Σε ένα κόμμα που αλλάζει η ηγεσία και μάλιστα με μόλις 51% πλειοψηφία, αναμένεις ότι θα δεις συναινετικές κινήσεις, μελετημένες και προσεκτικά διατυπωμένες θέσεις και κυρίως σεβασμό προς την ιστορία του και προς τους ανθρώπους που το ίδρυσαν και το κράτησαν ζωντανό για 38 ολόκληρα χρόνια. Δεν αναμένεις, ασφαλώς, ούτε εκδίκηση, ούτε αλαζονεία, ούτε ετσιθελισμό, ούτε αγνωμοσύνη.
Διαλαλούσαν ότι πρέπει να φύγει ο Μάριος Καρογιάν και να έλθει ο Νικόλας Παπαδόπουλος για να συνενώσει το κόμμα, το οποίον ειρήσθω εν παρόδω οι ίδιοι διέσπασαν, και ότι θα δράσει πυροσβεστικά. Τελικά διαπιστώνουμε ότι είναι ως να επιλέξαμε αρχηγό της πυροσβεστικής το Νέρωνα.
Μετά την αποχώρησή μας από την κυβέρνηση για ευνόητους λόγους, τη φαινομενική στροφή της νέας ηγεσίας μας στην οικονομική της πολιτική, από μνημονιακή σε αντιμνημονιακή, από τους τραπεζίτες στους μεσαίους τους οποίους καταδίωκε προηγουμένως, από τα δεξιά προς τα αριστερά και κυρίως μετά από τις ευρωεκλογές, που απωλέσαμε το ένα τρίτο της δύναμής μας, η Κεντρική Επιτροπή της 9ης Ιουλίου διήρκησε μόνο ορισμένα λεπτά. Μίλησαν ο Πρόεδρος και ο Οργανωτικός Γραμματέας για τόσο χρόνο όσον απαιτείται για ένα μνημόσυνο χωρίς ομιλητές.
Ισχυρίστηκαν ότι η σύνοδος της Κ.Ε. ήταν για την εκλογή εννέα δευτεροκλασάτων αξιωματούχων, εκ των οποίων οι τέσσερις εξελέγησαν χωρίς ανθυποψηφίους, αφού έγιναν παρατεταμένες πιέσεις για να αποσυρθούν οι άλλοι υποψήφιοι. Ηλίου φαεινότερο το τι υπήρξε στο παρασκήνιο, είναι η συμπεριφορά του special συμβούλου του Προέδρου, που ενώπιον πενήντα περίπου συνέδρων, έξω από το οίκημα, λίγο πριν την έναρξη της συνεδρίας, φώναξε δυνατά για να τον ακούσουν σε ένα από τους υποψηφίους: «είδες ότι σε κανόνισα». Δηλαδή ανάγκασαν τους άλλους να αποσυρθούν. Ένα έμμισθο επιτελείο συμβούλων βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία για να λιβανίζει και υπηρετεί τον Πρόεδρο. Στους Ρωμαίους αυτοκράτορες τους ονόμαζαν πραιτοριανούς, στους μαχαραγιάδες τους λένε ευνούχους.
Το Κόμμα διοικείται, καθορίζει πολιτική, μεταβάλλει πολιτική και διακηρύττει θέσεις και απόψεις βάσει του τι συμφέρει στον ηγεμόνα του, όπως οι έμμισθοι επικοινωνιολόγοι σχεδιάζουν. Βασικά το Κόμμα λειτουργεί με φιρμάνια. Ο Πρόεδρος θέλει να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα, αλλά προτίμησε αντί να ξεκινήσει από την αρχή, να «εξαγοράσει» το ΔΗΚΟ, να χρησιμοποιήσει τις υποδομές, μαζί με τους οπαδούς του, να επιλέξει τους ανθρώπους του που θα τον υπηρετούν κατ΄ αποκλειστικότητα και στην ουσία, αυτοί που διαφωνούν είτε υποτάσσονται είτε φεύγουν.
Τρανή απόδειξη ο προεκλογικός των Ευροεκλογών. Το ΔΗΚΟ, είτε 9% έπαιρνε είτε 22%, ένα μόνο ευρωβουλευτή θα εξέλεγε. Επομένως αυτό που απαιτούσε το συμφέρον του Κόμματος ήταν να πάρει όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων, που κυρίως αυτό ευνοούσε το νέο του ηγέτη. Παρ΄ όλα αυτά προτίμησε να περιθωριοποιήσει τον Αναπληρωτή Πρόεδρο Μάρκο Κυπριανού και τον Αντιπρόεδρο Χρίστο Πατσαλίδη, οι οποίοι αν μη τι άλλο, θα συσπείρωναν ένα ποσοστό του ΔΗΚΟ, το οποίο διατηρεί τις επιφυλάξεις και αμφιβολίες του για το Νικόλα. Αντί αυτούς, προώθησε αντιδεοντολογικά, κάποιους νεοφανείς αστέρες τους οποίους θέλει να προβάλει για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Μάλιστα ένας απ΄ αυτούς, είναι έμμισθος του, στέλεχος Ιδρύματος και δεν έχει καμιά θέση σε κανένα συλλογικό όργανο του Κόμματος, χρησιμοποιήθηκε δε κατά κόρον στην προβολή του Λιλλήκα στις Προεδρικές Εκλογές. Επιπλέον, απέλυσε 19 έμμισθους του Κόμματος, παραμονές του Πάσχα και των Ευροεκλογών, που οι περισσότεροι είχαν μισθό 500-800 ευρώ, για να προσλάβει άλλους υψηλόμισθους. Το πιο τραγικό, ένας έμμισθος μεν, αλλά και εκλελεγμένο στέλεχος από τη βάση του Κόμματος, που είχε διορισθεί από το Σπύρο Κυπριανού, απολύθηκε με ένα τηλεφώνημα μιας υπαλλήλου του Κόμματος. Ούτε ο πιο στυγνός εργοδότης δεν συμπεριφέρεται έτσι σ΄ ένα άνθρωπο που τον υπηρέτησε για 38 ολόκληρα χρόνια.
Σε επαρχιακή συγκέντρωση του ΔΗΚΟ Λεμεσού για τις Ευρωεκλογές όπου παρουσιάστηκαν οι υποψήφιοι, προσφωνήθηκαν όλοι ανεξαιρέτως, βουλευτές, πρώην βουλευτές, πρώην υπουργοί, δήμαρχοι, πρώην δήμαρχοι, αξιωματούχοι, πρώην αξιωματούχοι, μουκτάρηδες και αζάες, εκτός από τον Μάριο Καρογιάν που ήταν και αυτός παρών, τέως Πρόεδρος του ΔΗΚΟ για επτά χρόνια, όσα και ο Τάσσος Παπαδόπουλος.
Αυτό δείχνει ωμότητα και εκδίκηση. Φαινόμενα που παρουσιάζονται μόνο σε δικτατορίες. Τελικά το ΔΗΚΟ μετατράπηκε σε οικογενειακή επιχείρηση.
ΜΑΡΙΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΔΗΚΟ Πρόεδρος ΔΗΚΟ Μ. Γειτονιάς και Δημοτικός Σύμβουλος
