Αποτελεί σημαντική-θετική κίνηση, την οποία χαιρετίζουμε, η επίσκεψη του κ. Αναστασιάδη στην τελετή ορκωμοσίας του νέου ηγέτη της Αιγύπτου Abdel Fatah El Sissy. Αν συσχετιστεί και με την υποβαθμισμένη εκπροσώπηση της Τουρκίας (σε επίπεδο Συμβούλου υποβάθμισε ο Ερντογάν την εκπροσώπηση της χώρας του), αυτή η επίσκεψη αναβαθμίζει τον ρόλο της Κύπρου στον ενεργειακό χάρτη της Ανατ. Μεσογείου. Είχα γράψει πρόσφατα ότι τώρα είναι η κατάλληλη χρονική συγκυρία για τη σύμπηξη ενός μετώπου Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου. Τώρα προστίθεται και η Αίγυπτος, της οποίας τα αποθέματα σε υποθαλάσσιο πλούτο ανέρχονται σε μερικά τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, κάτι που της παρέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι.

Δεδομένης και της διαχρονικής ανάγκης του εβραϊκού κράτους να απεγκλωβιστεί από τη «λαβίδα» αραβικών, εχθρικών ουσιαστικά, κρατών στην περιοχή, και της επιθυμίας του για αναζήτηση συμμάχων στην ΝΑ Μεσόγειο, με κυριότερο εξ αυτών την Ελλάδα, καθίσταται φανερή η σπουδαιότητα ανάπτυξης ενός τέτοιου μετώπου.

Από την άλλη, βλέπουμε την Τουρκία να αναβαθμίζει τις σχέσεις της με το Ιράν, με την επίσκεψη του Ιρανού Προέδρου Hassan Rohani, μετά από 18 ολόκληρα χρόνια, στην Άγκυρα, συνοδευόμενου όχι από έναν ή δύο, αλλά από 90 επιχειρηματίες… Γνωρίζουμε ότι το Ιράν παραμένει στρατηγικός σύμμαχος με τη Συρία, άρα θεωρητικά «αντίπαλος» του Ισραήλ. Με την κίνηση αυτή, η Τουρκία επιθυμεί να δείξει προς τα έξω ότι οι σχέσεις της με το Ισραήλ διέρχονται, ακόμη, περίοδο ψυχρότητας.

Κάτι άλλο που ενδεχομένως να σχετίζεται με τα γεωστρατηγικά αυτά παιγνίδια στη σκακιέρα του ενεργειακού χάρτη της υποθαλάσσιας περιοχής της Λεβαντίνης, και τη μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, είναι και το γεγονός που πληροφορηθήκαμε για ενδεχόμενο «πάγωμα» της κατασκευής του διερχόμενου από τη Βουλγαρία, αγωγού South Stream, που διέρχεται από τη Μαύρη Θάλασσα, ο οποίος αποτελούσε μέρος των σχεδιασμών τού Πούτιν για παράκαμψη της φιλο-δυτικής Ουκρανίας και, άρα, παγίωση της εξάρτησης των Ευρωπαίων από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Βέβαια, ο Βούλγαρος Πρόεδρος Plamen Oresarski, παρά την εξάρτηση της «φτωχής» χώρας του από το ρωσικό φυσικό αέριο, δείχνει μάλλον πρόθυμος να ικανοποιήσει την εντολή της Κομισιόν και να διακόψει το μεγαλεπήβολο αυτό υποθαλάσσιο έργο, που θα εφοδίαζε την Ε.Ε. με 63 δις κυβικά μέτρα ρωσικού φυσ. αερίου… Αν συμβεί αυτό, δύο επιλογές απομένουν στη Ρωσία:
1. Να συμβιβαστεί με τους Αμερικανο-ευρωπαίους και το προτεκτοράτο τους (Ουκρανία).
2. Να πέσει στην αγκαλιά του κινεζικού «Δράκου», ανοίγοντας προς την Κίνα τις στρόφιγγες του φυσικού της αερίου…

Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής, εκπαιδευτικός