Για τον Έφεδρο Ανθυπολοχαγό του Πρώτου Λόχου του 231 ΤΠ, Έραστο Φιλιππίδη από τη Λεμεσό, μιλούν με τα καλύτερα λόγια όλοι οι συμπολεμιστές του, προϊστάμενοι και υφιστάμενοί του. Η Δράση του κατά τις μάχες εναντίον των Τούρκων εισβολέων ήταν πλούσια. Ακόμα και η επίσημη έκθεση της Μονάδας του αναφέρει ότι «ο Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Έραστος Φιλιππίδης τίμησε τη στολή και το βαθμό του, εκτελώντας πάντα με ηρωισμό και αυταπάρνηση την αποστολή του, εξασφαλίζοντας τη σωματική ακεραιότητα των στρατιωτών του».
Με τον Έραστο Φιλιππίδη συναντηθήκαμε στο γραφείο μου στις 25 Ιουνίου 2013 και μιλήσαμε για αρκετή ώρα γύρω από τη δράση του 231 ΤΠ και τη δική του προσωπική προσφορά στην Πατρίδα κατά τον πόλεμο ενάντια τους βαρβάρους εισβολείς του Αττίλα.
.<< Τη Δευτέρα, 22 Ιουλίου, οι Τούρκοι άρχισαν επίθεση εναντίον της Αετοφωλιάς και του Φυλακίου 26, που ήταν της δικής μου ευθύνης. Ήμουν στην έδρα του Λόχου με τον Υπολοχαγό-Διοικητή μας Κασιδάκη. Στην Αετοφωλιά βρισκόταν ο Ανθυπολοχαγός Ανδρέας Γεωργίου. Ο Κασιδάκης διάταξε να κρατηθεί οπωσδήποτε η Αετοφωλιά. Ο Γεωργίου με τους ελάχιστους άντρες του φυλακίου δεχόταν ισχυρή πίεση από τους Τούρκους Αλεξιπτωτιστές και ζητούσε συνεχώς βοήθεια για να κρατήσει τις θέσεις του.
Ο Κασιδάκης πήρε όσους προθυμοποιήθηκαν να τον ακολουθήσουν και έσπευσε να ενισχύσει τον Γεωργίου στην Αετοφωλιά, αφού πρώτα μού έδωσε οδηγίες να συγκεντρώσω όσους θα έμεναν πίσω μαζί μου, που ήταν κυρίως ηλικιωμένοι επίστρατοι και να σχηματίσω μια γραμμή άμυνας εκεί που βρισκόμασταν, σε περίπτωση υποχώρησης των πολεμιστών της Αετοφωλιάς, να τους καλύψουμε.. Έτσι και έγινε...
-Είχα μαζί μου όσους εφέδρους είχαν μείνει εκεί, τους σύνταξα και τους έταξα σε αμυντική διάταξη, αφού πρώτα τους μίλησα για να τους ενθαρρύνω. Μέχρι το μεσημέρι κατέφθαναν σποραδικά κι άλλοι, από την κατεύθυνση της Αετοφωλιάς. Τους ρωτούσα γιατί έρχονται πίσω και μού απαντούσαν ότι η Αετοφωλιά έπεσε κι ότι ο Κασιδάκης σκοτώθηκε με άλλους, πολεμώντας εναντίον μεγάλης δύναμης Τούρκων αλεξιπτωτιστών.
Ενώ οι στρατιώτες που γύριζαν μου έλεγαν ότι η Αετοφωλιά έπεσε κι ότι ο Κασιδάκης ήταν νεκρός, καταφθάνει ένας λοχίας και μου λέγει: «Κύριε Ανθυπολοχαγέ, η Αετοφωλιά δεν έπεσε.
-Όταν έφτασα εκεί βρήκα τον Λοχαγό Κασιδάκη και τον Ανθυπολοχαγό Γεωργίου με τους λιγοστούς άντρες τους να μάχονται με απαράμιλλο σθένος. Ανασυνταχθήκαμε κι αρχίσαμε πυρ και κίνηση. Η Διμοιρία μου προχωρούσε ακάθεκτη.. Είχα πίσω μου τον ατρόμητο πολυβολητή Λούη με το «Μπρεν» και μας κάλυπτε. Έφθασα στο πολυβολείο της Αετοφωλιάς χωρίς να γνωρίζω, αν μέσα υπήρχαν Τούρκοι αλεξιπτωτιστές ή δικοί μας. Δίσταζα να ρίξω μέσα χειροβομβίδα.
Στο μεταξύ η μάχη συνεχιζόταν με σφοδρότητα. Αποφάσισα να ριψοκινδυνέψω και να μπω στο πολυβολείο. Ήταν άδειο. Έβλεπα τους Τούρκους αλεξιπτωτιστές που σήκωναν κεφάλι και πυροβολούσαν εναντίον των δικών μας. Έριξα μερικές χειροβομβίδες εναντίον τους και όσοι έζησαν αποχώρησαν. Έτσι, καταφέραμε και κρατήσαμε το πολυβολείο, μετά από μια σκληρή πολύωρη μάχη, μια μάχη ολίγων εναντίον πολλών. Στις τέσσερεις η ώρα το απόγευμα ανακοινώθηκε ότι είχε επιτευχθεί εκεχειρία…..».
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Από το βιβλίο «Αετοί του Πενταδάκτυλου», που θα κυκλοφορήσει την άλλη βδομάδα.
