Παρακολούθησα πρόσφατα την ομιλία του Τ/Κ πολιτικού Μεχμέτ Αλί Ταλάτ που έκαμε στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας για το Κυπριακό και άκουσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις απόψεις του για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Κύπρου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αισθάνεται και μιλά εν πολλοίς ως Κύπριος που αγωνιά για το μέλλον της Κύπρου αλλά έχει και τα βαρίδια από την άλλη της προϋπηρεσίας ως ?Πρόεδρος? του ψευδοκράτους.

Μεταξύ άλλων έκαμε αναφορά και σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (Μ.Ο.Ε.) δίδοντας εισηγήσεις για διευθετήσεις στη λεγόμενη νεκρή ζώνη, όπως είναι π.χ. η εκμάθηση της ελληνικής από τους Τ/Κ και της τουρκικής από τους Ε/Κ, δημιουργώντας μάλιστα ένα τρίγλωσσο Πανεπιστήμιο, η δημιουργία παιδότοπων για επαφές των παιδιών, ακόμα και η δημιουργία ενός ζωολογικού κήπου και πάλιν μέσα στο ίδιο πνεύμα. Το θέμα της Αμμοχώστου (Βαρωσιού) ως Μ.Ο.Ε. το υποβάθμισε επικαλούμενος διάφορα τεχνικά προβλήματα που κατά την άποψή του θα προέκυπταν και που θα αποσπούσαν την προσοχή από την προσπάθεια για μια συνολική λύση του Κυπριακού. Σ’ αυτό το σημείο ήταν ξεκάθαρο πως προσπαθούσε να δικαιολογήσει την επίσημη τουρκική πολιτική και να στηρίξει τον πιθανό υποψήφιο για την ?προεδρία? του ψευδοκράτους Ταλάτ στις αρχές του 2015!

Ειλικρινά είναι για να διερωτάται κανείς αν με τέτοιες προσεγγίσεις μετά από 40 χρόνια από το καλοκαίρι του 1974 μπορούμε να προσβλέπουμε σε λύση σύντομα ή απλά επαληθεύεται ξανά η λαϊκή ρήση ?όποιος δε θέλει να πάει στο μύλο δέκα μέρες κοσκινίζει?! Ουδείς αμφισβητεί την αξία των επαφών, τη δημιουργία κουλτούρας συνεργασίας από τις μικρές ηλικίες και άλλα συναφή. Όμως μπορούν κάτι τέτοια σήμερα, αν πράγματι νιώθουμε την ανάγκη να δοθεί το ταχύτερο ένα τέλος στα δεινά της Κύπρου και η ευρωπαϊκή Κύπρος να μπορέσει να προσφέρει σ’ όλους τους νόμιμους κατοίκους της ευημερία και πρόοδο, να το επιτύχουν; Θα συγκινηθεί η Τουρκία και θ’ αποσύρει το στρατό της από την Κύπρο αν τα παιδιά μας θα παίζουν μαζί στον παιδότοπο ή επισκέπτονται ένα ζωολογικό κήπο στη νεκρή ζώνη;

Πόσες φορές δεν έγιναν τα τελευταία χρόνια κοινές εκδηλώσεις, φεστιβάλ, επισκέψεις του ενός προς τον άλλο μετά το άνοιγμα των Οδοφράγματων, και άλλα παρόμοια; Υπάρχει κανένας που πραγματικά αμφιβάλλει ότι υπό ειρηνικές συνθήκες και απαλλαγμένες από λάθη του παρελθόντος, Ε/Κ και Τ/Κ μπορούν να συμβιώσουν μαζί όπως και στο παρελθόν; Όλοι έχουμε τις εμπειρίες μας όταν συναντιόμαστε με άτομα της άλλης κοινότητας και βλέπουμε ότι τίποτε στο ατομικό επίπεδο δε μας χωρίζει και ότι υπάρχει η μαγιά της ειρηνικής συμβίωσης.

Το ζητούμενο είναι η λύση. Μια όμως και ο λόγος περί Μ.Ο.Ε., τι θάλεγε ο κ. Ταλάτ αν αντί αυτών που εισηγείται και που θάπαιρναν και χρόνο να υλοποιηθούν και ν’ αποδώσουν, εφαρμόζονταν κάποια άλλα πιο γρήγορα, όπως για παράδειγμα:
· Να αφαιρεθεί αμέσως από το σώμα του Πενταδακτύλου η πελώρια σημαία - πρόκληση μέρα και νύχτα! Δεν θάταν αυτό μια χειροπιαστή ένδειξη καλής θέλησης ώστε να προχωρήσουμε σε λύση, αν όντως κάτι τέτοιο και αυτοί θέλουν, όπως διακηρύσσουν;
· Δεν θάταν επίσης θετική εξέλιξη κι ένα καλό Μ.Ο.Ε. αν η Τουρκία εξάγγελλε και υλοποιούσε, με επιτήρηση των Ηνωμένων Εθνών, μια σταδιακή αποχώρηση στρατευμάτων;
· Δεν θάταν καλό Μ.Ο.Ε. ν’ ανοίξουν τάχιστα κι’ άλλα σημεία διέλευσης για να ευκολύνουν τη ζωή των πολιτών, όπως για παράδειγμα για διέλευση μέσω Πυροϊου ή απεγκλωβισμός καλλιεργήσιμης γης στην ουσιαστικά εγκλωβισμένη Αθηένου και αλλού για τους νόμιμους ιδιοκτήτες της; Τέτοια και άλλα παρόμοια υπάρχουν πολλά, που θα έδιδαν άμεσα θετικά μηνύματα και θα άγγιζαν τους πολίτες, Ε/Κ και Τ/Κ, και θα έπειθαν για τη βούληση προς μια λύση που να είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη και λειτουργική.

Έχω την εντύπωση ότι μιας και οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού δυστυχώς καρκινοβατούν επειδή η τουρκική αδιαλλαξία συνεχίζεται, κάποιοι προτιμούν να εκτρέπουν την προσοχή απ’ αυτό σε συζήτηση δήθεν Μ.Ο.Ε., υποβάλλοντας για μιαν ακόμη φορά ουσιαστικά τη θέση ότι το Κυπριακό είναι θέμα έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ. Έτσι αφήνουν στο απυρόβλητο την ουσιαστική πτυχή που είναι ο τερματισμός της παράνομης κατοχής μέρους της Κύπρου από τρίτη χώρα, την Τουρκία, που για τους δικούς της στρατηγικούς σκοπούς και σχεδιασμούς τη χρησιμοποιεί ως όμηρο στην επίτευξή τους (ιδιαίτερα τώρα που προστέθηκε και η παράμετρος των υδρογοναθράκων). Γι’ αυτό και η Τουρκία τολμά να μιλά ανοικτά για ?εκλιπούσα? Κυπριακή Δημοκρατία, ακόμα και σε επίσημες συνόδους Σωμάτων της Ε.Ε. που κανονικά θάπρεπε νάταν πιο προσεκτική και διακριτική! Οι τρίτοι, που και για τα δικά τους πρωτίστως συμφέροντα λένε ότι ενδιαφέρονται για μια σωστή λύση του Κυπριακού, ας ενεργήσουν επιτέλους ανάλογα.

++++++++Να αφαιρεθεί αμέσως η τουρκική σημαία από το σώμα του Πενταδάκτυλου+++++

ΠΕΤΡΟΣ Μ. ΚΑΡΕΚΛΑΣ
Δήμαρχος Κυθρέας και πρώην Γενικός Διευθυντής Υπουργείων