που βρίσκεται σε Ισραήλ, Συρία, Λίβανο και Κύπρο υπολογίζεται στα 122 τρισεκ. κυβ. πόδια, για δε το πετρέλαιο στο 1,6 δισεκ. βαρέλια και θα πρέπει να εξορυχθούν μέχρι το 2020.

Το γενικό κατάντημα της περιοχής οφείλεται στην αμφισβήτηση των συνόρων που κληροδότησε η αποικιοκρατική περίοδος, στην αποτυχία των δυτικών χωρών με επικεφαλής τις ΗΠΑ να εξαγάγουν τους φιλελεύθερους δημοκρατικούς θεσμούς στη Μέση Ανατολή μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων, που οδήγησαν σε έναν ατελείωτο κύκλο βίας, που διέλυσε κράτη και λαούς, στην απόσυρση των ΗΠΑ από το Ιράκ, στην απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν, στον συριακό εμφύλιο, στις περιορισμένες πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις στον απόηχο της Αραβικής Άνοιξης, στις χρηματοδοτήσεις των ακραίων ισλαμιστών από χώρες του Περσικού Κόλπου, στις μη αλλαγές στα πλούσια αραβικά κράτη, στην οικονομική και δημογραφική αποτελμάτωση, στην απροθυμία των δυτικών με επικεφαλής τις ΗΠΑ να προωθήσουν ενιαία πολιτική ειρήνης για τη Μέση Ανατολή, επειδή δεν υπάρχει θέληση και όραμα, παρά γεωπολιτικοί και στρατηγικοί σχεδιασμοί.

Εξαιτίας της έλλειψης πρωτοβουλίας και ενθάρρυνσης: Αφρική - Μέση Ανατολή μέχρι την Υεμένη υπάρχει μια ξεκάθαρη αμφισβήτηση συνόρων όχι μόνο από τους φανατικούς ισλαμιστές, αλλά και από φιλικές χώρες προς τη Δύση, που θέλουν να ενσωματώσουν στα εδάφη τους μέρος εδαφών από χώρες όπου κυριαρχεί η βία και η αιματοχυσία, και από αυτή την εξέλιξη επηρεάζονται 14 περιοχές.

Σήμερα ο πλανήτης Γη κτυπιέται από μικρές εστίες πολέμου και κρίσεις όπως το 1914 και 1939, και η ανθρωπότητα δεν δίδει σημασία όπως και τότε, που έγινε θύμα των χαρακωμάτων. Παρά την πληθώρα διεθνών οργανισμών δεν λειτουργεί ένα αξιόπιστο επίπεδο επικοινωνίας, συνεννόησης και διαμεσολαβήσεων για επίλυση διαφορών, επειδή αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί υπονομεύθηκαν από τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών και η ανθρωπότητα παραπληροφορείται για τα καυτά προβλήματα που την απασχολούν.

Τέλος, πρέπει να γίνει κατανοητό από τις εμπλεκόμενες δυνάμεις ότι δεν υπάρχει νικητής παρά μονάχα ένα αυξανόμενο μίσος και έχθρα για την αντίπαλη πλευρά, χωρίς να επιτυγχάνεται η επίλυση του παλαιστινιακού προβλήματος και η επικράτηση της ειρήνης και συμβίωσης.

XAΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ