Ο Νικόλας Παπαδόπουλος πρέπει να το καταλάβει. Είναι εκτός τόπου και χρόνου. Ζει σε άλλες εποχές. Μιλά για απελευθέρωση αντί για επανένωση, μιλά για αντίσταση αντί για διαλλακτικότητα, μιλά για υποχωρητικότητα της πλευράς μας, αντί για την εποικοδομητική στάση του Προέδρου στις συνομιλίες. Ζει στο παρελθόν. Ζει στην εποχή που ο λαός ήξερε να αγωνίζεται και είχε ηγέτες που τον ενέπνεαν. Οδηγεί το ΔΗΚΟ και τους οπαδούς του σε περιπέτειες. Τους αφαιρεί τη σιγουριά της εξουσίας και τη δυνατότητα της συμμετοχής. Ξεχνά τις λαμπρές εποχές, όταν το ΔΗΚΟ υποστήριζε την πολιτική των παραχωρήσεων Χριστόφια και αυτός ζητούσε επίμονα τη διακοπή της συνεργασίας με την εξουσία και με όλα τα κακά συνεπακόλουθα.

Η τότε ηγεσία του ΔΗΚΟ δεν ήταν κοντόφθαλμη σαν το Νικόλα. Έβλεπε πολύ μακριά. Εγκατέλειψε τη συνένωση των δυνάμεων με την εξουσία Χριστόφια, όταν κατενόησε ότι η εξουσία εγκατέλειπε τον Χριστόφια. Είδε από πολύ νωρίς την ανατέλλουσα εξουσία Αναστασιάδη. Και φρόντισε έγκαιρα να συνενώσει τις δυνάμεις της με τον νέο άρχοντα και με όλα τα παράπλευρα πλεονεκτήματα. Το ΔΗΚΟ ένωσε τις δυνάμεις του και τους υπουργούς του με την εξουσία του Αναστασιάδη. Και ο Νικόλας αποφάσισε να επαναφέρει το ΔΗΚΟ στον δρόμο της αξιοπρέπειας. Και πήρε το μάθημά του. Μέλη του ΔΗΚΟ προτίμησαν τον δρόμο της αποστασίας, παρά τον δρόμο της αξιοπρέπειας. Θέλησαν να παραμείνουν ενωμένοι με την εξουσία για το καλό του τόπου βεβαίως.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν καταλαβαίνει αυτά τα απλά πράγματα, που αποτελούν τις αρχές και τις αξίες της νέας εποχής. Παραμένει πιστός στο όραμα της απελευθέρωσης και της δικαίωσης. Επιμένει στη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι στη δήθεν επανένωση τής Κύπρου. Βλέπει και τονίζει τα αδιέξοδα της πολιτικής Αναστασιάδη, αντί να εξυμνεί και να προβάλλει την αποφασιστικότητά του για λύση. Τονίζει ότι ο Έρογλου εκμεταλλεύεται το κοινόν ανακοινωθέν για να αναβαθμίσει το ψευδοκράτος του και να υποβάλλει απαράδεκτες απαιτήσεις, ενώ πρέπει να τονίζει ότι «το κοινόν ανακοινωθέν έθεσε το σαφές πλαίσιο διαπραγμάτευσης, από το οποίο δεν μπορεί κανείς να εκφεύγει».

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, όπως διαπιστώνει και ο Πρόεδρος, «καθοδηγείται από ανεξήγητες εμμονές που τον αφήνουν εκτεθειμένο».
Αριστεροί και δεξιοί δημοσιογράφοι προσπαθούν να τον ειρωνευτούν και να τον αποδομήσουν. Δεν μπορούν να δεχτούν οι αριστεροί ότι κατηγορούσε τον Χριστόφια για τις υποχωρήσεις του στο Κυπριακό και την ανικανότητά του στην οικονομία. Δεν μπορούν οι δεξιοί να δεχτούν ότι κατηγορεί τον μέγα ηγέτη τους, αυτόν που ανέδειξε τόσες προσωπικότητες της ανανικής πλατφόρμας και της πλατφόρμας της αποστασίας. Τον ηγέτη που προχωρεί ακάθεκτος προς τη λύση που απέρριψε ο λαός. Και, δυστυχώς, μεγάλο μέρος του λαού αδιαφορεί. Ικανοποιείται με το κουτόχορτο που του προσφέρουν και που του το παρουσιάζουν για χαβιάρι.

Θα αντέξει άραγε ο Νικόλας, ένας από τους λίγους ηγέτες που υπερασπίζονται το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την Ιστορία μας, να ενώσει τους πολίτες, μέσα και έξω από το ΔΗΚΟ, ώστε όλοι μαζί να εργαστούμε για εθνική αναγέννηση και οικονομική ανάκαμψη;

ΠΕΤΡΟΣ Θ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ