Νομίζω η ιδέα του κ. Τορναρίτη για διδασκαλία της Ομοσπονδίας στα Σχολεία, δεν θα βρει καμμιά απήχηση. Και αυτοί που φυσικά επελέγησαν και θα κληθούν να διδάξουν το μάθημα αυτό, είναι οι καθηγητές. Ένας κλάδος πολύ καλά αμειβόμενος, ο καλύτερα αμειβόμενος από όλους σχεδόν τους δημοσίους υπαλλήλους.

Τί κίνητρο έχει ο κλάδος αυτός, να διδάξει την ιδέα της Ομοσπονδίας, όταν ένα 70-80% αντιτίθενται στο σύστημα αυτό, γιατί θα χάσουν τα προνόμιά τους; Π.χ., τους μισθούς των 2500-4000 ευρώ μηνιαίως;
Αν τελικά αποδεχθούν να το πράξουν, προφανώς δεν θα διαφημίσουν το προτεινόμενο για λύση, σύστημα (δεν λέω ότι αυτό οφείλουν να πράξουν), αλλά τουναντίον, υπολογίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία, θα βρει τρόπο, έστω και έμμεσα, να το δυσφημίσει. Ή, να μην είναι και τόσο αντικειμενική στην διαφώτιση αυτή.

Αφήστε που στην περίοδο κατά την οποία θα διδάσκεται το «μάθημα», θα γίνεται χαμός μέσα στην αίθουσα. Ουδείς θα προσέχει, διότι κανένας, ή σχεδόν κανένας νεαρός (και εμείς είμεθα υπεύθυνοι γι αυτό), δεν καίγεται να μάθει οτιδήποτε σχετίζεται με το κυπριακό, και κατ΄επέκταση για το μέλλον της πατρίδας μας. Γιατί η σωστή πολιτικοποίηση των μαθητών, είναι θέμα Παιδείας, και είναι φανερό ότι έχουμε πλήρως αποτύχει σε αυτό.Οι στατιστικές το αποδεικνύουν.

Αυτό το κλίμα απογοήτευσης, καλλιεργήθηκε και με τις ατέρμονες συνομιλίες των πολιτικών μας, που εδώ και 5 δεκαετίες καρκινοβατούν...
Δεν αδικώ όμως, τα παιδιά. Πώς να τους εμπνεύσεις την επιθυμία για λύση-επανένωση-ειρηνική συνύπαρξη; Τα πρότυπα που εμείς τους προβάλαμε εδώ και χρόνια, σαν στόχο ζωής είναι η καλοπέραση, η αποφυγή του κόπου, το βόλεμα με μια μόνιμη θέση στην Δημόσια Υπηρεσία κ.λπ. Σπείραμε καταιγίδες, θερίζουμε θύελλες...

Λοιπόν, και για να αστειευτούμε(;) και λίγο:
Προτείνω, ή μάλλον προβλέπω, ότι αν τελικά συναινέσουν οι εκπαιδευτικοί μας, να μπουν σε αυτή την «αγγαρεία», η διδασκαλία να κινηθεί στους εξής 5 άξονες, δηλαδή να τονιστούν όσο πιο απλοϊκά και κατανοητά γίνεται, τα εξής:

1) Το σύστημα αυτό, το απεδέχθη εξ ανάγκης ο εθνάρχης Μακάριος, ως αναγκαίο κακό.
Δεν το επιλέξαμε ποτέ εμείς οι Ε/κ, αλλά υπήρξε στόχος της Τουρκίας από το 1958...Γι αυτό ο μ. Τ. Παπαδόπουλος πρόσθεσε την ουρά: Ομοσπονδία, αλλά με το σωστό περιεχόμενο...

2) Αν, ό μη γένοιτο εφαρμοστεί αυτό το σύστημα, οι Τούρκοι θα είναι αφέντες στον Βορρά και συνεταίροι στον Νότο. Θα δικαιούνται να μας φάνε τα κέρδη από τους υδρογονάνθρακες 50-50%, ή ακόμη χειρότερα.

3) Θα συνάπτει το συνιστών Τ/κ κρατίδιο, δάνεια τα οποία εμείς θα καλούμεθα να αποπληρώσουμε.Και θα υποβαθμιστούμε από Κράτος, σε συνιστών κρατίδιο.

4) Οι πολύ επικίνδυνες-αναχρονιστικές Εγγυήσεις της Τουρκίας, θα συνεχίσουν να υφίστανται .

5) Με τη νόμιμη παραμονή 50 000 χιλιάδων εποίκων, εμείς σιγά-σιγά, θα οδηγηθούμε στην «Αλεξανδρεττοποίηση».

Θέλετε κι άλλα; Ε, είμαι βέβαιος ότι η ηγεσία της ΟΕΛΜΕΚ θα βρει άλλα τόσα για να καταστήσει την ιδέα της Ομοσπονδίας ένα είδος κόλασης και αυτο-διάλυσης της Κυπρ. Δημοκρατίας...Δεν αμφιβάλλω ποσώς γι΄αυτό. Έζησα εκ των έσω για 3 χρόνια την Κυπριακή Εκπαίδευση και γνωρίζω κάτι περισσότερο από τον μέσο Κύπριο πολίτη.

Και ως επίλογος:
Δεν υποστηρίζω σε καμμιά περίπτωση, ότι αν η λύση θα είναι είδος ΔΔΟ, θα είναι ιδανική. Ότι ο λαός μας θα είναι πανευτυχής, 100% ασφαλής , και θα τρώει με χρυσά κουτάλια.
Αλλά ας μου πει κάποιος: Τι εναλλακτική λύση απομένει; Αν κάποιος απαντήσει: Το παρόν statusquo, ας μας αποδείξει τουλάχιστον , ή ας βρει τρόπο να μας πείσει, ή να μας εγγυηθεί, πως η παρούσα «καλούτσικη» κατάσταση: Κρύψε να περάσουμεν, θα υπάρχει έτσι ως έχει σήμερα,και μετά από 30-40 χρόνια...

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής