Θέλει «τέχνη» να καταστρέφεις ένα κράτος και μια κοινωνία και να καθιστάς το κράτος, από πρόνοιας σε κράτος απορίας και δουλείας

Την ίδια στιγμή που κάτω από το τραπέζι ορισμένοι, «εκλεκτοί», διαχειρίζονται τις τύχες μας και διασφαλίζουν τις δικές τους και των δισέγγονών τους, σχεδόν κανένας ώς τώρα δεν εξήγησε αναλυτικά τι όντως είναι το «Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα». Έτσι ονομάζεται το νέο… επείσακτο (εξ Ευρώπης φυσικά) φρούτο, που θα εφαρμοστεί από τον Ιούλιο εδώ από την κυβέρνηση -μια κυβέρνηση- που τείνει να διαμορφώσει έναν απροκάλυπτα ληστρικό χαρακτήρα στο κράτος. Γι’ αυτό, το ΕΕΕ, πρόσφατα, ο γνωστός ακαδημαϊκός, Κώστας Μαυρίδης, είπε σε εκπομπή, μεταξύ άλλων, αυτό που φαντάστηκα:

Ότι σε χώρες της Ε.Ε. το δίνουν σαν «κατασταλτικό» (απόδοση της υποφαινόμενης) στους ανέργους εκτιμώντας ότι έχοντας στην τσέπη τρεις παράδες για τσιγάρο και φραπέ θα νιώθουν και «αχάριστοι» για να ξεσηκωθούν (η οργή του λαού έτσι πάει περίπατο). Από πότε ο κρατικός φαρισαϊσμός και η κρατική δυστοκία να τιμωρήσει τους κλέφτες της κοινωνίας και καταστροφής του τόπου μεταφράζεται τώρα σε ανυστερόβουλο μέλημα για την «πείνα, την κακουχία ή τη μιζέρια του κόσμου»;

Μήπως δεν είναι πιθανότερο και το «Ελάχιστο Εγγυημένο (sic)» (βαρύγδουπος τίτλος όσο και παραπλανητικός) Εισόδημα, να είναι το «χάπι» που θα μας αποχαυνώσει εντελώς; Η αρμόδια Υπουργός εξήγγειλε και τον περίφημο «κοινωνικό διάλογο»! Με τέτοια εγγύηση (ας θυμηθούμε και πόσοι μας εγγυηθήκαν ότι δεν θα γινόταν κούρεμα) ποιος θα αντιδράσει τάχα; Μήπως οι βολεμένες ηγεσίες συνδικάτων ή μήπως η Βουλή;

Το εξυπνότερο κομμάτι του «σχεδίου καταστολής πεινασμένων» είναι ότι τα χρήματα για το ΕΕΕ θα τα αντλήσουν απομειώνοντας ή καταργώντας, κυνικά και αδίστακτα, τα ελάχιστα επιδόματα που απέμειναν, κυρίως αυτά τα επιδόματα που πρέπει να παρέχονται για συνανθρώπους μας με πραγματικά προβλήματα είτε υγείας είτε οικονομικά. Ο δε περίφημος εξορθολογισμός τους είναι ο εύσχημος και εξυπνακίστικος τρόπος να τα παίρνουν ακόμη και από δικαιούχους. Θέλει «τέχνη» πάντως να καταστρέφεις ένα κράτος και μια κοινωνία και να καθιστάς το κράτος, από πρόνοιας σε κράτος απορίας και δουλείας.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΑ ΚΕΝΤΗ
Φιλόλογος- αρχαιολόγος