Αρκετές είναι οι φορές που οι πολίτες «χαιρετούν» με τα πέντε δάχτυλα της παλάμης ανοιχτά στοχεύοντας πολιτικούς. Άλλες φορές, γυρίζουν την «παλάμη» προς το πρόσωπό τους, δείγμα δημόσιας παραδοχής του λάθους τους. Αυτό συμβαίνει συνήθως, όταν ο πολιτικός δεν συμβαδίζει με το δικό τους σκεπτικό ή δεν αντιδρά σε οφθαλμοφανείς προσβολές του πολίτη, της ύπαρξής του και των συμφερόντων του.

Μετά από κάθε εκλογή, ο πολίτης ξεπερνά το σύνδρομο της αντιπαράθεσης με τον συμπολίτη του, που ψήφισε κάτι άλλο, διανύει μια κατάσταση αναμονής βασιζόμενη στην ψευδαίσθηση που ψυχοφορτώθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας και μπαίνει στη φάση ενός λογικού χρονικού διαστήματος ανακωχής με τη συνείδησή του. Αν και αργά, ανακαλύπτει ότι αυτός τον οποίο επέλεξε να είναι η «φωνή» του, δεν ανταποκρίνεται στον ρόλο του. Τότε ξεκινούν οι «μούντζες» (χειρονομία που δηλώνει ακραία αντιπάθεια), οι ύβρεις και παντός είδους σαρκαστικά επίθετα.

Οι πολιτικοί, αφού εκλεγούν, συνήθως ζουν στην κοσμάρα τους. Οι πολίτες επιδιώκουν να τους στείλουν μηνύματα, αλλά «εκεί» δεν πιάνει σήμα.

Οι πολιτικοί είναι σαν το μπετόν αρμέ, αυτό που έπραξαν ή παρέλειψαν να πράξουν, όσο λάθος και να είναι, θα το στηρίξουν. Αν τολμήσεις να τους θίξεις, είναι διατεθειμένοι να σε απομονώσουν και, αν είναι δυνατόν, να σε «ευνουχίσουν». Αυτή η νοοτροπία και έμπρακτη διαδικασία είναι η άγραφη συμφωνία μεταξύ πολιτικών για αιώνες. Ενώ αυτοαποκαλούνται «αγωνιστές», διεκδικητές και υπερασπιστές της χώρας και του λαού με άποψη και ελευθερία λόγου, με εντολή των πολιτών, στην πραγματικότητα είναι εγκλωβισμένοι σε κάποια πλαίσια που δικτατορικά τούς επιβάλλονται.

Τα ελαφρά πηδηματάκια των «αγωνιστών»

Η Ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους, κατά τη διάρκεια συζήτησης ενώπιον της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αφορμή την παράδοση της ελληνικής στην ιταλική Προεδρία, επισήμανε ότι στην τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Σύνδεσης Τουρκίας - ΕΕ, η Τουρκία κατέθεσε έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος - μέλος της ΕΕ, είναι εκλιπούσα, δηλαδή «κλινικά νεκρή»…

Επίσης, η κ. Θεοχάρους αναφέρθηκε σε μίαν ακόμη παρασπονδία της Τουρκίας, που ζητεί από Ευρωπαίους πολίτες, κατόχους κυπριακού διαβατηρίου, έγγραφη παραδοχή του όρου «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου», προκειμένου να τους δοθεί άδεια εισόδου στην Τουρκία.

Άμεση ήταν η αντίδραση του κ. Βενιζέλου, ονομάζοντάς την, μεταξύ άλλων, «ανεύθυνη». Τόσο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, η Κυβέρνηση, όσο και ο ΔΗΣΥ την άφησαν ουσιαστικά εκτεθειμένη. Οι «άλλοι» αγωνιστές και ευρωβουλευτές αρκέστηκαν να την κάνουν με «ελαφρά πηδηματάκια».

Ειδικά αυτούς του μήνες μνήμης, που δεν προλαβαίνουν οι πολιτικοί να πηγαίνουν σε μνημόσυνα των τότε αμούστακων νέων, μιλούν για διατάραξη σχέσεων Ελλάδας -Κύπρου, γιατί ειπώθηκε μια αλήθεια. Τότε, μια σχέση που βασίζεται σε δικαιολογίες, άχρηστη πληροφόρηση, μητέρες πατρίδες και μισές αλήθειες είναι επικίνδυνα εύθραυστη.

Αν η επισήμανση της Ελένης Θεοχάρους είναι παράλληλη με αυτήν του λαού, τόσο σε Κύπρο όσο και σε Ελλάδα, ανεξαιρέτως κόμματος και ιδεολογίας, τότε η προσπάθεια πολιτικού ευνουχισμού της, ισούται με «ευνουχισμό» του λαού. Απόδειξη της λανθασμένης πολιτικής συμπεριφοράς δεκαετιών και η μη παραδοχή μυρίων λαθών, συρρίκνωσαν και συνεχίζουν να συρρικνώνουν τον Ελληνισμό.