Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος από τον ΑΠΟΕΛ μέσα στο γήπεδο στις 31/5/2014 ολοκλήρωσε μίαν άκρως πετυχημένη χρονιά γι' αυτόν, αλλά ταυτόχρονα ολοκλήρωσε μίαν απελπιστικά κακή χρονιά για το κυπριακό ποδόσφαιρο. Μια χρονιά που απεκάλυψε σ’ όλο του το μεγαλείο τη διοικητική ανεπάρκειά του και την αδυναμία να αντιμετωπίσει τα πάρα πολλά προβλήματα που σχετίζονται με συμβάντα τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Με λίγα λόγια, το κυπριακό ποδόσφαιρο από πλευράς διοίκησής του έχει χρεοκοπήσει.

Σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι να διατρίψω στα πάρα πολλά προβλήματά του τα οποία, λόγω της μακράς ενασχόλησής μου μ’ αυτό, τα γνωρίζω πάρα πολύ καλά και από πρώτο χέρι. Χωρίς να μπαίνω σε λεπτομέρειες χρειάζονται αμέσως αλλαγές, τόσο σε πρόσωπα όσο και διαδικασίες, αλλά και γενικότερα νοοτροπίας. Δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως υγιής νοοτροπία, όταν για ένα φιλικό παιγνίδι στην Ιαπωνία συνοδεύουν την εθνική ομάδα εννέα συνοδοί, οι οποίοι ταξίδευαν μάλιστα πρώτη θέση, πλέον δύο Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι υποθέτω σχετίζονται με την ούτω καλούμενη Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.

Διερωτώμαι πραγματικά, αν το παιγνίδι ήταν μεταξύ της Εθνικής Ελλάδας και της Εθνικής Κύπρου ας πούμε στην Κομοτηνή (δεν υποτιμώ καθόλου την τελευταία), θα τη συνόδευαν όλοι αυτοί οι συνοδοί; Μάλλον θα δυσκολεύετο η Ομοσπονδία να βρει έστω και ένα συνοδό. Μήπως όμως δείχνει σωστή νοοτροπία το γεγονός ότι κανένας από τους εννέα συνοδούς δεν «συγκινήθηκε» από το χάος που επικρατούσε στην Κύπρο σε σχέση με τα ποδοσφαιρικά, ώστε να διακόψει το ταξίδι του και να επιστρέψει για να προσπαθήσει να δώσει λύσεις στα προβλήματα;

Θα σταθώ όμως λίγο στους δύο Τουρκοκύπριους συνοδούς. Υπό ποίαν ιδιότητα συνόδευσαν την Εθνική Κύπρου; Πώς τους σύστηναν στους αντίστοιχους παράγοντες της Ομοσπονδίας της Ιαπωνίας; Υπό ποίαν ιδιότητα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου μετέβη στα κατεχόμενα για να συμμετάσχει στις βραβεύσεις της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας; Mήπως υπάρχει απόφαση αναγνώρισής της, αλλά και των πρωταθλημάτων που διεξάγει στα κατεχόμενα εδάφη μας, σε γήπεδα δίπλα από στρατόπεδα του τουρκικού κατοχικού στρατού; Τα Σωματεία, τα οποία σε τελευταία ανάλυση αποτελούν την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, εγκρίνουν αυτές τις ενέργειες;

Aυτά είναι ερωτήματα τα οποία οφείλουν να απαντηθούν. Θα τα επαναφέρω μέχρι να απαντηθούν. Το ποδόσφαιρο έχει παρά πολλά προβλήματα και δεν χρειάζεται να του προσθέτουμε σ’ αυτά και μάλιστα από ανθρώπους που δεν μπορούν, δυστυχώς, να φροντίσουν τα του οίκου τους. Χρειάζεται τουλάχιστον τεράστια προσοχή και λυπούμαι να πω ότι όχι μόνο δεν επιδεικνύεται, αλλά αντίθετα εκπέμπεται, επιεικώς, επιπολαιότητα.

ΧΡΙΣΤΟΣ Μ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος, πρώην Πρόεδρος ΑΠΟΕΛ, Πρώην Πρόεδρος Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου