Αν το μυστικό της Ευρώπης είναι να βρει ο πολίτης μέσα από τον ανθρωποκεντρικό της χαρακτήρα κάτι που να του δίνει ελπίδα, ή τουλάχιστον να πεισθεί ότι δεν πειραματίζεται πάνω στα κοινωνικά σύνολα με τρόπον αλαζονικό, εμείς αλλά και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες δεν το βρήκαμε. Είδαμε μια Ευρώπη να αλλάζει και να μετατρέπεται με την οικονομική πολιτική της από όνειρο σε εφιάλτη.

Ευρωσκεπτικιστές και φασιστικά κόμματα, που ήταν στο περιθώριο, τρέφονται από τις επιπτώσεις αυτής της πολιτικής και σαν ζιζάνια πολλαπλασιάζονται, μολύνοντας τις αρχές της, δημιουργώντας ένα αλαλούμ νέων δεδομένων, που τραντάζουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Χωρίς οφθαλμοφανή ανάπτυξη, αλληλεγγύη και χαρισματικούς ηγέτες, η αποχή αλλά και η υποστήριξη ακραίων κομμάτων φανερώνει την απόσταση των Βρυξελλών από τον Ευρωπαίο πολίτη και τα προβλήματά του.

Η νέα γενιά αδυνατεί να βρει κοινό δρόμο που να την ενώνει σε μια Ευρώπη, που ψάχνει την ταυτότητά της και όσο πάει μετατρέπεται σε πολιτικοκοινωνική «Βαβέλ». Η χρεοκοπημένη πολιτική της και η σκληρότητα, που αντικατέστησε την υποτιθέμενη αλληλεγγύη της, δημιουργεί αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ των μελών-κρατών. Όσο για εμάς και τις Ευρωεκλογές, φαίνεται ότι ο αρχικός ενθουσιασμός του πολίτη για την Ευρώπη μετατράπηκε σε απογοήτευση και ότι οι πολιτικές δυνάμεις δεν κατάφεραν να πείσουν ότι έλαβαν τα μηνύματα των προηγούμενων εκλογών.

Ο λαός, με διάφορους τρόπους, στέλνει επανωτά μηνύματα στους πολιτικούς, αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι δεν πιάνουν σήμα στην κοσμάρα τους. Ικανοποιούνται να αναλύουν τα αποτελέσματα και να βγαίνουν με κάποιον τρόπο νικητές.

Ο πολιτικός τους λόγος βασίζεται στην αλληλοκατηγορία, στην επιθετικότητα και στην παγίδευσή τους στην παρελθοντολογία. Ζουν τόσο έντονα το χτες, που δεν έχουν να πουν τίποτα για το αύριο. Δεν έχουν αντιληφθεί τόσο οι πολιτικοί, όσο και οι δημοσιογράφοι, ότι απευθύνονται σε έναν πολίτη που οι «ισχνές αγελάδες» γιγαντώνουν και το πιο ασήμαντο πρόβλημά του.

Η έντονη επιθετικότητα και η μόνιμες διαφωνίες και επιφυλάξεις τους, για κάθε θέμα, δημιουργούν στον πολίτη ανασφάλεια και παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης σε όλους τους χώρους. Ο πολίτης, αλλάζοντας κανάλι στις πολιτικές «κοκορομαχίες» και απέχοντας από τις εκλογές πέραν του 51%, στέλνει σαφέστατα μηνύματα ότι είναι πιο ώριμος από τον ξεπερασμένο τρόπο αλίευσης ακροαματικότητας και ψήφων.

Ας προβληματιστούν οι αρχηγοί κομμάτων πώς το Ε.Λ.Α.Μ., χωρίς καμία τηλεοπτική ή άλλη δημοσιότητα, αυξάνει τα ποσοστά του, και ας συμμεριστούν τις βάσιμες ανησυχίες του λαού.

Αν οι πολιτικοί δεν συμβαδίσουν στις απαιτήσεις του πολίτη για μια ενιαία πολιτική στο Κυπριακό, στην οικονομία, στην υγεία, και δεν αποδείξουν ότι αφήνουν το διεφθαρμένο «χτες» και μπουν σε μια νέα αρχή με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ειλικρίνεια, είναι σαν να σπέρνουν θύελλες και στις επόμενες εκλογές θα θερίζουν κεραυνούς, τόσο στα εθνικο-πολιτικο-οικονομικά θέματα, που ταλανίζουν τη ζωή του τόπου, όσο και σε μια δύσκολη Ευρώπη, που ψάχνει να βρει το στίγμα της.