Εμ, από την αφεντιά του τα είδαμε όλα, Ιούλης είν’ αυτός. Μ’ άδεια χέρια να ’ρθει, δεν κάνει. Αμέτρητες οι συμφορές που κουβαλάει, εδώ θα κώλωνε; Μετράμε: Το 1570 μπουκάρουν οι Τούρκοι στο νησί, το 1821 κρεμάνε Αρχιεπίσκοπο και προκρίτους, το 1974 πραξικόπημα κι εισβολή, το 2002 δυστύχημα μας στερεί τον λεβέντη Στρατηγό Φλωράκη, το 2011 έκρηξη στο Μαρί, δεκατρείς νεκροί και απίστευτη καταστροφή, τι να τα λέμε!

Μας βρήκε τώρα, κοντά σ’ όλους τους άλλους, νέος όρος: «εκποιήσεις». Στα χείλη όσων παίρνει το σχέδιο οι στίχοι του Νίκου του Γκάτσου, που τους έκανε τρυφερό τραγούδι ο Μάνος ο Χατζιδάκις: «Σπίτι μου, σπιτάκι μου.» Κι αν η συνέχεια «φτωχοκαλυβάκι μου» δεν κολλάει στη δική μας περίπτωση, το «χώμα που γεννήθηκα ποτέ μου δεν σ’ αρνήθηκα», το ζουν σαράντα χρόνια τώρα χιλιάδες σ’ αυτόν τον τόπο, παλεύοντας να ριζώσουνε.

Συσκέψεις επί συσκέψεων λοιπόν, κόψε κάτι από ’δώ, κόλλα κάτι πιο κάτω, το γλιτώνει δεν το γλιτώνει ο απλός άνθρωπος το κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του - όνειρο ζωής απ’ τα γεννοφάσκια ώς την ύστερη την ώρα για τον καθένα.

Εκτιμητές, προθεσμίες, αν δεν τα βολέψεις θα ενημερωθείς πού και πότε θα γίνει πλειστηριασμός των ονείρων σου, των κόπων σου, των ελπίδων και της έγνοιας σου ν’ αφήσεις κάτι σ’ αυτούς που έφερες εδώ, σ’ ετούτο τον κόσμο! Εντάξει, κάναμε υπερβολές, ξανοίγματα ασυγχώρητα, αλλά άμα είχες για τη δόση, τι τρέλα μπορεί να σε βάρεσε να θες και καλά να ξεσπιτωθείς; Και να ορμήσουν οι αετονύχηδες ν’ αβγατίσουν το -με ρέγουλα συνήθως αποκτημένο- βιος τους; Ακούστηκε για κάτι σχέδια, ενοικιαγορά λέει από το κράτος, να κάτσω νοικάρης στο σπίτι μου ώσπου να περάσει -αν κι άμα περάσει!- η μπόρα. Κι οι δανειστές ξεκάθαροι:

Δεν περνάτε το νομοσχέδιο-λεφτά ούτε στον ύπνο σας! Μετράς, τόκοι, υπερημερίες κι άλλα συναφή και πρωτόγνωρα, πού να βγεις απ’ τον κυκεώνα; Κι η ομορφούλα της συμμορίας -συγγνώμη της ομάδας- ρίχνει τη χαριστική βολή: Οι περικοπές όχι μόνο να παραμείνουν μονίμως, μα να αυξηθούν. Άντε τώρα να σώσεις σπίτι. Γύρω, πώς το λέμε; Ανήσυχη ηρεμία! Οι απειλές θεριεύουν, οι καραμπίνες καθαρίζονται και γρασάρονται. Οι πολιτικοί με το μαχαίρι στον λαιμό (δεν μας έρχεται πια εκείνο το πιστόλι στον κρόταφο) ζορίζονται για τροποποιήσεις να ξεπεραστούν κάποια αγκάθια για κείνους που χρειάζονται στήριξη - οι άλλοι τι ανάγκη έχουν;

Άντε στο καλό, λοιπόν, κι εφέτος Καίσαρα Ιούλιε, εξολοθρευτή. Παλεύουμε να τα βρούμε με τον κολλητό κι ισάξιό σου, Καίσαρα Αύγουστο. Καλύτερος είναι αυτός, νομίζεις ξεχάσαμε; Λίγα μας έφερε; Βομβαρδισμοί Τηλλυρίας το 1964, δεύτερη εισβολή το 1974, δολοφονία Ισαάκ - Σολωμού 1996, το δυστύχημα με το αεροπλάνο «Ήλιος» που βύθισε στο μαύρο σκοτάδι εκατοντάδες το 2005, δυστύχημα με Κύπριους νεκρούς στην Αίγυπτο το 2007.

Θερμός έως πολύ θερμός προβλέπεται κι η αφεντιά του. Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει τώρα, μες στη λάβρα, ναι, γιατί ο Γενάρης δεν αργεί και πολύ, κι όπως δείχνουν οι οιωνοί, αν δεν τα καταφέρουμε θα κλάψουμε θύματα! Κουράγιο να ’χουμε και δύναμη να το παλέψουμε. Ε, και κανένα ευχέλαιο να κάνουμε δεν θα έβλαπτε!

ΑΛΕΚΑ ΓΡΑΒΑΡΗ-ΠΡΕΚΑ