Δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε αποτέλεσμα ιδεολογικών αγκυλώσεων, το σύνθημα εκείνων των προοδευτικών δυνάμεων του κυπριακού λαού που λέει ότι ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός, ένα σύνθημα που το βιώνει στο πετσί του ο κυπριακός λαός 40 χρόνια τώρα. Ούτε φυσικά είναι τυχαίο το σύνθημα που λέει ότι οι Τούρκοι της Κύπρου δεν είναι εχθροί μας, αλλά αδελφοί μας. Και αυτοί θύματα του ιμπεριαλισμού είναι και παιδιά της ίδιας μάνας Κυπριακής γης.
Το 1974 ήταν η κορύφωση ενός καλά σχεδιασμένου Νατοϊκού σχεδίου που στόχο είχε τη Νατοποίηση του Νησιού. Οι αμερικανοβρεττανικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σκορπώντας τη διχόνοια ανάμεσα στο λαό και εφαρμόζοντας το γνωστό δόγμα του διαίρει και βασίλευε, δημιούργησαν τις εύφορες εκείνες συνθήκες για πρόκληση του κατάλληλου ανώμαλου περιβάλλοντος, που θα ευνοούσε τα άνομα διχοτομικά τους σχέδια για την Κύπρο. Και το πέτυχαν έχοντας ως σύμμαχο τους εθνικιστές σωβινιστές και στις δύο κοινότητες.
Η Κύπρος λόγω της γεωγραφικής της θέσης αποτελούσε το μήλο της έριδος για τους κατακτητές μέσα στους αιώνες. Από τον καιρό της δημιουργίας της εγκληματικής Νατοϊκής συμμαχίας, η Κύπρος τέθηκε ως στόχος προς Νατοποίηση. Κάτι τέτοιο σημαίνει ευχέρεια στις πολεμικές εκστρατείες κατά Αραβικών χωρών σε Ασία και Βόρειο Αφρική, έλεγχο της ροής πετρελαίου από την Ανατολή προς τη Δύση, αλλά σήμαινε και πλήρη κυριαρχία του ιμπεριαλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή έναντι της Σοβιετικής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση προειδοποιούσε επανειλημμένα την Κυβέρνηση Μακαρίου για τα σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου, κάτι που όμως ποτέ δεν λήφθηκε σοβαρά υπόψη από την Κυβέρνηση Μακαρίου και αυτό συνέβαλε στην τραγική κατάληξη του 1974.
Ελληνοκύπριοι φασίστες μαζί με τη Χούντα των Αθηνών στις 15 Ιουλίου 1974 προχωρούν στο πραξικόπημα, καταστρέφουν και δολοφονούν, ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες στον Αττίλα.
Το δράμα του Κυπριακού λαού τεράστιο, ο ιμπεριαλισμός και οι ντόπιοι υπηρέτες του οδήγησαν στην προσφυγιά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, χιλιάδες οι νεκροί, 1619 ήταν οι αγνοούμενοι, άνθρωποι που ήταν εξαφανισμένοι για σχεδόν 40 χρόνια και τώρα εντοπίζονται τα οστά τους και οδηγούνται σε ταφή, θυμίζοντας μας σχεδόν κάθε μήνα εκείνες τις μαύρες μέρες της προδοσίας και του ιμπεριαλιστικού εγκλήματος. 37% του εδάφους της χώρας παραμένει υπό κατοχή, ενώ η πολιτική της Τουρκίας με το συνεχή εποικισμό έχει οδηγήσει σε βίαιη αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα του Νησιού, αφού οι Τουρκοκύπριοι πλέον αποτελούν την τραγική μειοψηφία των κατεχομένων.
Σαράντα χρόνια μετά και μάλιστα εν μέσω άγριας καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και μπροστά στο φάσμα της μόνιμης διχοτόμησης, η λύση και επανένωση της Πατρίδας, του λαού, των εδαφών, της οικονομίας, αποτελεί αδήριτη ανάγκη, συνιστά την αιχμή του δόρατος του αγώνα του Κυπριακού λαού για επιβίωση. Ο αγώνας αυτός μια μορφή μπορεί να έχει και αυτή είναι η αντιιμπεριαλιστική. Ο εχθρός του Κυπριακού λαού παραμένει ο ίδιος, η ανάγκη κοινού αντιιμπεριαλιστικού μετώπου ελληνοκύπριων τουρκοκυπρίων παραμένει εξέχουσας σημασίας, ενώ η έκφραση διεθνιστικής αλληλεγγύης αποτελεί ζωτικής σημασίας στήριγμα για την επιτυχή έκβαση του αγώνα μας.
Το ΠΣΕ μέσα στις σημερινές συνθήκες της Τρόικας, των αντιλαϊκών βάρβαρων μνημονίων, των ενεργειακών ευρημάτων στην ΑΟΖ της Κύπρου, εκφράζει τη μεγάλη ανησυχία του για πιθανή λύση που θα μετατρέπει την Κύπρο σε Νατοϊκό προτεκτοράτο και καμία σχέση δεν θα έχει με την εξυπηρέτηση των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων των Κυπρίων. Η διαδικασία διαπραγματεύσεων βρίσκεται σε αδιέξοδο, ενώ παράλληλα σημειώνεται πως το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη - Έρογλου συνιστούσε σοβαρή οπισθοχώρηση σε σχέση με το τι είχε επιτευχθεί κατά τη Διακυβέρνηση Χριστόφια, αλλά και διολίσθηση από βασικές αρχές λύσης του Κυπριακού.
Η δε πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού Αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν στην Κύπρο, κάθε άλλο με την εξυπηρέτηση της διαδικασίας μιας σωστής λύσης στο Κυπριακό είχε να κάνει, αλλά με την υλοποίηση των σχεδιασμών εξυπηρέτησης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Εξού και οι απανωτές δηλώσεις Αναστασιάδη για ένταξη στο Νατοϊκό πρόγραμμα Συνεταιρισμός για την Ειρήνη, ένταξη στο ΝΑΤΟ και Νατοϊκές εγγυήσεις. Ταυτόχρονα, ας μην ξεχνούμε και την πλήρη υποταγή της Κυβέρνησης Αναστασιάδη στην ΕΕ η οποία φυσικά και δεν αποτελεί παράγοντα διασφάλισης δίκαιης λύσης στο Κυπριακό και αυτό τεκμηριώνεται από την ίδια τη ζωή τα τελευταία 10 χρόνια που αποτελούμε μέρος της αντιδραστικής Ένωσης.
Όλα αυτά λοιπόν πρέπει να μας θέτουν σε εγρήγορση, να μας κινητοποιούν και να μας θυμίζουν καθημερινά τη φύση του Κυπριακού προβλήματος και το χαρακτήρα του εχθρού της ειρήνης. Δεν φτάνει να λέμε ναι στην ειρήνη αν δεν αγωνιζόμαστε κατά του εχθρού της και αυτός είναι ένας, ο ιμπεριαλισμός. Στην πάλη μας για μια Κύπρο ελεύθερη, ενωμένη, κυρίαρχη και πλήρως αποστρατικοποιημένη, στα πλαίσια μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με μια ιθαγένεια, μια κυριαρχία, μια διεθνή προσωπικότητα και με πολιτική ισότητα, μεγάλο μας όπλο είναι η αλληλεγγύη και η φιλία των λαών, είναι η ενότητα του Κυπριακού λαού, είναι η ισχυροποίηση του κοινού αντιιμπεριαλιστικού μετώπου Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων.
Γνωρίζουμε τις τεράστιες δυσκολίες του αγώνα μας, υποστηρίζουμε τις ειρηνικές απευθείας διαπραγματεύσεις υπό την Αιγίδα του ΟΗΕ ως τη μόνη διαδικασία λύσης, όμως την ίδια στιγμή δεν σημαίνει ότι δεχόμαστε να οδηγούμαστε σε αυτές για λύση χάριν της λύσης. Όσοι μιλούν για την ανάγκη συνεχών συμβιβασμών και συμμόρφωση με τις επιταγές των ξένων, άμεσα ή έμμεσα καλούν σε υποταγή. Οι Κύπριοι φιλειρηνιστές σαράντα χρόνια μετά επιμένουν να βροντοφωνάζουν στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, δεν λυγίζουμε, συνεχίζουμε την αντιιμπεριαλιστική πάλη.
ΧΡΙΣΤΟΣ Κ. ΚΟΥΡΤΕΛΛΑΡΗΣ
Γενικός Γραμματέας Παγκυπρίου Συμβουλίου Ειρήνης
