Η επιχείρηση εκποίησης του δημόσιου πλούτου είναι μια πολιτική παράδοσης εθνικού κεφαλαίου…
Η άκριτη και ισοπεδωτική ιδιωτικοποίηση των τριών κερδοφόρων Ημικρατικών Οργανισμών, της ΑΗΚ, της CΥΤΑ και της Αρχής Λιμένων, με την απατηλή επίκληση του «εκσυγχρονισμού», συνιστά, κατ’ επιεική έκφραση, συνειδητή εκποίηση πλούτου του κράτους και του λαού.
Η Κυβέρνηση, πέραν του ότι αθέτησε δεσμεύσεις που ανέλαβε προεκλογικά, εξαπατώντας τους εργαζόμενους και ευρύτερα το εκλογικό σώμα, αρνήθηκε να εξετάσει καν πρόταση για μερική μετοχοποίηση με συμμετοχή στρατηγικών επενδυτών, των εργαζομένων και του κοινού, διατηρουμένης της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου από το κράτος.
Χωρίς την παραμικρή διεκδίκηση υπάκουσε στα κελεύσματα της Τρόικας συμπεριφερόμενη δουλικά, όπως άλλωστε έπραξε με όλους τους όρους του μνημονίου.
Στην πραγματικότητα η επιλογή αυτή της Κυβέρνησης αποτελεί υλοποίηση των νεοφιλελεύθερων δοξασιών από τις οποίες διακατέχεται, κεντρικός πυρήνας των οποίων είναι η εκποίηση κάθε δημόσιας περιουσίας και η απόδοσή της στους ιδιώτες.
Οχυρωμένη πίσω από τους εκβιασμούς της Τρόικας η Κυβέρνηση επιχαίρει, προχωρώντας στο ξεπούλημα του κρατικού πλούτου, αφού έτσι επιτυγχάνει την ικανοποίηση των ιδεολογικών της εμμονών και των δογματικών της αγκυλώσεων. Ταυτόχρονα η Κυβέρνηση ικανοποιεί και τις απαιτήσεις των συντηρητικών πολιτικών των κυρίαρχων κύκλων της Ε.Ε., που προωθούν την παράδοση στην πιο ακραία, αντιδραστική και ισοπεδωτική μορφή της επελαύνουσας παγκοσμιοποίησης.
Που αποδυναμώνει συνεχώς, μέχρι αποσύνθεσης, την έννοια του έθνους -κράτους με άλωση των εθνικών οικονομιών. Που παραδίδονται στη λεηλασία των ισχυρών οικονομιών και μετατρέπονται έτσι σε οικονομίες αποικιακής μορφής. Ο πλούτος των χωρών αφήνεται στις βουλήσεις μιας παγκόσμιας αγοράς. Με αποτέλεσμα αυτός ο πλούτος να αποτελεί αντικείμενο ενός χυδαίου «πλιάτσικου».
Η παράδοση στις παγκόσμιες αγορές και την παγκοσμιοποίηση είναι μια ισοπέδωση των κοινωνιών χωρίς αρχές, αξίες και οράματα.
Τελικά ο «εκσυγχρονισμός» των λεγομένων νέων μοντέλων ανάπτυξης είναι μια βαθύτατα συντηρητική επιλογή που οδηγεί κατ’ ευθείαν σε ένα σύστημα που ελέγχεται αποκλειστικά από την αγορά, μιαν αγορά που εξασθενίζει τους κοινωνικούς δεσμούς. Τους δεσμούς, οι οποίοι στηρίζουν τις κοινωνίες και αποτρέπουν αντικοινωνικές συμπεριφορές.
Η επιχείρηση εκποίησης του δημόσιου πλούτου είναι μια πολιτική παράδοσης εθνικού κεφαλαίου. Με άλλοθι την Τρόικα η Κυβέρνηση υποβαθμίζει και αποδυναμώνει το κυπριακό κράτος και εγκαταλείπει τους πολίτες στις άπληστες διαθέσεις των αγορών.
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων και
Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ
