Για εμάς η Ρωσία είναι ένας εταίρος για χρόνια και τελευταία οικονομικός μας αιμοδότης…
Είναι γνωστό ότι με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την 9η Νοεμβρίου 1989, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη διάλυση της τότε Σοβιετικής Ένωσης, η εξαφάνιση του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη και το τέλος του ψυχρού πολέμου.
Οι Η.Π.Α. καθίσταντο η μόνη υπερδύναμη στον κόσμο. Η ομιλία του κ. Πούτιν τον Μάρτη του 2014, αναγγέλλοντας την προσάρτηση της Κριμαίας, θύμισε άλλες εποχές και ίσως την επιστροφή του ψυχρού πολέμου μαζί «με την επιστροφή της Ρωσίας» (Βλ. Daniel Warner, «Apres 25 ans d’ humiliations, la Russie sort ses griffes. Surprenant?», Les Temps, 27 Μ?rs, 2014).
Η Ρωσία, υπό τη μορφή της Σοβιετικής Ένωσης, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, υπέστη όλων των ειδών τις ταπεινώσεις, αφού οι Δυτικοί τη χρησιμοποιούσαν ως δύναμη δευτέρας ποιότητας. Υπέστη την ταπείνωση του Κοσόβου, με την αναγνώρισή του από 110 χώρες. Οι πρώην κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης συνωστίζονταν στις πόρτες του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Η αυτοκρατορία της στην Ασία διαλύθηκε με την ανεξαρτητοποίηση των επαρχιών που ήταν στην επικράτειά της. Ο ρωσσικός λαός και οι ηγέτες του για χρόνια έκαναν υπομονή.
Στον ορίζοντα εφάνη ένας νέος, δυναμικός ηγέτης, που ήθελε να φέρει τη Ρωσία στην παλιά της θέση στη διεθνή σκηνή. Αυτός ήταν ο κ. Πούτιν. Με το ζήτημα της Ουκρανίας, όμως, ο κ. Πούτιν παίρνει ένα μεγάλο ρίσκο. Οι Η.Π.Α., κυρίως, δεν θέλουν να τον αφήσουν «να κάνει το δικό του». Κάτω από την ηγεσία τους η Δύση θέλει να αποτρέψει τον κ. Πούτιν να ακολουθήσει την πολιτική του, επιβάλλοντας αυστηρές κυρώσεις. Οι χώρες της Ε.Ε. βρέθηκαν στη μέση. Κυρίως η χώρα μας.
Για εμάς η Ρωσία είναι ένας εταίρος για χρόνια και τελευταία οικονομικός μας αιμοδότης. Είναι πολύ δύσκολη η θέση μας. Μια παροιμία των Σουαχίλι λέει: «όταν τσακώνονται οι ελέφαντες είναι η χλόη που υποφέρει». Χρειάζονται πολύ λεπτοί χειρισμοί από μέρους μας για να βγούμε αλώβητοι από τη δύσκολη θέση μας. Όσον αφορά τον κ. Πούτιν, παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιγνίδι και για τον εαυτό του αλλά και για τη χώρα του. Βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη καμπή των διεθνών σχέσεων. Ας ελπίσουμε ότι θα λήξει στο τέλος ακίνδυνα για την ειρήνη του κόσμου, όπως προηγουμένως στην Κούβα με την υπόθεση των ρωσικών πυραύλων.
ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων
