Εξ αφορμής των όσων προ μερικών ημερών συνέβησαν στη Λευκωσία, προβλήθηκαν τηλεοπτικά και γράφτηκαν στον Τύπο για την Ομοφυλοφιλία και Ομοφοβία, ένιωσα, ότι είχα την υποχρέωση να διατυπώσω κι εγώ μερικές γενικές παρατηρήσεις. Θα ήθελα αρχικά να αναφέρω, ότι το φαινόμενο της ομοφυλο-φιλίας παλαιότερα έφερε άλλα ονόματα, όμως δεν είναι του παρόντος να αναφερθώ σ’ αυτά. Γι’ αυτό και δεν θα υπεισέλθω στην ουσία της ομοφυλοφιλίας, αλλά θα περιοριστώ σε μερικά σχόλια.
Με τα γνωστά σχετικά ονόματα οπωσδήποτε αποδιδόταν ακριβέστερα το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας. Σήμερα όλα αυτά τα είδη των σαρκικών εκτροπών περιλήφθηκαν υπό τον γενικό όρο ομοφυλοφιλία. Η επιλογή όμως του όρου τούτου δεν εκφράζει κυριολεκτικά τη σχέση δύο ανθρώπων του ιδίου φύλου, διότι η σχέση πάνω στην οποία στηρίζεται το φαινόμενο αυτό δεν είναι η φ ι λ ί α, αλλά η αμοιβαία ερωτική έλξη και η σεξουαλική σχέση. Δεν θα αναπτύξω την άποψή μου αυτή, λόγω της στενότητας του χώρου. ΄
Οσοι επιθυμούν να ενδιατρίψουν στα θέματα αυτά, μπορούν να καταφύγουν και στο βιβλίο μου « Αληθινή Φιλία » ( σσ. 584 ). Λέγω απλά ότι η σχέση αυτή των ομοφύλων δεν εδράζεται πάνω στη φιλία, διότι άλλο είναι το νόημα και το περιεχόμενο της μεγάλης αυτής έννοιας. Συνεπώς, η ταύτιση της ομοφυλοφιλίας με τη φιλία, ως βασικού γνωρίσματός της, αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια, η οποία αποσκοπεί στην παραπλάνηση της κοινής γνώμης, χρυσώνοντας έτσι το χάπι της « παρά φύσιν » ικανοποίησης της γενετήσιας ορμής.
Σε σχέση με τον δεύτερο όρο του τίτλου του παρόντος άρθρου, δηλ. την ομοφοβία, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η λέξη αυτή αυθαίρετα σχηματίστηκε για τη φραστική απόδοση της αρνητικής στάσης απέναντι στην ομοφυλοφιλία. Η ομοφοβία δεν υπάρχει στα ελληνικά λεξικά, διότι εννοιολογικά είναι ακατανόητη. Το ομο, ως λεξικό πρόθεμα, προσδιορίζει την ίδια ταυτότητα ή την προέλευση, σε σχέση με το ουσιαστικό που ακολουθεί, όπως, λόγου χάρη, ομοθυμία, ομοφωνία κ.ά. Και όμως ο ανύπαρκτος γλωσσικά και ακατανόητος εννοιολογικά όρος της ομοφοβίας συνδέθηκε τόσο πολύ με την ομοφυλοφιλία σε βαθμό που ταυτίστηκε με αυτήν. Γι’ αυτό και η νομιμοποίηση της ομοφυλοφιλίας επιδιώκεται με την ψήφιση νόμου, ο οποίος να ποινικοποιεί την ομοφοβία ! Δεν αντιλαμβάνονται οι υπέρμαχοι της ομοφυλοφιλίας ότι σκιαμαχούν με μία ενδεχόμενη ποινικοποίηση της ομοφοβίας ; Αγαπούμε τους ομοφυλόφιλους και κατανοούμε το πρόβλημά τους, χωρίς να μας διακατέχει ίχνος φόβου. Απλά ανησυχούμε...
Διερωτώμαι στ’ αλήθεια από ποιο φόβο επιδιώκεται να απαλλαγούν και νομικά να προστατευθούν, οι πάσης μορφής και κατηγορίας ομοφυλόφιλοι ; Και είναι με την καταφυγή σε προστατευτικούς νόμους, που οι ομοφυλόφιλοι θα εμφανίζονται εφεξής στην κοινωνία με το κεφάλι ψηλά, τόσο π ε ρ ή φ α ν ο ι, όσο ήταν και ο χαρακτήρας της πρόσφατης διαδήλωσής τους στην πλατεία Ελευθερίας; Γιατί άραγε χαρακτήρισαν την παρουσία τους στην πλατεία αυτή της πρωτεύουσας ως « διαδήλωση υπερηφάνειας » ;
Πού στήριξαν το αίσθημα της περηφάνιάς τους, όταν από τους όψιμους χειροκροτητές τους χαρακτηρίζονται ως άνθρωποι με « ιδιαιτερότητες » ; Και είναι αυτές οι « ιδιαιτερότητες » λόγος για τον οποίο να αισθάνονται και να διαδηλώνουν περήφανοι ; Μήπως για να τους επαινέσουν για την « ιδιαιτερότητά » τους και να τους ενθαρρύνουν να εμμείνουν σε όσα συνεπάγεται η ιδιόμορφη αυτή συμπεριφορά τους ; Η ΄Αννα Βίσση, η οποία έδωσε το παρόν της στη « διαδήλωση υπερηφάνειας », δήλωσε σχετικά και τα ακόλουθα : «Εκείνος που έχει προσωπικότητα, που τολμάει να ξεχωρίζει, να είναι διαφορετικός, να κάνει ακριβώς αυτό που αισθάνεται, όσο περίεργο κι αν μοιάζει, αρκεί να είναι πιστός στα θέλω και τα πιστεύω του, για μένα αυτός είναι ο κανονικός » !
Η κυρία ΄Αννα Βίσση μπορεί να διακατέχεται από « τα ανθρώπινα κόμπλεξ » της, όπως η ίδια δήλωσε στη συνέντευξή της, όμως αυτά που είπε, φανερώνουν πού μπορεί να οδηγήσει ο υπερβάλλων ζήλος οποιουδήποτε για μια, κατά τα άλλα, συμπαθή κατηγορία ανθρώπων. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που με παρώθησαν στη διατύπωση των πιο πάνω σχολίων μου, εν όψει μάλιστα του γεγονότος, ότι τα θέματα της ομοφυλοφιλίας και της ομοφοβίας θα επανέλθουν στην επικαιρότητα με την προσεχή συζήτησή τους στη Βουλή. Θα είναι άραγε το ίδιο περήφανοι όλοι αυτοί που μετέσχαν στο « Pride Gay » στη Λευκωσία. όταν κάποιος ή κάποιοι από τη δική τους οικογενειακή εστία θα παρουσιάσουν τα στοιχεία της ομοφυλοφιλίας ; Μηπως τότε θα κύψουν τα κεφάλια τους για προβληματισμό; ΄Οταν καίγεται το σπίτι του « άλλου », ενδεχομένως να πάρεις τη θέση του « θεάμονος » ( θεατή ), όταν όμως το δικό σου σπίτι θα γίνεται παρανάλωμα του πυρός, θα εξακολουθείς άραγε να κρατάς την ίδια στάση;
ΑΝΔΡΕΑΣ Ν. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Διδάκτωρ Θεολογίας πρ. Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης
