Η πρόσφατη απόφαση του ΕΔΑΔ στο θέμα της διακρατικής προσφυγής της Κ.Δ. εναντίον της Τουρκίας στο θέμα των εγκλωβισμένων και αγνοουμένων, χαιρετίστηκε από όλους ως μία περιφανής νίκη και δικαίωση της Κύπρου εναντίον της κατοχικής δύναμης. Και έτσι είναι. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον η Κυπριακή Κυβέρνηση θα αξιοποιήσει το νέο αυτό όπλο που απέκτησε, ή μήπως και πάλι θα καταχωνιαστεί στα συρτάρια του Προεδρικού και της Γενικής Εισαγγελίας όπως συνέβη και σε προηγούμενες πολύ πιο περιφανείς δικαστικές νίκες. Και εξηγούμαι.

Το 2004 επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου, το Κυπριακό (και Ευρωπαϊκό πλέον) Δικαστήριο διέταξε την κατεδάφιση της έπαυλης που ανήγειρεν η οικογένεια Orams στη κατεχόμενη Λάπηθο σε γη ιδιοκτησίας του Ε/κ Μελέτη Αποστολίδη και να του επιστραφεί η γη του με αποζημιώσεις. Η υπόθεση, ύστερα από προσφυγή των κατηγορουμένων, παρεπέμφθη στα Βρετανικά Δικαστήρια και από εκεί στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο στις 28 Απριλίου 2009 απεφάνθη πως το Βρετανικό Δικαστήριο μπορούσε να επιληφθεί του θέματος, πράγμα το οποίο και έκαμε για να δικαιώσει το Κυπριακό Δικαστήριο.

Μετά από αυτή την απόφαση τι έπραξεν η Κυβέρνηση του πατριωτικού ΑΚΕΛ, Δ. Χριστόφια και Μ. Καρογιάν; Τίποτα, απολύτως τίποτα, γιατί είχαν την ψευδαίσθηση πως μαζί με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα με τον Νίκο Αναστασιάδη (δέστε δηλώσεις Ν. Α. και Μ. Α. Τ- Δευτέρα 19/5/2014), θα έλυαν το Κυπριακό και δεν έπρεπε να χαλάσουν το «καλό λίμα». Ακολουθώντας λοιπόν τη πολιτική του «μαννού μωρού» έθαψαν την πιο σημαντική δικαστική απόφαση που είχαμε ποτέ κερδίσει εναντίον της Τουρκίας.

Τι πραγματικά σήμαινε εκείνη η απόφαση; Σκεφθείτε πως με το δεδικασμένο, κάθε κτίσμα στα κατεχόμενα πάνω σε ε/κ γη, που δεν αποτελούσε έργο «κοινής ωφελείας», σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου θα έπρεπε να κατεδαφισθεί και να αποζημιωθούν οι ιδιοκτήτες της γης πάνω στην οποία είχεν ανεγερθεί. Σπίτια, πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, εμπορικά καταστήματα, τα πάντα. Ήταν τότε που η Βρετανική Κυβέρνηση προειδοποιούσε τους Βρετανούς να μην αγοράζουν τέτοιες κατοικίες και αμέσως άρχισεν η πτώση των πωλήσεων περιουσιών στους ξένους στα κατεχόμενα.

Όμως με την ηθελημένη αδράνεια του Δ. Χριστόφια σιγά-σιγά έγινεν αντιληπτό πως η Κ.Δ. δεν είχε πρόθεση να προχωρήσει και να ζητήσει από τον κ. Μ. Αποστολίδη αλλά και από όσους είχαν στοιχεία για παρόμοιο σφετερισμό των περιουσιών τους να απαιτήσουν δικαίωση και παρόμοια μεταχείριση. Έτσι άρχισε ξανά η ξέφρενη ανάπτυξη και ο ασταμάτητος σφετερισμός των περιουσιών μας, που είχε σαν αποτέλεσμα στη συνέχεια το ξεπούλημα τους από τους Ε/κ στην «Επιτροπή Αποζημιώσεν» αφού οι τελευταίοι δεν έβλεπαν φως πουθενά και όχι μόνο στο βάθος της σύραγγας…Να λοιπόν πως χάνονται οι μάχες στο Κυπριακό από ανίκανες και μη διεκδικητικές κυβερνήσεις, πρώην και νυν. Σκεφθείτε τι μπορούσαν να κάνουν με τέτοιες αποφάσεις στα χέρια τους από τα ανώτατα Νομικά Όργανα της Ε.Ε., στην οποία η Τουρκία προσβλέπει να ενταχθεί.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Λάρνακας Λαπήθου