Ο λαός μας τον τελευταίο καιρό περνά πολύ δύσκολες ώρες. Το τραπεζικό έγκλημα, η κρατική χρεοκοπία, η αχρεία συμπαιγνία των κερδοσκόπων με το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και η ασύδοτη κομματοκρατία οδήγησαν τον τόπο στην εξαθλίωση, γονατίζοντας τα μη προνομιούχα νοικοκυριά και τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Πρώτα θύματα αυτής της τραγωδίας είναι η νέα γενιά, η οποία χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα μαραζώνει, λαθροβιοί σε βάρος των γονιών, των παππούδων και των γιαγιάδων, περιφερόμενη στις καφετερίες που φυτρώνουν σαν μανιτάρια για να την «υποδεχτούν» και να της απαλύνουν τον πόνο προτού ξενιτευτεί. Στην πάλαι ποτέ ευημερούσα Κύπρο, εν έτει 2014, λίγοι είναι οι προνομιούχοι που κρατούνται ακόμη όρθιοι. Οι πολλοί είναι κατακρεουργημένοι και καθημερινά δίδουν τιτάνια μάχη για να κρατηθούν ζωντανοί.
Εν μέσω αυτού του άσχημου σκηνικού, η κομματοκρατία έχει το θράσος να απευθύνεται ξανά στους πολίτες και να τους ζητά την ψήφο τους, υποσχόμενη γι' άλλη μια φορά λαγούς με πετραχήλια. Αυτοί, που με τη βαριάς μορφής αχαμπαροσύνη τους και τις αγκυλωμένες πολιτικές τους μετέτρεψαν την Κύπρο σ' ένα απέραντο Μαρί με γκαστρωμένα εμπορευβατοκιβώτια, παρουσιάζονται ως αμύντορες των λαϊκών κι εργατικών συμφερόντων.
Εκείνοι, που την ώρα της κορύφωσης της κρίσης, προσπαθούσαν διά πυρός και σιδήρου να σώσουν τον πακτωλό των γραμματείων τους στην αμαρτωλή τράπεζα, εμφανίζονται μπροστά στον κατακρεουργημένο λαό ως οι επίδοξοι σωτήρες του. Οι τρίτοι της παρέας, που συμπαρατάσσονται με την εκάστοτε εξουσία για να προστατεύσουν, δήθεν, τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας από τις έσωθεν και έξωθεν απειλές, αυτοπροσδιορίζονται ως μάγοι που κρατούν τη συνταγή της οικονομικής ανασυγκρότησης και της κοινωνικής ανόρθωσης.
Ο κουρεμένος και καταπονημένος λαός, που τους παρακολουθεί αμήχανα, παραμένει για την ώρα βουβός και αμίλητος. Προβληματίζεται για το γκρίζο σήμερα. Αγωνιά για το αβέβαιο αύριο. Μηχανεύεται μερονυχτίς μεθόδους αξιοπρεπούς επιβίωσης, αναζητώντας τον από μηχανής θεό που θα τον στηρίξει και θα του δώσει οξυγόνο για να αντέξει. Για την ώρα, πάντως, δεν φαίνεται φως στην άκρη της σήραγγας. Ωστόσο, οι εξουθενωμένοι πολίτες καλούνται να μην παραδοθούν στη μοίρα τους.
Ας βρουν τις ψυχικές δυνάμεις, κάνοντας τη δική τους επανάσταση, αξιοποιώντας το μεγάλο όπλο που έχουν στα χέρια τους. Αυτό της ψήφου, που τόσο απλόχερα η Δημοκρατία τους προσφέρει. Οι Ευρωεκλογές πλησιάζουν, ενώ οι βουλευτικές εκλογές δεν είναι μακριά. Αν το πιστέψουν, κι αν προετοιμαστούν κατάλληλα, κυρίως ψυχικά, μπορούν με τη δύναμη της ψήφου τους να επιφέρουν το πρώτο καίριο πλήγμα στους φορείς του σαθρού κατεστημένου. Για να τα καταφέρουν, ας τυπώσουν καλά στο μυαλό τους τη σοφή ρήση του George Orwell, «Ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους, κλέφτες, προδότες και απατεώνες δεν είναι θύμα, είναι συνεργός τους».
Οι πολίτες ας μη γίνουν, λοιπόν, συνένοχοι στην καταστροφή. Αντί να καταριούνται το σκοτάδι, καλύτερα ας ανάψουν με την ψήφο τους ένα φώς που θα φωτίσει τον δρόμο προς ένα ελπιδοφόρο αύριο.
ΞΕΝΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Δημοσιογράφος και Πρόεδρος
Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού
