Η σημερινή τραγική επέτειος μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας πορείας για τη λύτρωση του λαού μας από το κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν έγκλημα της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου
Η συμπλήρωση σαράντα χρόνων τουρκικής στρατιωτικής κατοχής επιβάλλει απολογισμό πεπραγμένων και υποδεικνύει την ανάγκη εθνικής περισυλλογής και συλλογικού προβληματισμού για την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να τεθεί τέρμα στο δράμα του λαού μας. Η Τουρκία εξακολουθεί να προτείνει δύο λαούς, δύο κράτη, συνεταιρισμό, νομιμοποίηση του εποικισμού και της διαίρεσης, εγγυητικά δικαιώματα και ξένη στρατιωτική παρουσία.
Ταυτόχρονα η Τουρκία απαιτεί συγκυριαρχία στο Αιγαίο, κηδεμονία των μουσουλμανικών κοινοτήτων στον πρώην οθωμανικό χώρο. Δηλαδή διχοτόμηση του Αιγαίου, κυπροποίηση της Θράκης και αλεξανδρεττοποίηση της Κύπρου μέσω του εποικισμού. Οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη για διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, και για τη φυσική και εθνική επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.
Η ενότητα δράσης είναι απαραίτητη για μια λύση που θα προνοεί την ενότητα του χώρου, του κράτους, της οικονομίας, των θεσμών, των βασικών ελευθεριών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θα απαλλάσσει από έποικους, κηδεμόνες και ξένη στρατιωτική παρουσία. Θέλουμε φιλία με όλους. Όχι μονόπλευρη. Θέλουμε ειρήνη, βασισμένη στη δικαιοσύνη. Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής, κατοχής, εποικισμού, παραβίασης των αρχών του Διεθνούς Δικαίου.
Είναι ώρα για μια θαρραλέα παραδοχή. Η στρατηγική που ακολουθήθηκε όλα τα χρόνια από την τουρκική εισβολή μέχρι σήμερα αποδείχθηκε ατελέσφορος. Επείγει η διαμόρφωση εναλλακτικού σχεδίου δράσης. Να τοποθετήσουμε την Τουρκία ενώπιον των ευθυνών της, με αίτημα πραγματοποίησης Διεθνούς Διάσκεψης. Να αξιοποιήσουμε την ευρωπαϊκή ιδιότητα της χώρας μας, με ενεργό ανάμιξη της Ε.Ε. στις προσπάθειες για λύση.
Να επιδιώξουμε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αυτές αποφασίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Άρνηση της Τουρκίας να συμμορφωθεί, θα πρέπει να οδηγεί σε οριστικό τερματισμό της ενταξιακής της πορείας. Επείγει, ταυτόχρονα, η αξιοποίηση των νέων γεωστρατηγικών, γεωπολιτικών και γεωοικονομικών δεδομένων που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή μας, και ανέτρεψαν παγιωμένες ισορροπίες δεκαετιών.
Η παταγώδης αποτυχία της τουρκικής πολιτικής στη Συρία και την Αίγυπτο, οι βαθύτατα τραυματισμένες της σχέσεις με το Ισραήλ, η συνεργασία Κύπρου - Ισραήλ - Ελλάδας και οι άριστες σχέσεις που διατηρεί η Κύπρος με τον αραβικό κόσμο, σε συνδυασμό με το συγκριτικό πλεονέκτημα των φυσικών μας πόρων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνιστούν το νέο πεδίο πάνω στο οποίο μπορεί να οικοδομηθεί η εθνική μας στρατηγική.
Η δεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η κυπριακή οικονομία δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να επηρεάσει την επιβαλλόμενη ορθή και εθνικά υπεύθυνη διαχείριση του Κυπριακού. Να δώσουμε το μήνυμα ότι κανείς δεν πρέπει να διανοηθεί ότι η οικονομική κρίση θα ήταν δυνατό να μας οδηγήσει στην αποδοχή ελλειμματικών λύσεων.
Να εργαστούμε για την ανόρθωση και το ξαναζωντάνεμα της κυπριακής οικονομίας. Να αξιοποιήσουμε όλες τις ζωντανές δυνάμεις της κυπριακής κοινωνίας. Όπως μετά την τραγωδία του 1974, με απώλεια του 70% των πλουτοπαραγωγικών μας πόρων, μπορέσαμε μέσα από τις στάχτες και τα ερείπια να οδηγήσουμε σε αναγέννηση την οικονομία, έτσι και σήμερα.
Άλλωστε, η οικονομία μαζί με την άμυνα και μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και διπλωματία αποτελούν κορυφαίες παραμέτρους και θεμελιακούς πυλώνες της αναγκαίας εθνικής στρατηγικής, για την επιτυχία του αγώνα για τον τερματισμό της κατοχής και τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Η σημερινή τραγική επέτειος μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας πορείας για τη λύτρωση του λαού μας από το κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν έγκλημα της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου.
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων
και Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ
