Μια μέρα πριν την μαύρη επέτειο του πραξικοπήματος και λίγες μέρες μόνο πριν τη χαρακιά και καταστροφή της τουρκικής εισβολής πριν σαράντα χρόνια, το εθνικό συμβούλιο κατάφερε να ΜΗ καταδικάσει την Τουρκία για την γραπτή, άρα επίσημη, νέα θέση της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, για «εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία».

Το ολέθριο λάθος της προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε. που δια του Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας αποδέχθηκε το έγγραφο της Τουρκίας ως είχε, με συνέπεια να κυκλοφορήσει ως επίσημο έγγραφο της Ένωσης σε συνδυασμό με την υποτονική έως ανύπαρκτη βραδυφλεγή αντίδραση - καταγγελία της Κυβέρνησης, συμπλήρωσε τώρα η χωρίς αντίδραση και καταγγελία προς Ε.Ε., αλλά και στον ΟΗΕ, από πλευράς της κομματικής σύναξης του εθνικού συμβουλίου (δεν είναι τυχαίο που αφαίρεσα τη χρήση κεφαλαίου αρχικού γράμματος για το εθνικό συμβούλιο πράγμα που πράττω για πρώτη φορά στα τόσα χρόνια της κάποιας αρθρογραφίας μου).

Καταδείξαμε, έτσι προς κάθε τρίτο που γνωρίζει το έγγραφο αυτό της Τουρκίας ότι, δεν ήμαστε μόνο υποταγμένοι διαχρονικά στην έννοια του καλού παιδιού ως Κυβέρνηση, αλλά πλέον η ευθύνη για το κατάντημα αυτό, επεκτάθηκε και καταμερίστηκε σ’ όλο το εθνικό συμβούλιο. Τούτο σε παραγνώριση και πάλιν του ίδιου του λαού και βέβαια της εντολής (πανάρχαια και αδιάκοπη) για αγώνες πραγματικούς για απελευθέρωση, για το δίκαιο και την αξιοπρέπεια.

Όφειλαν οι εθνοσυμβούλοι να καταδικάσουν μαζί με το προδοτικό πραξικόπημα και τη βάρβαρη τούρκικη εισβολή και την πλέον πρόσφατη απαράδεκτη κατά το διεθνές δίκαιο, δήλωση της Τουρκίας για «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία. Αλήθεια αποτελεί αυτή η στάση, μορφή απόδοσης τιμής για τις θυσίες πριν το 1960, ή του 1964 για διάσωση της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας και όλες όσες άλλες πολλές θυσίες επακολούθησαν το 1974 και μέχρι σήμερα. Ασφαλώς όχι. Παρασιωπώντας δε τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας που δηλώνει προς την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι, έχει «εκλείψει» η Κυπριακή Δημοκρατία, εξυπηρετούμε απλώς τους τούρκικους σχεδιασμούς;

Ποία άλλη θα ήταν καταλληλότερη ευκαιρία στρατηγικής, για νέα πορεία για το Κράτος και βέβαια για το εθνικό συμβούλιο, από του να καταγγείλει την Τουρκία αλλά και να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα να αντιληφθεί επιτέλους ότι, η Τουρκία απέβλεψε και αποβλέπει από πολλές τώρα δεκαετίες να μετατρέψει την Κυπριακή Δημοκρατία σε μια νήσο τουρκοποιημένη κατά το παράδειγμα της Ίμβρου και Τενέδου. Και η Κερύνεια μαζί με όλα τα καταγάλανα ακρογιάλια και το καθαρό ουρανό κάθε κατεχόμενου τόπου, θα παραμείνουν ξεχασμένα, πέραν από το συρματόπλεγμα την ντροπής, από εμάς τους ανάξιους μη συνεχιστές αγώνων για ελευθερία;

Αντί μιας ομόφωνης καταδίκης της ενέργειας αυτής της Τουρκίας, συζήτησαν για στρατηγική, διαφώνησαν, κατέγραψαν και κατέθεσαν θέσεις αλλά δεν έπραξαν το πρέπον, το ελάχιστο μιας δικαίας και επιβαλλόμενης αντίδρασης προς την νέα όχι τυχαία μορφή προκλητικότητας της Τουρκίας. Παρέμειναν άτολμοι, ηττοπαθείς και χωρίς δύναμη αντίδρασης σε ένα κεφαλαιώδες ζήτημα, που θα μπορούσε και έπρεπε να ταράξει τους μουδιασμένους από αδράνεια ιστούς της σύγχρονης δικής μας ύπαρξης και ιστορίας. Άλλωστε έχουν υποχρέωση να ενεργούν όπως ο ίδιος ο εντολέας λαός, αποφάσισε με το Δημοψήφισμα του 2004.

Όμως οι ηγεσίες παρέμειναν εθελότυφλα, δέσμιες μιας διαδικασίας όπου ο παράνομος εισβολέας, κατακτητής, ενώ επέβαλε δημογραφική αλλαγή και παράνομο εποικισμό, εντούτοις παραμένει όχι μόνο στο απυρόβλητο, αλλά τολμά, χωρίς δική μας αντίδραση, να μας αποκαλεί «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία. Κυπριακέ λαέ, είναι η ώρα σου ώστε και πάλιν να υπερβείς την αδράνεια και αναποφασιστικότητα της ηγεσίας σου. Η τύχη του τόπου εξαρτάται μόνον από τη δική σου κυρίαρχη δύναμη.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος