Απαιτούμε να μην ξαναβάλετε την Αμμόχωστο στο στόμα σας. Οι τρεις δρόμοι θα γίνουν 300, για να σάς αποδείξουν ότι η Αμμόχωστος είναι η αρχή και όχι το τέλος του δρόμου
Σαράντα χρόνια περιμένουμε να ξημερώσει. Είμαστε μοιραία η τελευταία γενιά Αμμοχωστιανών που έχει μνήμες. Μνήμες από τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια, μνήμες από τις διηγήσεις των γονιών μας. Σε κάθε γιορτή και συγκέντρωση, να ευχόμαστε να’ ναι η τελευταία φορά που μαζευόμαστε στην προσφυγιά…Και με ένα σφίξιμο στην καρδιά. Είναι που η απελπισία έχει κατά πολύ υπερισχύσει κάθε άλλου συναισθήματος.
Η απελπισία που γίνεται συχνά πυκνά οργή, όταν ακούμε συμπατριώτες μας να αναφέρονται τόσο υποτιμητικά στα ιερά και τα όσιά μας. Στα σπίτια μας, τα σχολεία μας, τους τάφους των προγόνων μας, τις μνήμες μας. Υπερασπιζόμενοι δήθεν την Κυπριακή Δημοκρατία. Κάθε φορά που υπάρχει ελπίδα για να ξεκινήσει μια διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού και επανένωσης της πατρίδας μας, τα ίδια άτομα, θυμούνται την ύπαρξη της Αμμοχώστου. Αρκετά σάς έχουμε ανεχτεί. Εμείς οι Αμμοχωστιανοί θα είχαμε επιστρέψει εδώ και καιρό, αν δεν κρατούσαμε όλο το βάρος του Κυπριακού με τις ψεύτικες δήθεν ενοχές, που μας φορτώνατε διαχρονικά για το κόστος στη συνολική λύση, αν εμείς επιμέναμε στη δική μας επιστροφή.
Μάς φορτώσατε τη ρετσινιά της Αμμοχωστοποίησης, στοχεύοντας ουσιαστικά στη μη λύση, για τα ωφελήματα που σάς προσφέρει μια μοιρασμένη πατρίδα. Σάς ξέρουμε ένα προς ένα, σάς παρακολουθούμε να παρελαύνετε πανικόβλητοι στα διάφορα ΜΜΕ, επαναλαμβάνοντας με πιο μεγάλο μίσος, τις ίδιες θέσεις για δεκαετίες. Η τραγική θέση, στην οποία μας έχετε οδηγήσει, αντί αυτοκριτικής, σάς οδηγεί σε νέο παραλήρημα μίσους, για νέα δήθεν στρατηγική, επανατοποθέτηση, λάθος χειρισμούς από άλλους, σαν να μη συμμετείχατε διαχρονικά και αδιάλειπτα στα πολιτικά δρώμενα αυτού του δύσμοιρου τόπου.
Σάς ξέρουμε καλά, κύριε Λυσσαρίδη και κύριε Ομήρου, κύριε Λιλλήκκα και κύριε Παπαδόπουλε, σάς γνωρίζουμε όλους. Απαιτούμε να μην ξαναβάλετε την Αμμόχωστο στο στόμα σας. Οι τρεις δρόμοι θα γίνουν 300, για να σας αποδείξουν ότι η Αμμόχωστος είναι η αρχή και όχι το τέλος του δρόμου, ότι εμείς που ξέρουμε καλά τι σημαίνει προσφυγιά, θα παλέψουμε μπροστάρηδες για όλους τους πρόσφυγες. Κι είναι πολύς ο πόνος να τον μετράς με μια καρδιά στη θέση της καρδιάς...
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΛΛΑΣ
Σίλλερ 13Α, Χρυσή Ακτή Αμμόχωστος
