Κάποιοι λένε ότι οι Τούρκοι μας εκπλήττουν με τη στάση, τις δηλώσεις, τις απαιτήσεις και την αναίδειά τους, που την παρομοιάζουν με αναίδεια χιλίων πιθήκων. Νομίζω ότι κάποιος που απλώς παρακολουθεί τη στάση τους, τα τελευταία πενήντα χρόνια, δεν εκπλήττεται ούτε από τη στάση, ούτε από τις δηλώσεις, ούτε από τις απαιτήσεις, ούτε από τη αναίδεια που τους χαρακτηρίζει. Ξέρουν απλώς ότι στην αρχή μας εκπλήττουν, κάποτε καταγγέλλουμε τη στάση και τις δηλώσεις τους, και στην αρχή απορρίπτουμε τις απαιτήσεις τους.
Ύστερα αρχίζουμε να βαπτίζουμε τις απαιτήσεις σε προτάσεις και τις συζητούμε μέσα σε πνεύμα διαλλακτικότητας. Και τα ηττημένα μυαλά των ρεαλιστικών ηγεσιών μας μάς λένε να μην είμαστε απορριπτικοί, να μην ενεργούμε εθνικιστικά και να εργαζόμαστε σκληρά για λύση και επανένωση. Όταν λένε επανένωση, εννοούν ένωση των δυο συνιστώντων κρατιδίων του νέου κράτους που θα δημιουργηθεί. Αλλά ακόμα δεν το λένε απροκάλυπτα. Το καλύπτουν με τις εποικοδομητικές ασάφειες των κοινών ανακοινωθέντων.
Οι Τούρκοι ξέρουν και να υποχωρούν. Αφού προβάλουν τις παράλογες και προκλητικά απαράδεκτες απαιτήσεις τους, και αφού εμείς τις συζητούμε σαν υποβληθείσες προτάσεις, έρχονται και αφαιρούν λίγο παραλογισμό κι εμείς αρχίζουμε να συζητούμε στα σοβαρά τις προκλητικά απαράδεκτες απαιτήσεις τους, δηλώνοντας πως οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Έτσι δεν είπε και ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος τις μέρες του κοινού ανακοινωθέντος; «Οι Τούρκοι», είπε, «έπαιξαν κι έχασαν». Κούνια που τον κούναγε.
Η τελευταία τουρκική απαίτηση υποβλήθηκε μέσω εγγράφου προς την Ε.Ε. Μιλούσε για το νέο διζωνικό κράτος, που θα αντικαταστήσει την «εκλιπούσα» Κ.Δ. και που το τουρκογενές σύνταγμά της θα αποτελεί πρωτογενές δίκαιο και ευρωπαϊκό κεκτημένο. Την παρέλαβε με αφέλεια ο πολύς Βαγγέλης και όταν τη διάβασε ασπάστηκε τον Νταβούτογλου, για να τονίσει την ευνοϊκή συγκυρία. Είδατε άμυνα ο Βαγγέλης; Ακαταμάχητος στα αυτογκόλ.
Έτσι μπήκε από το παράθυρο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ο όρος «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία. Με παρθενογένεση θα δημιουργηθεί το νέο κράτος του κοινού ανακοινωθέντος, με μόνιμες παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, που θα αποτελούν πρωτογενές δίκαιο, έτσι για να τσιμεντωθεί η λύση, έστω και χωρίς τον Χριστόφια.
Και ο Πρόεδρος της «εκλιπούσας» δεν «μπαίνει στον πειρασμό» ούτε να διαμαρτυρηθεί, ούτε να τονίσει τις απαράδεκτες θέσεις της Τουρκίας, ούτε να ζητήσει από την Ε.Ε. να διαχωρίσει τη θέση της και να βάλει στη θέση της την υπό ένταξη Τουρκία. Και ο πολύς Υπουργός Εξωτερικών της «εκλιπούσας» επαίνεσε τον Βαγγέλη για την εποικοδομητική του στάση να ασπαστεί τον Νταβούτογλου. Έτσι το καλό κλίμα διατηρείται.
Τι κάνει ο Πρόεδρος της «εκλιπούσας»; Πώς αντιδρά στις τουρκικές προκλήσεις; Έστειλε τον Υπουργό των Εξωτερικών να αλωνίζει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και να προβάλλει τις προσβλητικές για την Ε.Ε. τουρκικές απαιτήσεις; Συμπεριφέρεται ως Πρόεδρος της Κ.Δ. ή ως απερχόμενος Πρόεδρος της «εκλιπούσας»;
Διακόπτει τις συνομιλίες, ώσπου να αποσυρθεί η δήλωση για «εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία» και δημιουργία νέου κράτους; Μήπως συζητά μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ώστε να μη δημιουργηθούν επεισόδια στην κηδεία της «εκλιπούσας»; Μήπως συζητά τετραγωνισμό του ευρωπαϊκού φερέτρου της «εκλιπούσας» με καρφιά της Ε.Ε.;
Έχουμε κόκκινες γραμμές ή όλα έχουν καταντήσει ροζ;
Έχουμε Πρόεδρο της Κ.Δ. ή ηγέτη συνιστώντος κρατιδίου; Παρέλαβε κράτος μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε. Τι θα παραδώσει; Την πατρίδα ελάττω και εκλιπούσα;
ΠΕΤΡΟΣ Θ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
