Επιβάλλεται όσο το δυνατόν πιο συχνά να προσερχόμαστε με καθαρή την καρδία στον εκκλησιασμό, να εξομολογούμαστε και εν κατακλείδι να κοινωνούμε των αχράντων μυστηρίων. Μακριά από καθωσπρεπισμούς και φαρισαϊκές νοοτροπίες

Σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, σε αυτά τα δύσβατα χρόνια που βιώνει η ιδιαίτερη μας πατρίδα, αλλά και ο καθένας μας ξεχωριστά, με την παγκόσμια οικονομική ύφεση αλλά πάνω απ’ όλα με την «πτώχευση» θεσμών, αρχών, και αξιών η πιο αληθινή καθώς και η πιο αυθεντική σωτήρια οδός είναι η προσήλωση στην μακραίωνη Ελληνορθόδοξη πίστη μας. Συνεπώςείναι αναγκαία, η επαναστροφή στο γνωστό τρίπτυχο που κράτησε ακλόνητο για δύο σχεδόν χιλιετίες το περήφανο Έθνος των Ελλήνων, που δεν είναι άλλο από το «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Με άλλα λόγια να αναβαπτισθούμε στην κολυμβήθρα της ταπεινοφροσύνης και της ανιδιοτέλειας. Ακολουθώντας αυτή την οδό θα ανανεώσουμε βαθιά μέσα μας, αληθινά και όχι επιδερμικά ,την χάρη του Κυρίου και Θεού μας. Βασικός όμως πυλώνας ή αν προτιμάτε ως κύριο μας μέλημα για να πορευθούμε με αργά και σταθερά βήματα στην αυτοπραγμάτωση αποτελεί το μυστήριο της Ιεράς εξομολόγησης.

Κλείνοντας ευλαβικά το γόνυ μπρος τον Ιερέα να αποβάλουμε από τη ψυχή μας, τα ανομήματα, τις πικρίες, τα μίση και τα πάθη που μας πληγώνουν και δηλητηριάζουν και μέσω της γαλήνης να επέλθει η μετάνοια. Η πραγματική μετάνοια. Όμως, ας μην ξεχνάμε ότι «πάσα αρχή δυσκολία». Γι’ αυτό επιβάλλεται όσο το δυνατόν πιο συχνά να προσερχόμαστε με καθαρή καρδιά στις ιερές ακολουθίες, να εξομολογούμαστε και εν κατακλείδι να κοινωνούμε των αχράντων μυστηρίων. Μακριά από καθωσπρεπισμούς και φαρισαϊκές νοοτροπίες.

Έτσι έχουν τα πράγματα αγαπητοί αδελφοί. Και όντως μόνο έτσι θα βρει η ψυχή αναπαμό. Με το να καθαγιάσουμε αυτή (την ψυχή μας) και δεύτερο με το να συγχωρέσουμε ακόμη και αυτούς που μας έκαναν το μεγαλύτερο κακό! Έστω και αν αυτοί παρουσιάζονται και συμπεριφέρονται ως αμετανόητοι, εμείς οφείλουμε ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί που είμαστε, να προσευχόμαστε για την σωτηρία της ψυχής τους. Και κλείνοντας, αυτό θα πει - ως αναφέρει και ο τίτλος του εν λόγω άρθρου-, αυθεντικός πνευματικός αγώνας με προορισμό την αυτοπραγμάτωση και γιατί όχι ακόμη και σ’ αυτήν την θέωση! Αναγνωρίζω και παραδέχομαι αδέλφια ότι κάτι τέτοιο είναι όντως πάρα πολύ δύσκολο όχι όμως και ακατόρθωτο. Αξίζει όμως τον κόπο το όλο εγχείρημα!! Αγαπάτε αλλήλους όπως θα’ λεγε και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Για να γίνει όμως αυτό κατορθωτό πρέπει πάνω απ’ όλα να αγαπήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Μπορούμε να το πετύχουμε, φθάνει βάζοντας τη δύναμη του Θεού μπροστά να το πιστέψουμε. Όπως γράφει και ο ποιητής: «Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να ‘νε μακρύς ο δρόμος».