Στη Κύπρο γίνονται αρκετά πολιτικά, οικονομικά, εθνικά, κοινωνικά και άλλα «θαύματα» από τους κατά καιρούς διοικούντες αλλά και διοικούμενους, χωρίς κάποιος να πληρώνει γι’ αυτά είτε καταδικαζόμενος και φυλακιζόμενος, είτε πηγαίνοντας σπίτι του σαν πολιτικός. Παρατηρούμε διαχρονικά ότι από τότε που δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, έγιναν ένα σωρό σοβαρότατα λάθη, παραλείψεις, εθνικά, πολιτικά, οικονομικά εγκλήματα, εξαπατήσεις κ.λπ., χωρίς στο τέλος της ημέρας κάποιος να καταδικαστεί, άλλ’ ούτε και ο ίδιος ο λαός τιμωρεί, όταν έλθει η ώρα του με την ψήφο του, ένα πολιτικό άτομο ή το ίδιο το κόμμα, που άμεσα ή έμμεσα συνέβαλαν στα δεινά και τις ταλαιπωρίες που τραβά.

Δυστυχώς ο κυπριακός λαός δεν έχει αποκτήσει ακόμη πολιτική παιδεία και κουλτούρα, και ούτε είναι εύκολο στους περισσότερους να απογαλακτίζονται από το πατροπαράδοτό τους κόμμα, καταψηφίζοντας ή μετακινούμενοι σε παραπλήσιους ή και αντίθετους ακόμη πολιτικούς χώρους. Στην Ελλάδα, που έχει αρκετών χρόνων πολιτική παράδοση και ιστορία, βλέπουμε το φαινόμενο των μαζικών μετακινήσεων, διαλύοντας ακόμη και πολιτικά κόμματα. Βέβαια εκεί έχει παραγίνει το φαινόμενο με τις μαζικές μετακινήσεις και τους πολυτεμαχισμούς των κομμάτων, πράγμα που δεν είναι και αρκετά ωφέλιμο.

Στη Κύπρο συνέβησαν ένα σωρό σοβαρότατα λάθη, παραλείψεις, πολιτικές ανηθικότητες, πολιτικά εγκλήματα, απάτες που βαραίνουν πολιτικά κόμματα ή στελέχη κομμάτων, και αντί αυτοί οι πολιτικοί χώροι και στελέχη να καταποντίζονται στις εκλογές, ο λαός τους υπερψηφίζει κλείνοντας και τα μάτια και τα αφτιά του, αλλά και τη συνείδησή του. Έγινε μια σοβαρότατη υπόσκαψη της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον της Κυβέρνησης Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, από το 1972-74 και στη συνέχεια έγινε πραξικόπημα, που είχε σαν αποτέλεσμα να προκαλέσει την τουρκική εισβολή και την καταστροφή της Κύπρου. Στελέχη πολιτικού χώρου που ήσαν αναμεμιγμένα «εν λόγω, έργω ή διανοία» δεν έπαθαν τίποτε, άλλ’ αντιθέτως ο πολιτικός χώρος τους «εδράτζιασε».

Ο ίδιος πολιτικός χώρος και στελέχη του ευθύνονται για το χρηματιστήριο και την οικονομική καταστροφή, «ούτε μύγα τους τσίμπησε». Έρχεται η οικοδομική φούσκα, όπου ευθύνεται κυρίως ο ίδιος αυτός πολιτικός χώρος και η διακυβέρνησή τους, και πάλιν «ούτε γάτα ούτε ζημιά». Αναλαμβάνοντας τη σκυτάλη ο άλλος μεγάλος πολιτικός χώρος, τα «έκανε σιόνι και γαστρί», με την τεραστίων διαστάσεων οικονομική, εθνική, πολιτική, στρατιωτική, αλλά κυρίως ανθρώπινη καταστροφή στο Μαρί, χωρίς καμιά σημαντική εκλογική επίπτωση. Τα «κατορθώματα» αυτής της διακυβέρνησης συνεχίζονται με την εκ θεμελίων οικονομική καταστροφή αυτού του τόπου. Και πάλιν οι πολίτες χαμπάρι δεν έχουν πάρει για την όλη οικονομική καταστροφή, με τα πολύ χειροπιαστά αποτελέσματα της φτώχιας, της δυστυχίας, της ανεργίας.

Συνέχεια έδωσε και πάλιν η προηγούμενη διακυβέρνηση, με κουρέματα, με ανεργίες, με κοινωνικά παντοπωλεία και με συσσίτια, ερχόμενος ο κυπριακός λαός να επιβραβεύει τους καταστροφείς του, δίδοντας στον ΔΗΣΥ σχεδόν 38%, και στο ΑΚΕΛ σχεδόν 27%, ασχέτως του εάν υπήρξε πολύ μεγάλη αποχή. Και διερωτάται κάποιος, μέσα στο 38% που ψήφισαν τουλάχιστον τον ΔΗΣΥ, βρίσκονταv ή όχι κουρεμένοι, «παττισμένοι» από τις οικονομικές αποφάσεις της Κυβέρνησης, άνεργοι, πεινασμένοι κ.λπ.; Είναι ή δεν είναι αυτή η συμπεριφορά μαζοχιστική και προερχόμενη από πολίτες μειωμένης πολιτικής παιδείας;

ΑΔΑΜΟΣ ΚΟΜΠΟΣ