Οι όποιες ιδεολογίες, προσωπικές φιλοδοξίες και οι έρωτες για τις κομματικές καρέκλες πρέπει να παραμεριστούν για το καλό όλων μας

Από την Κυριακή το βράδυ πρέπει να ομολογήσω ότι βρίσκομαι σε σύγχυση. Δίνω μια τεράστια μάχη με τον εαυτό μου, μπας και καταλάβω τι πραγματικά έχει γίνει στις Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου. Και η σύγχυσή μου μεγαλώνει, όταν ακούω τους εκπροσώπους των κομμάτων να μιλούν για τη νίκη τους, για τα ποσοστά τους, για τη δικαίωση της πολιτικής τους και άλλα πολλά. Την Κυριακή, το κομματικό κατεστημένο κέρδισε τη μεγαλύτερή του μάχη από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατάφερε να καθηλώσει στο σπίτι του τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού, δημιουργώντας του, σκόπιμα, το συναίσθημα της απέχθειας για καθετί που σχετίζεται με την πολιτική.

Δυστυχώς, το τεράστιο ποσοστό της αποχής έδωσε το δικαίωμα στα δύο μεγάλα κόμματα να συνεχίσουν ανεπηρέαστα το έργο που άρχισαν μεθοδικά και ευλαβικά, για επαναφορά επαίσχυντων σχεδίων τύπου Ανάν, ξεκινώντας με την πενταετία του κ. Χριστόφια και συνεχίζοντας με την προεδρία του κ. Αναστασιάδη. Οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Οι καιροί είναι χαλεποί και οι εξελίξεις τρέχουν. Πέραν από την οικονομική εξαθλίωση του λαού μας, έρχεται καπάκι και η λύση του Κυπριακού με συνοπτικές διαδικασίες, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα ξένων συμφερόντων.

Τα τελευταία έξι χρόνια έχουν γίνει πάρα πολλά αντίθετα από τη βούλησή μας, ενώ στις πιο κρίσιμες στιγμές απέχουμε από το μέλλον μας. Αυτήν τη στιγμή χρειάζεται νηφαλιότητα, αλλά και συνάμα μια αυστηρή αυτοκριτική από όλους, με μοναδικό στόχο τη συνένωση του Κέντρου, για να μπορέσουμε να γίνουμε ανάχωμα σε όσους επιβουλεύονται το μέλλον του τόπου μας. Οι όποιες ιδεολογίες, προσωπικές φιλοδοξίες και οι έρωτες για τις κομματικές καρέκλες πρέπει να παραμεριστούν για το καλό όλων μας. Σε διαφορετική περίπτωση, όλοι εμείς θα γίνουμε συνένοχοι στο έγκλημα.

ΔΗΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Μέλος Ανώτατης Συγκλήτου της Συμμαχίας Πολιτών