Η Αίγυπτος, με μια ιστορία χιλιετιών, συνεχίζει να είναι πάντα ένας σημαντικός παράγοντας στη Μέση Ανατολή. Αφού περασε από την ηγεμονία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας πήγε σ’αυτήν των Βρεττανών. Η επανάσταση του 1952 ανατρέπει τη Μοναρχία και εγκαθυδρύει την Δημοκρατία. Το 1954 ο Νάσσερ παίρνει την εξουσία και το 1956 εκδιώκει τους Αγγλογάλλους από τη διώρυγα του Σουέζ. Ακολουθούν οι πολεμοι με τον Ισραήλ και η ηγεμονία του Κινήματος των Αδεσμεύτων, με τους Νεχρού και Τίτο.

Ο Σαντάντ οδήγησεν την Αίγυπτο προς τους Δυτικούς. Το 1981 ο Σαντάντ δολοφονείται και τον Οκτώβρη του 1981 τη θέση του παίρνει ο Μουμπάρακ. Μετά από 30 χρόνια στην εξουσία, η «αραβική άνοιξη» αναγκάζει το Μουμπάρακ να παραιτηθεί το Φεβράρη του 2011. Ακολουθεί μια διαμάχη μεταξύ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και του στρατού. Ο υποψήφιος της Αδελφότητας, Μοχάμετ Μόρσι, κερδίζει τις εκλογές τον Ιούνιο του 2012. Ένα κίνημα από το στρατό τον Ιούνιο του 2013 ανατρέπει το Μόρσι και ο στρατός παίρνει την εξουσία με ηγέτη το στρατηγό Αλ-Σίσσι. Η διαμάχη μεταξύ του στρατού και της Αδελφότητας υποβόσκει.

Το συμπέρασμα είναι ότι κατά την τριακονταετή εξουσία του Μουμπάρακ, η Αίγυπτος ζούσε την «ειρήνη των αμνών». Στις διεθνείς σχέσεις και ακόμη στη Μέση Ανατολή δεν ήταν τόσο εμφανής η παραδοσιακή ηγετική της παρουσία. Η «αραβική άνοιξη» επέφερε κραδασμούς και την υποβόσκουσα σφοδρή σύγκρουση μεταξύ των στρατιωτικών και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει ακόμη περατωθεί

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Πολιτικός Επιστήμονας Διεθνολόγος.