''''''' Μια απάντηση στον Ανδρέα Αθανασίου''''''''''

Ρίγος με διαπέρασε διαβάζοντας το άρθρο του κύριου Ανδρέα Αθανασίου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ 01/07/2014 με τίτλο "Οι 'παρά τη φύση' νομοθετικές απαιτήσεις των ΛΟΑΤ". Ο κύριος Αθανασίου, ο οποίος υπογράφει ως νομικός, ισχυρίζεται ότι υπάρχει κάτι που λέγεται "φύση του πράγματος", και υποστηρίζει ότι ο νόμος θα πρέπει να βασίζεται πάνω σ'αυτό το πράγμα. Επεκτείνοντας τη θέση αυτή, συνεχίζει λέγοντας ότι ορισμένες απαιτήσεις των ΛΟΑΤ ατόμων, όπως αυτή για επισημοποίηση της σχέσης τους από το κράτος, δεν πρέπει να ικανοποιηθούν.

Είμαι αναγκασμένος να ρωτήσω: Έχει επίγνωση ο κύριος Αθανασίου του πρόσφατου παρελθόντος; Γνωρίζει τι είδους πράγματα υποστηρίζονταν κάποτε στη βάση της "φύσης του πράγματος", όπως την ερμήνευαν ορισμένοι κατά καιρούς; Στην κοντινή μας Ελλάδα, μόλις πριν μερικές δεκαετίες, ορισμένοι χρησιμοποιούσαν την "φύση της γυναίκας" ως δικαιολογία για να μην τους επιτρέπουν να ψηφίζουν. Πριν ένα αιώνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες η "φύση του νέγρου" χρησιμοποιήθηκε ως επιχείρημα για υποστήριξη της δουλείας. Με τον ίδιο τρόπο χρησιμοποιήθηκε και για την ποινικοποίηση των μικτών γάμων στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη ναζιστική Γερμανία και στη Νότια Αφρική κατά το Απαρτχάιντ. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις προτασσόταν σαν επιχείρημα η "φύση του πράγματος", και οι φωνές διαφωνίας παραμερίζονταν σαν "προπαγάνδα", ακριβώς όπως κάνει στο άρθρο του ο κύριος Αθανασίου.

Ελπίζω ο κύριος Αθανασίου να συμφωνεί ότι η γυναίκα πρέπει να έχει δικαίωμα να ψηφίζει (αν όχι ας μας το πει να το ξέρουμε). Ας προβληματιστεί λοιπόν: Άλλαξε η "φύση της γυναίκας" από τότε μέχρι σήμερα; Αν ναι, πως, και τι μας λεει αυτό για την έννοια της "φύσης του πράγματος" ως βάση για οτιδήποτε, πόσο μάλλον νομοθετική; Δεν έχει νόημα να βγάζουμε ηθικολογικά συμπεράσματα με βάση το τι χαρακτηρίζουμε "φυσικό" και τι "αφύσικο", πόσο μάλλον νομοθετικά. Για παράδειγμα, στη φύση δεν υπάρχει Internet. Μήπως αυτό σημαίνει ότι το Internet είναι κακό και να το απαγορεύσουμε; Αντίστροφα, στην φύση υπάρχει κανιβαλισμός. Μήπως αυτό σημαίνει ότι είναι καλός και πρέπει να τον προστατεύσουμε νομοθετικά; Το πρόσφατο παρελθόν είναι εκεί και μας προειδοποιεί τι μας περιμένει αν αρχίσουμε να βαδίζουμε σε τέτοια μονοπάτια. Καλά κάνουμε να μη το αγνοήσουμε.

Διευκρινίζοντας ότι δεν είμαι νομικός, έχω την άποψη ότι το άρθρο του κύριου Αθανασίου είναι αδικαιολόγητα επιφανειακό και ανιστόρητο, και μας παραπέμπει σε ορισμένες από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας.

Η ύπαρξη νομοθετικών οργάνων δεν εγγυάται δικαιοσύνη παρά μόνο προσφέρει στις κοινωνίες μια ευκαιρία να την αγγίξουμε, και για τούτο απαιτείται βάθος σκέψης και επίγνωση του παρελθόντος. Τραγικά, από το άρθρο του συγγραφέα υπολείπονται και τα δύο.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ