Η καταδίκη της Τουρκίας για μιαν ακόμη φορά από το ΕΔΑΔ μας παρέχει, πρόσθετα προς την ιδιότητα του κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη μοναδική δυνατότητα για δικαίωση, αν εμείς οι ίδιοι απαιτήσουμε λύση, όπως δικαιούμαστε

Είναι προφανές πως η Κυπριακή Δημοκρατία με τη Κυβέρνηση κ. Αναστασιάδη, προώθησε, με συγκεκριμένα βήματα, την πιο ενεργό ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών, στην προσπάθεια λύσης του Κυπριακού. Υπήρξε δε εξίσου προφανής ανταπόκριση, με επιστέγασμα την εξαγγελθείσα επίσκεψη του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ στην Κύπρο, μάλιστα λίγες μόνο ώρες πριν από τις Ευρωεκλογές. Δεν θα πρέπει, όμως, να διαφύγει της προσοχής μας ότι η ανάμειξη αυτή οφείλεται, τώρα, γιατί συντρέχουν τα συμφέροντα περί τον υποθαλάσσιο πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δεν γίνεται με βάση τα όσα περί των παρανομιών της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου διακηρύχθηκαν, ως συγκεκριμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το ΕΔΑΔ. Δεν είναι, δυστυχώς, η βάση της πρόσκλησης ή του ενδιαφέροντος για ανάμειξη της Αμερικής, ούτε η πρώτη απόφαση του το 2001 του ΕΔΑΔ, ούτε η νέα τώρα απόφαση στην Τετάρτη Διακρατική Προσφυγή, που ήδη οδήγησε και στη χρηματική καταδίκη της Τουρκίας.

Πέραν από την εντατική δραστηριοποίηση του Αμερικανού Πρέσβη, που πρόσφατα ζήτησε από το θύμα της τουρκικής εισβολής να εμπιστευθεί τον θύτη, ας θυμηθούμε ότι και η τελική μορφή της συμφωνίας για την κοινή δήλωση κ.κ. Αναστασιάδη - Έρογλου, στις 11.2.2014, μας προέκυψε χρονικά με τη σαφή παρέμβαση των ΗΠΑ.

Δεν θα επικαλεστώ τη μνήμη εκάστου για τις κάκιστες εμπειρίες από την ανάμειξη των ΗΠΑ στο Κυπριακό και δεν θα συνδέσω την οικονομική υποδούλωση στην Τρόικα και τη δυστυχία που έφερε στον τόπο μας, ως στοιχείο που αφορά την επιδίωξη να κλείσει όπως-όπως το Κυπριακό. Ούτε θα υπενθυμίσω ότι, για μιαν ακόμη φορά, ξεχάσαμε την ανάγκη ανάμειξης στην προσπάθεια προώθησης δικαίας λύσης, των παραδοσιακών φίλων μονίμων κρατών μελών στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Θα παραμείνω μόνο στη δική μας για 40 τώρα χρόνια εθελότυφλη αντίληψη, ότι η Τουρκία δεν έχει, δήθεν, και ούτε ακολουθεί τα δικά της από μακρού σχέδια και μεθοδεύσεις για την επικυριαρχία της επί της Κύπρου. Δείγμα της στάσης αυτής, η προκλητική «απάντηση» του κ. Νταβουτόγλου περί την απόφαση του ΕΔΑΔ, που καταδείχνει την αμετακίνητη έλλειψη σεβασμού σ’ ό,τι προβλέπει η Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Δυστυχώς, η ηγεσία μας από χρόνια «πίστεψε» ότι το δίκαιο (όπως το διακήρυξε η Τετάρτη Διακρατική από το 2001 και που δεν αξιοποιήθηκε προς όφελος των δικαίων μας και το επανέλαβε το ΕΔΑΔ τώρα το 2014, που παρά τα επιφωνήματα φραστικού ενθουσιασμού, θα «ξεχαστεί» σε λίγες μέρες), δεν μπορεί να αντιπαραταχθεί με τη στρατιωτική υπεροχή της Τουρκίας! Είναι λοιπόν η ώρα για αλλαγή πορείας, να μιλήσουμε ξεκάθαρα και να διεκδικήσουμε με συνέπεια και δράση ό,τι δικαιούμαστε ως Κράτος και ως λαός κατά τη Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά την 4η Διακρατική Προσφυγή, κατά την απόφαση Αποστολίδης Όραμς, και την απόφαση Τιτίνας Λοϊζίδου.

Η καταδίκη της Τουρκίας για μιαν ακόμη φορά από το ΕΔΑΔ μας παρέχει, πρόσθετα προς την ιδιότητα του κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη μοναδική δυνατότητα για δικαίωση, αν εμείς οι ίδιοι απαιτήσουμε λύση, όπως δικαιούμαστε, σύμφωνη με τις αρχές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Ας καταστήσουμε καθήκον κάθε χώρας μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κάθε θεσμικού οργάνου τους, να επιβάλουν υποταγή του καταδικασθέντος κράτους της Τουρκίας σε συμμόρφωση προς την απόφαση του ΕΔΑΔ, αλλά και γενικότερα προς τις αρχές και τις αξίες του Δικαίου.

Έτσι θα επιτευχθούν οι σκοποί και τα ιδεώδη του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου της Ευρώπης, που καθιερώνουν μια κοινή δημόσια τάξη των κρατών της Ευρώπης, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και παράλληλα θα επιβεβαιωθεί, επίσης, το κοινοτικό κεκτημένο και η αλληλεγγύη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι καθήκον που το οφείλουμε από τις 20/7/1974 ως κράτος, πολιτική εξουσία και λαός, ως αντίδραση στις παρανομίες της Τουρκίας. Το δικαιούμαστε.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Μέλος Συμμαχίας Πολιτών