Και το ερώτημα είναι γιατί γίνονται οι συνομιλίες, αφού γνωρίζουμε ότι η τουρκική πλευρά συμμετέχει μόνο και μόνο για να ροκανίζει τον χρόνο ώς ότου επιτύχει εφαρμογή όλων των πτυχών του σχεδίου της

Δύο δημοσιεύσεις στον ημερήσιο Τύπο, που έγιναν η πρώτη στις 12.6.2014 και η δεύτερη την επόμενη μέρα, σχετίζονται άμεσα με τον προγραμματισμό και την τύχη (το τέλος) των διμερών συνομιλιών. Στην πρώτη αναφέρονται μεταξύ άλλων ότι έρευνα και μελέτη του Ινστιτούτου Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής έδειξαν ότι: (α) ο πληθυσμός των κατοίκων στην ελεύθερη περιοχή της Κύπρου είναι 862.000, αλλά το 50% δεν είναι Ελληνοκύπριοι, (β) ότι μεταξύ των Ελληνοκυπρίων παρατηρείται μεγάλη υπογεννητικότητα, και (γ) ότι οι έποικοι στην υπό κατοχή περιοχή ξεπέρασαν τις 500.000!

Στη δεύτερη δημοσίευση περιλαμβάνονται δηλώσεις του Τουρκοκύπριου συνομιλητή/διαπραγματευτή κ. Κουντρέτ Οζερζάι, με τις οποίες υποδεικνύει ότι έληξε η διαδικασία των συζητήσεων/συνομιλιών για λύση του Κυπριακού και ζητά όπως ξεκινήσει αμέσως η διαδικασία του «πάρε δώσε» και τούτο παρόλο που προ ολίγων ημερών, στις 2.6.2014, στη διάρκεια συνάντησης του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Έρογλου, είχε συμφωνηθεί να γίνει κατάθεση εγγράφων εφ' όλων των πτυχών του Κυπριακού. Σημειωτέον ότι ώς τώρα οι συζητήσεις σχετίζονταν μόνο με το θέμα της κυριαρχίας και της διοίκησης της Κύπρου, και ότι η Τουρκία συνεχίζει να μην εφαρμόζει τις αλλεπάλληλες αποφάσεις των Η.Ε., οι οποίες απαιτούν να αποσύρει τα στρατεύματά της και τους εποίκους από την Κύπρο.

Οι πιο πάνω δηλώσεις μάς παραπέμπουν στο σχέδιο του πανεπιστημιακού καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου Νιχάτ Ερίμ, στον οποίο η τότε τουρκική κυβέρνηση είχε αναθέσει την εκπόνηση σχεδίου για επανάκτηση της Κύπρου. Ο Νιχάτ Ερίμ παρέδωσε την έκθεσή του στην τότε κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές στα τέλη του 1956. Η έκθεση διαλαμβάνει: (α) αναγνώριση δύο κοινοτήτων, και δύο λαών, (β) μετακίνηση πληθυσμών και αύξηση του τουρκικού πληθυσμού της νήσου, ούτως ώστε σταδιακά να υπερισχύσει του Ελληνικού και (γ) αναγνώριση κατόπιν του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και για τους δύο λαούς, σε χωριστή ψηφοφορία και με προοπτική τη διχοτόμηση της νήσου. Το σχέδιο του Νιχάτ Ερίμ υιοθετήθηκε και από όλες τις κατοπινές τουρκικές κυβερνήσεις.|

Είναι αυτονόητο ότι όχι μόνον ο Τ/κ συνομιλητής Οζερζάι, αλλά και η τουρκική κυβέρνηση, η οποία ως γνωστόν ελέγχει και κατευθύνει τα πάντα που σχετίζονται με τα κατεχόμενα, έκριναν ότι εφ' όσον οι επιδιώξεις (α) και (β) του Σχεδίου Νιχάτ Ερίμ εξεπληρώθησαν, απομένει ο προσωρινός διαχωρισμός του εδάφους στη βάση του «πάρε -δώσε» και η αναγνώριση του τ/κ κράτους... και παρακάτω βλέπουμε!

Και το ερώτημα είναι γιατί γίνονται οι συνομιλίες, αφού γνωρίζουμε ότι η τουρκική πλευρά συμμετέχει μόνο και μόνο για να ροκανίζει τον χρόνο, ώς ότου επιτύχει εφαρμογή όλων των πτυχών του Σχεδίου της: Τουρκικός λαός, τ/κ κράτος, διχοτόμηση, υπεραύξηση πληθυσμού, δημοψήφισμα, κυριαρχία επί ολόκληρης της Κύπρου. Για τη στάση της Τουρκίας να ροκανίζει τον χρόνο ο αείμνηστος Γλαύκος Κληρίδης μεταξύ πολλών άλλων, αναφέρει στο σύγγραμμά του «Η κατάθεσή μου», τόμος 4, σελ.402, έκδοση 1988, τα ακόλουθα: «Αν οι συνομιλίες έχουν φθάσει στο αδιέξοδο που βρίσκονται σήμερα, τούτο οφείλεται στην πολιτική της τουρκικής πλευράς, η οποία ακολουθεί παρελκυστική πολιτική και δεν διαπραγματεύεται.(...). Όπως έχουν τα πράγματα προς στο παρόν και ίσα με που να υπάρξει μια θετική ένδειξη μιας γνήσιας πρόθεσης από μέρους της τουρκικής πλευράς να διαπραγματευθεί σοβαρά και εποικοδομητικά, δεν υπάρχει λόγος συνέχισης των συνομιλιών αυτών».

Δυστυχώς οι πολλές αποφάσεις των Η.Ε. ακόμη και των εκάστοτε Γ.Γ. δεν κατόρθωσαν να αλλάξουν τη στάση της Τουρκίας έναντι της Κύπρου. Όμως τα δεδομένα αλλάζουν και η μικρή και αδύνατη Κύπρος αποδείχθηκε ότι είναι κάτοχος μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαιοειδών και ασφαλώς οι μεγάλες δυνάμεις δεν θα προτιμούσαν αυτά να ελέγχονται και να διαπραγματεύονται από την Τουρκία. Επομένως, οι ελπίδες μας για υποστήριξη και λύση του προβλήματός μας πρέπει να στηρίζονται στις αποφάσεις των Η.Ε. και γενικά στις μεγάλες δυνάμεις της Ανατολής και της Δύσης.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΙΟΥΛΗΣ
Χημικός, εκπαιδευτικός, τέως Διευθυντής του Γενικού Κρατικού Χημείου και συγγραφέας των βιβλίων «Χρονικό μιας εποχής» και «Χρονικό μιας νέας εποχής της Κύπρου»