Με αφορμή μια από τις συναντήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη με τον κατοχικό ηγέτη
, είχα κληθεί σε πρόσφατη τηλεοπτική συζήτηση. Η όλη συζήτηση περιεστράφη στα τετριμμένα, την τουρκική αδιαλλαξία και τις απαράδεκτες θέσεις της Τ/Κ πλευράς κλπ. Τότε, τόλμησα να επισημάνω τις διαχρονικές μας υποχωρήσεις, με αρκετή λεπτομέρεια οφείλω να ομολογήσω, επιχειρηματολογώντας ότι η συνταγή εξευμενισμού του κατακτητή όχι μόνο δεν απέδωσε καθόλου, αλλά αντίθετα έδωσε βάσιμα ερείσματα στους Τ/Κ να προβάλουν τις απαράδεκτες τους θέσεις.
Ως παράδειγμα αναφέρθηκε η αποδοχή, στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, της «πολιτικής ισότητας» και της «πλειοψηφίας γης και πληθυσμού» ως συστατικών, αρρήκτων και εγγενών στοιχείων της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Παραδοχές που έδωσαν τη δυνατότητα στην τουρκοκυπριακή πλευρά π.χ. (i) στο κεφάλαιο της Διακυβέρνησης - Διαμοιρασμού Εξουσιών να προβάλλει θέσεις παραλυτικές για τη λειτουργία του κράτους και (ii) στο κεφάλαιο Εδαφικό - Περιουσιακό να εισηγείται «προσαρμογές περιουσιακές που δεν θα αλλοιώνουν και εξουδετερώνουν τη διζωνικότητα» και «το περιουσιακό είναι ουσιώδες πολιτικό ζήτημα το οποίο θα επιλυθεί σύμφωνα με την θεμελιώδη αρχή της διζωνικότητας». Η κατά λέξη αναφορές είναι από το έγγραφο των «συγκλίσεων» Ντάουνερ.
Εκεί που ανέμενα τη γνωστή θανατηφόρα ατάκα «και τι προτείνετε», οι συνομιλητές μου με κατακεραύνωσαν ισχυριζόμενοι ότι τα περί «πλειοψηφίας γης και πληθυσμού» δεν αποτελούν κοινές αποδεκτές θέσεις αλλά τουρκική απαίτηση και ότι αποδίδω στη δική μας πλευρά και/ή ως συμφωνηθέντα, τις τουρκικές θέσεις. Σημειωτέο ότι στους συνομιλητές μου περιλαμβανόταν και γνωστός νομικός, που συμμετέχει και στη διαπραγματευτική ομάδα του ΠτΔ.
Διερωτούμαι, είναι δυνατό το 2014 να εξακολουθούμε να κοροϊδεύουμε τους πολίτες με τέτοιο, αισχρό πολιτικά, τρόπο; Είναι δυνατό να υιοθετείται το ψεύδος, η χείριστη μορφή πολιτικής προπαγάνδας αντί μια ισορροπημένη και δίκαιη συζήτηση επιχειρημάτων; Και όμως, είναι δυνατόν!
Υπενθυμίζω: Tα ψηφίσματα 716/1991 και 750/92 των ΗΕ υιοθετούν την έκθεση του ΓΓ στην οποία η μεν πολιτική ισότητα έχει ερμηνευθεί ως «αποτελεσματική συμμετοχή και των δύο κοινοτήτων σε όλα τα όργανα και αποφάσεις της κεντρικής Κυβέρνησης» και το περιεχόμενο της διζωνικής δικοινοτικής ως εξής «(i) Ένα κράτος ομόσπονδο με μια κυριαρχία, χωρίς δικαίωμα απόσχισης (ii) Η Ομοσπονδία θα είναι δικοινοτική σε ότι αφορά την συνταγματική της δομή και διζωνική σε ότι αφορά την εδαφική (iii) Κάθε κοινότητα θα έχει πλειοψηφία στην περιοχή της τόσον όσον αφορά τον πληθυσμό όσο και την ιδιοκτησία γης (iv) H ελευθερία εγκατάστασης υπόκειται σε περιορισμούς (v) Το δικαίωμα στην περιουσία θα τελεί υπό την αίρεση της διατήρησης της διζωνικότητας των ομόσπονδων κρατών (vi) Οι Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960 και η παραμονή Τουρκικών και Ελληνικών στρατευμάτων όπως προβλεπόταν από την Ζυρίχη, θα συνεχιστούν».
Κατά τα άλλα η απαίτηση για «πλειοψηφία γης και πληθυσμού» είναι τουρκική θέση και όχι μέρος των συμφωνηθέντων και καταγραμμένων στα ίδια τα ψηφίσματα του ΟΗΕ!
Εν κατακλείδι, η ρίζα του κακού δεν είναι άλλη από την αποδοχή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ως μορφώματος λύσης που αναιρεί εξ ορισμού τον στόχο ακύρωσης των κατοχικών δεδομένων, ανατροπής της διαίρεσης, κατοχύρωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών του λαού μας και δημιουργίας ενός κράτους αμιγώς δημοκρατικού. Το χωρίς παγκόσμιο ιστορικό προηγούμενο κατασκεύασμα της ΔΔΟ αποτελεί το απότοκο και την επικύρωση επί του εδάφους και των θεσμών του κράτους, των αποτελεσμάτων της εισβολής. Η ΔΔΟ είναι το θεμέλιο στο οποίο στηρίζονται όλες οι απαράδεκτες και παράνομες αξιώσεις της Τουρκοκυπριακής πλευράς.
Δυστυχώς, 40 χρόνια μετά την εισβολή, εξακολουθούμε να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους και όσο καθυστερούμε να το αντιληφθούμε τόσο πιο τραγικά θα είναι τα αποτελέσματα.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
Πολιτικός Συντονιστής Συμμαχίας Πολιτών
