Να διδάξουν, λέει, την ομοσπονδία στα σχολεία. Και εγένετο ζήτημα και δημόσια συζήτηση. Έστω...
Να τη διδάξουν, γιατί να μην τη διδάξουν; λέω κι εγώ. Αφού είναι η επίσημη παραδοχή αυτής της πολιτείας από τον καιρό του «μεγάλου συμβιβασμού», επί Προέδρου-εθνάρχη Μακαρίου και Σπύρου του Κυπριανού, ακόμα...
Και αφού, γενόμενος ιστορικός συμβιβασμός, στη συνέχεια κατέληξε (ή κατήντησε;) ευσεβής πόθος, ας εξηγήσουμε στους επόμενους -στις γενιές που έρχονται- για να ξέρουν.
Κατ’ακρίβειαν, βέβαια, άλλος είναι ο προορισμός (και το σπαρακτικό έλλειμμα) του σχολείου. Αλλά ας διδάξουν και την ομοσπονδία. Γιατί όχι; Δεν οφελεί να δραματοποιούμε τα πράγματα.
Στην πραγματικότητα, άλλο είναι το καίριο ερώτημα. Άλλο έπρεπε να ήταν και το κατ’ εξοχήν μέλημα όσων συζητάμε για το τι και πότε θα διδαχθεί στα σχολεία.
Απλό ερώτημα: και άμα την διδάξουν, δηλαδή, τι θα γίνει;
Αποδεδειγμένα, ό,τι διδάσκουμε στα σχολεία «την σήμερον ημέρα» είναι, περίπου, αέρας κοπανιστός. Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, οι νέοι είτε είναι αδιάβροχοι στη γνώση που τους προσφέρεται είτε την αποτινάσσουν από πάνω τους (γιατί είναι «αλλού ταγμένοι»).
Έχουμε, προς τούτο, πολλές και αδιάσειστες μαρτυρίες. Τα αποτελέσματα διεθνών μετρήσεων. Αλλά και τις δικές μας προεισαγωγικές λεγόμενες εξετάσεις. Εκεί αποδεικνύεται πως... ό,τι θέλεις δίδαξε, δεν μένει σχεδόν τίποτα!
Κάτι τέτοιο δεν θα γίνει και με την ομοσπονδία ως διδακτέα ύλη; Το αποτέλεσμα θα είναι κάτω από τη βάση. «Ανεξεταστέο». Αλλά επειδή στο μεταξύ η βολή και η ευκολία μας έγινε δικαίωμα, θα κάνουμε... «αναγωγή βαθμολογίας».
Αν δηλαδή ανάγκη υπάρχει και όφελος αναμένουμε από τη διδαχή του τι είναι ομοσπονδία, για ποιόν άραγε λόγο περιμένουμε καλύτερα αποτελέσματα από ότι στη διδαχή της ελληνικής γλώσσας;
Οι περισσότεροι απόφοιτοι που εισάγονται μάλιστα σε δημόσια πανεπιστήμια, μετά από δώδεκα συναπτά έτη εγκύκλιων σπουδών, δεν μαθαίνουν καν τη γλώσσα τους ικανοποιητικά. Θα μάθουν, άραγε, την... ομοσπονδία; Σε ποιάν άραγε γλώσσα;
Η πρόβλεψη είναι πως όποιο «περιεχόμενο» και αν θέλουν να δώσουν στην (προφανώς «δασκαλίστικη» και «καθωσπρέπει») αντίληψη διδαχής της ομοσπονδίας, το αποτέλεσμα θα είναι... κάτω από τη βάση. Άρα;
Ένα ακόμα ψεύτικο δίλημμα από τα πολλά που μας αρέσει να προβάλλουμε για να... νοιώθουμε καλύτερα (ή για να ποζάρουμε, θα έλεγα αν ήθελα να γίνω κακός -αλλά δεν θέλω).
Γι’αυτό, ας διδάξουν (και) την ομοσπονδία... Άμα βρούμε τρόπο να διδάσκουμε καθόλου τα καίρια.
Κι αν στο τέλος-τέλος χρειάζεται ένα ναι ή ένα όχι, ας τοποθετηθούμε.
Να διδάξουν, βεβαίως, στα σχολεία «τι εστί ομοσπονδία». Αν προηγουμένως καταφέρουν να διδάξουν τι σημαίνει και πόθεν έρχεται αυτό το «εστί».
ΥΓ. 1. Ίσως, λέω, ίσως, προσπαθώντας για «θετική σκέψη», αν η ομοσπονδία γίνει διδακτέα ύλη μετά να γίνει κόκτεϊλ ή βίντεο κλιπ. Ποιός ξέρει;
2. Οι απόψεις που μπορεί να εμφυλοχωρούν στα τιθέμενα ερωτήματα δεν αντιπροσωπεύουν κατ’ανάγκην και τις απόψεις του κόμματος.
ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Εκπρόσωπος Τύπου ΔΗΣΥ
