Η πρόσφατη έξοδος στις αγορές και η άντληση 700 εκ. έχουν χαρακτηριστεί ποικιλοτρόπως. Από το ότι είναι «κόλπο» για να μπορεί να δανείζεται το κράτος μέχρι του ότι ουδόλως καθρεφτίζει την ανάκαμψη της Κυπριακής οικονομίας.

Όσον αφορά την πρώτη τοποθέτηση (κόλπο), η οποία συνεχίζει ότι γίνεται για να τα δίδει στη συνέχεια το κράτος στις τράπεζες και στους δανειστές πιστεύω ότι είναι καθαρά λαικισμός. Το να βαζεις την άντληση κεφαλαίων μέσω των αγορών στο ίδιο καζάνι με την άνλτηση μεσω της Τρόικας αυτό δείχνει τουλάχιστον.

Επιπλέον έχει γίνει κριτική με καυστικό τρόπο το γεγονός ότι αυτά τα λεφτά θα διατεθούν για πληρωμή μέρους του χρεογράφου της Λαϊκής αξίας 2 δις και μέρος του ELA. Η καυστικότητα έγκειται στο ότι τα λεφτά από στοιχείο πιστωτικό θα γίνουν δανειστικό όμως αγνοείται το γεγονός ότι στην ουσία μετατρέπουμε τον ELA σε μακροχρόνιο δανεισμό κάτι που δεν είναι αρνητικό.

Το ερώτημα που πρέπει να διατυπωθεί είναι ότι αν είχαμε τη δυνατότητα εξόδου στις αγορές απλά δεν θα είχαμε ανάγκη της Τρόικας και την ανάγκη υπακοής στους όρους της. Αν η έξοδος αντιμετωπίζεται με αρνητικό μάτι, τότε είναι σαν να αφήνουμε την πιθανότητα νέας ανάγκης για επέμβαση της Τρόικας, αν πέσουμε σε νέα δημοσιονομικά προβλήματα, κάτι που θα είναι καταστροφικό.

Η έξοδος στις αγορές έχει και τα αρνητικά όπως, επιβάρυνση με επιτόκια, αλλά η μεγάλη εικόνα πιστεύω ότι τα κατανικά, και είναι ένα εργαλείο που κανείς δεν μπορεί να κάνει χωρίς στη σύγχρονη οικονομία. Η θεώρηση ότι η έξοδος είναι μια ακόμα υποταγή στις διαθέσεις των δανειστών και η υπαγωγή της στον ίδιο παρονομαστή με την Τρόικα, δεν είναι παρά ένας λαικισμός.

Φίλιππος Αυξεντίου
Εκπαιδευτικός, αναλυτής