Μικροί και μεγάλοι ζουν αυτές τις μέρες στον ρυθμό του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού κυπέλλου. Ακόμη και γυναίκες, κι ας λένε ότι αυτές δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το ποδόσφαιρο. Μπορώ να πω πως μερικές γυναίκες, μεταξύ τους και εγώ, όχι μόνον ενδιαφερόμαστε για το ποδόσφαιρο, αλλά περιμένουμε πώς και πώς να αρχίσει το επόμενο ματς για ν’ απορροφηθούμε στη μαγεία της στρογγυλής θεάς.

Διάβασα στην κυριακάτικη εφημερίδα προχθές πως ακόμα και καλόγριες σε μοναστήρια (εκτός Κύπρου) απολάμβαναν το ποδοσφαιρικό θέαμα, πανηγυρίζοντας θριαμβευτικά το σκοράρισμα από την εθνική τους ομάδα.

Μέσα στο κατακαλόκαιρο, έρχεται το παγκόσμιο κύπελλο να συμπληρώσει τη ξεγνοιασιά των διακοπών. Είναι η εποχή που, όπως λέει και το τραγούδι, αρκούμαστε με λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τώρα και με λίγο Μουντιάλ.

Κι αλήθεια, πόσο λυτρωτικό είναι να έχεις την ευκαιρία να αφεθείς στον κόσμο της αγωνίας ενός καλού αγώνα ποδοσφαίρου και του ξαφνικού θανάτου των πέναλτι. Ξεχνιέσαι! Δεν σε σκοτίζουν ούτε οι πολιτικοί με τους κακόγουστους καβγάδες, ούτε οι αίτιοι της κρίσης και της καταστροφής.

Για λίγο, πολύ λίγο, όλοι μας αφήνουμε τους εαυτούς μας να χαλαρώσουν. Τι κι αν όταν τελειώσει το ματς θα γυρίσεις στις ωμές πραγματικότητες; Τώρα συνεχίζεται ο αγώνας, η προσοχή είναι προσηλωμένη στον δέκτη της τηλεόρασης και η μπάλα σαν δαιμονισμένη σφαίρα γυροφέρνει σε όλο το μήκος και το πλάτος του γηπέδου.

Η ιαχή… γκοοοολ ακούγεται από τους δέκτες όλης της γειτονιάς και από τους ανθρώπους που εξωτερικεύουν τη χαρά τους.

Σταματά η… Γη να γυρίζει

Στη διάρκεια κάθε Μουντιάλ σταματά η Γη να γυρίζει, η καθημερινότητα ανατρέπεται και η ζωή των ανθρώπων ρυθμίζεται πλέον όχι από τον χτύπο της καρδιάς, αλλά από τις δονήσεις των ξεσπασμάτων του ξέφρενου πλήθους και τις ιαχές των τερμάτων. Και πόσο καλοδεχούμενα είναι αυτά τα ξεσπάσματα που σαν νυστέρι κόβουν τα βουητά της σύγχρονης ζωής και σε παραδίδουν στους ρυθμούς ενός εξωπραγματικού πανηγυριού!

Σ’ αυτήν την εξαλλοσύνη της γιορτής, ο πλανήτης γίνεται ένα, ενώνεται συμπαγής, δεν χωρούν φυλές, θρησκείες, πολιτικές ιδεοληψίες. Κατασιγάζει η χαρά κάθε άλλης δύναμης και κάθε διαχωρισμού - κοινωνικού, πολιτικού, ρατσιστικού ή άλλου. Η ανθρωπότητα γιορτάζει, ενωμένα και θριαμβευτικά. Και αν μέσα - μέσα η γιορτή διακόπτεται από κάποια είδηση της στιγμής, λες «δεν με νοιάζει», και το Μουντιάλ συνεχίζεται, τα βλέμματα όλων στραμμένα στους δώδεκα θεούς της μπάλας, η αγωνία στα ύψη.

Αλήθεια, πόσο ωραία θα ήταν, αν στη ζωή μας δεν κυριαρχούσαν τα σκάνδαλα, τα πολιτικά τερτίπια και οι κάθε λογής αντιπαραθέσεις; Ο κόσμος διψά από ηρεμία, αναψυχή, καλλιτεχνικά γεγονότα, θέατρο, μουσική, διασκέδαση και ποδόσφαιρο.

Διψά και από δουλειά που να του αποφέρει αρκετό εισόδημα, ώστε να μπορεί να χαίρεται τη ζωή. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο σ’ έναν κόσμο για να απολαμβάνει τις χαρές του και όχι για να σκλαβώνεται στις λύπες του. Μπορούμε να πάρουμε τα ορθά μηνύματα από τα βιώματα του Μουντιάλ και να τα καθιερώσουμε στην καθημερινότητά μας;