Όλοι γίναμε μάρτυρες τις τελευταίες μέρες του ζήλου δημοσιογράφων, πολιτικών, πολιτικάντηδων και απλού λαού για την υπόθεση του σκύλου, που κάποιοι απαράδεκτοι τύποι επιχείρησαν να σκοτώσουν στην Αγία Νάπα. Τελικά το σκυλί δεν τα κατάφερε και μας άφησε χρόνους, ενώ κατά τον ιατροδικαστή, αιτία θανάτου η εγκεφαλική αιμορραγία. Δημοσιογράφοι ωρυόμενοι σε κανάλια, περισπούδαστα άρθρα σε εφημερίδες, πύρινοι λόγοι για τον σκύλο, δηλώσεις πολιτικών, το face book σε κινητοποίηση, κόσμος διαμαρτυρόμενος. Η κακοποίηση ζώου, όντως βάναυσο και βάρβαρο πράγμα.

Άλλο όμως αυτό και άλλο η άνιση αντίδραση της κοινωνίας σαν να πρόκειται για άνθρωπο, που εδώ που τα λέμε, αν δείχναμε τόσο ενδιαφέρον, πεινασμένος και άνεργος δεν θα υπήρχε στην Κύπρο. Φτάσαμε στο σημείο να θέλουμε και την κεφαλήν επί πίνακι των ιδιοκτητών του ξενοδοχείου, σάμπως και πρέπει να είναι πανταχού παρόντες στις επιχειρήσεις τους όλες τις ώρες.

Από την άλλη, είδα στο διαδίκτυο φωτογραφίες από ένα club στη Λεμεσό, όπου για ακατανόητο λόγο ένας τύπος μεταμορφώθηκε σε κλόουν με μιαν απαίσια φάτσα και παρίστανε τον Χριστό σε ξύλινο σταυρό, περιτριγυρισμένος από μαυροφορεμένους τύπους με κουκούλες, Χάρος style. Γύρω από αυτούς κόσμος να περιγελά, να χαζογελά παρακολουθώντας την παρωδία. Σε άλλη φωτογραφία μεταφέρεται ο κλόουν με τον σταυρό από τους μαυροφορεμένους και περιφέρεται στον χώρο του club.

Πουθενά δεν είδα αντίδραση, ούτε δημοσιογράφο να πει κάτι, να γράψει κάτι, δεν άκουσα πολιτικό να εκφραστεί, κανάλια να τρέξουν να δουν τι γίνεται. Να γίνει ντόρος δηλαδή. Ο σκύλος είχε περισσότερη αξία, βλέπετε, από τον δημιουργό του. Και πάλι άνιση, ανύπαρκτη μάλλον αντίδραση.

Προσβολή κατά του Χριστού; Ο Χριστός δεν προσβάλλεται, δεν είμαστε μουσουλμάνοι, που όποιος προσβάλει τον Μωάμεθ, μπαμ και κάτω το κεφάλι. Αναμφίβολα, όμως, γι' αυτό και έχουμε τα μούτρα και εμπαίζουμε τον Χριστό. Βλέπετε, ο Χριστός την αγάπη διδάσκει και την ανεκτικότητα.

Η προσβολή εμάς αγγίζει. Εμάς που διυλίζομε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο. Εμάς που γυρίζουμε τη γη ανάποδα για ένα σκυλί, συμπαθέστατο κατά τα άλλα, για την πίστη μας όμως, «χαβά αρβανίτικο». Ούτε ιδέα. Mundial, κλαμπάκια, άρτον και θέαμα. Όλα τα παίρνουμε στο σορολόπ, ξώπετσα, επιδερμικά. Μη μου τους κύκλους τάραττε. Ο Χριστός είναι μόνο για την ανάγκη, όταν θέλουμε κάτι αδελφέ, μια εξυπηρέτηση, κάνε Χριστέ αυτό, κάνε τ? άλλο, κάνε να περάσει ο γιος μου δόκιμος, η κόρη μου στο «you can dance».

Η κατρακύλα δεν έχει τέλος. Η βαρύτητα της σήψης μάς παίρνει προς τα κάτω. Οι αντιστάσεις μας μόνο για τα υλικά, τα θέλω μας, τα όχι μας. Το κακόγουστο υπερβάλλον ενδιαφέρον της σάπιας νεοψευδοαριστοκρατίας προβάλλει επιτακτικά την ξεκάθαρη πρόθεση να την ονομάσουν «κουλτουριάρα», «αριστοκρατικά ευαίσθητη με τα ζώα». Κοινωνία της βιτρίνας, με μουχλιασμένο περιεχόμενο. Δεν σας χρειάζεται, άνθρωποι, ο Χριστός, εσείς τον χρειάζεστε, δεν επαιτεί, δεν παρακαλεί.

Δικαίωμά σας να αντιδράτε ανισόρροπα, να κινείτε γην και ουρανό για το κτίσμα και να αδιαφορείτε για τον κτίστη. Ένα όμως να θυμόμαστε, όσοι πιστεύουμε, κατά τα αδιάψευστα λόγια του Κύριου «καθέναν που με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, και ο Υιός του ανθρώπου θα τον ομολογήσει μπροστά στους αγγέλους του Θεού».

Η απόρριψη τέτοιας συμπεριφοράς, η με βδελυγμία αποστροφή μας προς τα αίσχη είναι ομολογία ότι, ναι, είμαστε χριστιανοί και δεν ανεχόμαστε τον εμπαιγμό του Χριστού, της πίστης μας και των χριστιανών. Ας το δουν οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί μας, ο κόσμος και ας αντιδράσουν ανάλογα με το ερέθισμα. Είσαι χριστιανός, απόδειξέ το. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.