Ο Ταξίαρχος ε.α., Λογαχός κατά την εισβολή-Διοικητής του 2ου λόχου του 231 Τ.Π. με τον οποίο συνομιλήσαμε για τη δράση της τιμημένης αυτής Μονάδας κατά τις επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων εισβολέων το μαύρο καλοκαίρι του 1974, θυμάται τις μαύρες εκείνες μέρες που έζησε η Κύπρος, και μιλά με θαυμασμό για τους άντρες του Λόχου του, που έπραξαν στο ακέραιο το προς την πατρίδα καθήκον τους.
Τον ρωτούμε πού τον βρήκε η μαύρη μέρα της εισβολής και μας απαντά:
Πρωί- πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, οι Τούρκοι άρχισαν να ολμοβολούν εναντίον όλης της διάταξης του Λόχου μου, στο Ύψωμα «Άσπροι». Γινόταν χαλασμός κόσμου. Κατά τις εννέα η ώρα τουρκικά ελικόπτερα και μεταγωγικά άρχισαν να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές. Ζήτησα από την 198ή Μοίρα Πυροβολικού και άρχισε να προσβάλλει τη ρίψη αλεξιπτωτιστών με εγκαιροφλεγή και κανονικά βλήματα. Η Πυροβολαρχία έκανε θραύση. Οι βολές της ήταν εύστοχες και οι εκρήξεις των βλημάτων με τους καπνούς και τις σκόνες που σηκώνονταν, έκανα τον κάμπο μπροστά μας να μοιάζει με κόλαση. Βλέπαμε τα αλεξίπτωτα να πέφτουν καιόμενα με τους αλεξιπτωτιστές.
Όπως μας ανέφερε αργότερα αξιωματικός της ΟΥΦΙΚΥΠ, οι Τούρκοι είχαν τρομερές απώλειες και άλλαξαν τα σχέδια ενέργειάς τους, αναμένοντας ενισχύσεις. Κατά τις έντεκα η ώρα, το Πυροβολικό πήρε και πάλι την πρωτοβουλία και κτύπησε τους Τούρκους στη Φώττα. Εκείνοι περιορίζονταν να ανταποδίδουν τα πυρά με όλμους και πολυβόλα. Διέθεταν αφθονία και όλμων και πολυβόλων. Το απόγευμα ήταν ηρεμία, αλλά τη νύκτα παραμείναμε σε επαγρύπνηση, διότι υπήρχε κίνδυνος νυκτερινής επίθεσης του εχθρού.
Στις 22 Ιουλίου συνεχίστηκαν μπροστά από τις θέσεις μας οι αψιμαχίες. Οι Τούρκοι, αν και υπέρτεροι σε αριθμό και μέσα, δεν επιχείρησαν επίθεση, αναμένοντας, προφανώς και άλλες ενισχύσεις, διότι ο αποδεκατισμός των πρώτων αλεξιπτωτιστών, τους ανάγκασε να αλλάξουν τα σχέδιά τους και να καθυστερήσουν την επίθεση… Πληροφορίες μάλιστα, από αξιωματικούς των Ηνωμένων Εθνών, μιλούσαν για αντικαταστάσεις μερικών Τούρκων αξιωματικών, για ανικανότητα εν ώρα μάχης.
Το πρωί της 23ης Ιουλίου τουρκικός λόχος που καθηλώθηκε στον Οβκό, ενισχυμένος κατά τη νύκτα, αντί να συνεχίσει την πορεία του για να ενισχύσει το Καλαμπάκι, επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον των θέσεων του Λόχου μου, στο ύψωμα «Άσπροι». Τους αφήσαμε να πλησιάσουν πολύ κοντά στις θέσεις μας και όταν έκρινα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή, διέταξα πυρ ομαδόν. Η μάχη ήταν σκληρή και πεισματική.
Οι Τούρκοι επετίθεντο λυσσασμένοι κατά κύματα, αλλά οι γενναίοι υπερασπιστές του υψώματος «Άσπροι» γαντζωμένοι κυριολεχτικά στις θέσεις τους, με φράγμα πυρός, τους απωθούσαν και τους υποχρέωναν να παίρνουν θέσεις μακριά από το βεληνεκές των όπλων μας. Εκεί ενισχύονταν, ανασυντάσσονταν και επιχειρούσαν νέες επιθέσεις, χωρίς να υπολογίζουν απώλειες. Ήταν κάτι απίστευτο αυτό που συνέβαινε με τους Τούρκους.
Όλες οι λυσσώδεις επιθέσεις τους απέτυχαν. Η εκεχειρία βρήκε τους γενναίους του Δευτέρου Λόχου του 231 Τάγματος Πεζικού να κρατούν τις θέσεις τους. Ξαναζωντάνεψαν τις Θερμοπύλες. Έφραξαν το δρόμο στον εισβολέα, που εκμεταλλεύτηκε αργότερα την εκεχειρία, για να συγκεντρώσει νέες δυνάμεις και οπλισμό, για τη δεύτερη φάση της εισβολής…
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Από το βιβλίο «Αετοί του Πενταδάκτυλου», που θα κυκλοφορήσει εντός των ημερών.
