H εθνική τραγωδία του 1974, και κάθε άλλη τραγωδία, έστω και μικρότερη που ακολούθησε, οδηγούν σε ένα κοινό αβίαστο συμπέρασμα. Ότι δεν διδαχθήκαμε ή δεν διδαχθήκαμε όσο θα έπρεπε για να αποτρέψουμε την επανάληψη τους.

Όχι μόνο δεν υπήρξε κάθαρση και τιμωρία, αλλά ούτε καν συγνώμη που να συνοδεύεται με έμπρακτη μεταμέλεια. Μάλιστα σε πολιτικό επίπεδο οι διάφοροι εμπλεκόμενοι, όχι μόνο δεν αποσύρθηκαν από την πολιτική, αλλά ενέτειναν την εμπλοκή τους με την κατάληψη ανώτερων πολιτικών , κομματικών και δημόσιων αξιωμάτων, χρησιμοποιώντας με τον τρόπο αυτό την πολιτική σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να εξαγνισθούν. ΄

Οχι μόνο δεν επέδειξαν ίχνος στοιχειώδους πολιτικής ευθιξίας, αλλά αντίθετα επέδειξαν απίστευτη πολιτική αποθράσυνση εκμεταλλευόμενοι την ανοχή και την ατιμωρησία. Ακόμα και για την πρόσφατη τραγωδία στο Μαρί,, όχι μόνο δεν διδαχθήκαμε αλλά με ενέργειες και παραλείψεις θέτουμε σε κίνδυνο την ασφάλεια πολιτών εντελώς αχρείαστα , χάριν της εξυπηρέτησης ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.

Έμπρακτο και πρόσφατο παράδειγμα η παραμονή των εγκαταστάσεων αποθήκευσης καυσίμων και κυρίως υγραερίου στη Λάρνακα, που σε περίπτωση ατυχήματος, θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων κατοίκων.
Αυτή η διαπίστωση είναι καταγεγραμμένη με συγκεκριμένο τρόπο σε Έκθεση που ετοιμάστηκε από κορυφαίο Ευρωπαίο Εμπειρογνώμονα για λογαριασμό της Κυβέρνησης.

Μάλιστα σε επισυνημμένο χάρτη σημειώνονται μέσα σε κύκλους, η ακτίνα δράσης γύρω από τις εγκαταστάσεις, το ποσοστό απώλειας ζωών, που φθάνει το 50% και των άλλων καταστροφικών συνεπειών στην υγεία και σε περιουσίες.

Η Έκθεση αυτή που σχετίζεται με την Ευρωπαϊκή Οδηγία Σεβέζο, έχει ουσιαστικά επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και τυγχάνει εφαρμογής μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί.
Σύμφωνα με την οδηγία Σεβέζο, αλλά και τη συγκεκριμένη ΄Εκθεση, μεταξύ άλλων προνοιών, προβλέπει την απαγόρευση της όποιας νέας ανάπτυξης όταν τα έργα που σχετίζονται ή ο τόπος εγκατάστασης τους ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο ατυχήματος μεγάλης κλίμακος ή να επιδεινώσουν τις συνέπειες του. Προφανώς λόγω γειτνίασης με τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις καυσίμων και υγραερίου.

Συγκεκριμένα στο Λιμάνι Λάρνακας, που βρίσκεται σε πλήρη γειτνίαση με εγκαταστάσεις Υγραερίου, είναι αδιανόητο η Κυβέρνηση να εγκαταστήσει εργοστάσιο επεξεργασίας λάσπης και αποθήκευσης χημικών με εκρηκτικές και ραδιενεργές ουσίες, ένα άκρως επικίνδυνο εγχείρημα μέσα σε κατοικημένη περιοχή.

Η αναφορά στην ΄Εκθεση και στις πιο πάνω πρόνοιες της φέρουν τον ακόλουθο τίτλο:
?Κατευθυντήριες Οδηγίες για την χωροθέτηση αναπτύξεων κοντά σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις ή νέων εγκαταστάσεων που καλύπτονται από τους περί Αντιμετώπισης των Κινδύνων Ατυχημάτων Μεγάλης Κλίμακας Σχετιζομένων με Επικίνδυνες Ουσίες Κανονισμούς του 2001 και 2006? και παραπέμπω κάθε ενδιαφερόμενο ( ή άπιστο Θωμά) να ενημερωθεί.

Αν παρά ταύτα η κυβέρνηση ή ο Δήμαρχος, που έκαμε στροφή 180 μοιρών από τις αρχικές του θέσεις, επιμένουν να προχωρήσουν στους σχεδιασμούς τους για το Λιμάνι της Λάρνακας, τότε ας βγούν δημόσια και να εγγυηθούν και να διαβεβαιώσουν ότι ο κίνδυνος είναι εντελώς ανύπαρκτος για τη ζωή , την υγεία , την ασφάλεια χιλιάδων κατοίκων της Λάρνακας, και των γύρω περιοχών και αν ο μη γένοιτο, συμβεί οτιδήποτε (που όλοι απευχόμαστε) να ξέρουν πως η ευθύνη τους θα είναι αυταπόδεικτη και δεν θα δικαιούνται συγχώρεσης ή επιείκειας.

Και εδώ δεν μιλούμε για δέσμευση και διαβεβαίωση για το μη κούρεμα Τραπεζικών καταθέσεων, αλλά εδώ αφορά ?κούρεμα? και άδικη αφαίρεση ανθρώπινων ζωών που είναι το πολυτιμότερο αγαθό.

ΝΙΚΟΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ
Πρώην Αναπληρωτής Πρόεδρος & Βουλευτής ΔΗΚΟ