Η Δημοκρατία δεν επαφίεται στην καλή θέληση πεφωτισμένων ηγετών
Βλέποντας ποιοι μας κυβερνούν και ποιοι προαλείφονται να μας κυβερνήσουν, η κατάσταση στο επίπεδο των ηγετών είναι επιεικώς τραγική…
ΟΙ ΠΑΤΡΩΝΕΣ στην εκπόρνευση της πολιτικής ζωής επιτυγχάνουν το έργο τους με αυτούς που είναι έτοιμοι να «χορέψουν τον χορό των επτά πέπλων»…
Η Δημοκρατία, δεν πιστεύω να χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς, ακόμα και στους δύσκολους καιρούς της κρίσης, που εξέθρεψε «πολιτικά θεριά» όπως η Χρυσή Αυγή, για να υποστηρίξει ότι είναι ό,τι καλύτερο έχουμε σαν πολίτευμα.
Η Δημοκρατία, σαν πράξη, δεν επαφίεται στην καλή θέληση και στις ικανότητες πεφωτισμένων ηγετών. Εάν υπάρχουν, ακόμα καλύτερα για τα κράτη στα οποία κυβερνούν. Είναι όμως είδος σπάνιο και προς εξαφάνιση. Και στη δική μας περίπτωση, βλέποντας ποιοι μας κυβερνούν και ποιοι προαλείφονται να μας κυβερνήσουν, η κατάσταση στο επίπεδο των ηγετών είναι επιεικώς τραγική. Η Δημοκρατία όμως έχει και/ή πρέπει να έχει θεσμούς και αυτοί οι θεσμοί είναι που πρέπει να τη θωρακίζουν από τις όποιες, φανερές ή και συγκεκαλυμμένες, απειλές.
Θα σταθώ σε αυτές που αποκαλώ συγκεκαλυμμένες απειλές, τις οποίες, ούτε λίγο ούτε πολύ, ταυτίζω με το σαράκι που κατατρώει τη σάρκα δένδρων και φυτών, τα οποία φαίνονται ανέπαφα εξωτερικά, αλλά μέχρι την τελική τους κατάρρευση είναι, φαινομενικά, υγιή. Το σαράκι στη δική μας Δημοκρατία είναι οι υπόγειες διαδρομές, που συνδέουν όλες τις εξουσίες με την πολιτική εξουσία και τις καθιστούν θεραπαινίδες της. Οι πάτρωνες, στην εκπόρνευση της πολιτικής ζωής, επιτυγχάνουν το έργο τους με αυτούς που είναι έτοιμοι να «χορέψουν τον χορό των επτά πέπλων», τους πολιτικά εκδιδόμενους προς άγραν ψήφων και φαλκίδευση της Δημοκρατίας. Οι «αθέατοι» έχουν πολλά προσωπεία και πολύ περισσότερο χρήμα, συχνά δικό μας χρήμα που, έτσι «τυχαία», «χάνει» τον δρόμο του και βρίσκεται στις τσέπες τους.
Για κάποιους πολιτικούς, που με στεντόρεια φωνή δηλώνουν καθαροί, ο λόγος μου είναι σκληρός και ισοπεδωτικός. Κατά την άποψή μου, όταν το κακό είναι γενικό, το να μιλάς γενικά δεν είναι καθόλου ισοπεδωτικό. Οι λεγόμενοι καθαροί ενός βρόμικου και διεφθαρμένου «Συστήματος» δεν μπορεί να ζητούν από εμάς να τους έχουμε στο απυρόβλητο της κριτικής μας, αφήνοντάς τους διά της συνεισφοράς τους να λιπαίνουν το σύστημα και να συντηρούνται από αυτό ποικιλοτρόπως. Η διαπλοκή έχει πολλά ποδάρια…
Όλοι είμαστε μάρτυρες της διεμβόλισης, από τους πολιτικούς, των θεσμών. Δημοκρατία όμως χωρίς θεσμούς, που να σταθεροποιούν την πορεία του κράτους, είναι καράβι χωρίς πυξίδα. Δείτε πόσα οικονομικά εγκλήματα έχουν διαπραχθεί, με θεατές τα θεσμικά πρόσωπα που «ρίχνουν την μπάλα άλλοι έξω» και άλλοι δείχνουν ο ένας τον άλλον, και οι κοστουμαρισμένοι απατεώνες συνεχίζουν ανενόχλητοι το έργο τους. Κανείς δεν έχει λογοδοτήσει και η οικονομία μαζί και ο κοινωνικός ιστός έχουν διαλυθεί.
Κατά την άποψή μου, τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν ουσιαστικά, εάν η Γενική Εισαγγελία δεν αυτονομηθεί πραγματικά και αυτό θα γίνει μόνο όταν προικοδοτηθεί με εισαγγελικούς ανακριτές. Ο Γενικός Εισαγγελέας ασκεί διώξεις με βάση το ανακριτικό έργο που διεξάγει, όμως, η Αστυνομία. Η Αστυνομία, που όλοι ξέρουμε ότι είναι ο πιο αδύνατος κρίκος στην Κυπριακή Μπανανία.
Η Αστυνομία, παρά το εξαίρετο προσωπικό που διαθέτει, είναι Αστυνομία μονίμως των κρατούντων και όχι του κράτους. Κύριοι της πολιτικής και των κομμάτων, εάν δεν σας αρέσει που σας αποκαλούμε παιδιά διεφθαρμένων κομμάτων, έχετε έργο μέγα… Και μην κρυφτείτε πάλι πίσω από το δίκαιο της ανάγκης. Και ένας τελευταίος αλλά όχι ασήμαντος λόγος για τα ΜΜΕ. Το έργο σας είναι να διαψεύσετε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που σας αποκάλεσε «πουλημένους». Η σιωπή σας μέχρι τώρα είναι ηχηρή… Εάν το άλας μωρανθή, ποιαν ελπίδα έχουμε..;
Υ.Γ. Δείτε τι γίνεται με τη ΜΟΚΑΣ. Κάνουν έρευνες αλλά… τις ανακρίσεις τις διεξάγει η Αστυνομία. Να θυμίσω την υπόθεση Χριστοδούλου…;
ΔΡ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Κλινικός Ψυχολόγος, Σωματικός Θεραπευτής
