Αξίζουμε περισσότερα απ' όσα οι ίδιοι πιστεύουμε ότι αναλογούν σε μας. Φτάνει να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο και να κατανοήσουμε πως είναι η γνώση που θα μας σπρώξει προς τα εμπρός

Πολλά έχουν ειπωθεί για τη δύναμη των νέων να αλλάξουν τον κόσμο. Για την ελπίδα ενός καλύτερου αύριο, που εναπόκειται στη νέα γενιά για να το φέρει εις πέρας. Για το ότι το μέλλον ανήκει στους νέους. Κανείς, όμως, δεν μιλάει για το πώς όλη αυτή η αλλαγή θα επέλθει όταν η νέα γενιά περιτριγυρίζεται από την πλέον εξελιγμένη τεχνολογία, υστερεί όμως στις γνώσεις. Η νέα γενιά είναι πιθανόν η πιο αδικημένη των τελευταίων δεκαετιών. Με πολλούς νέους να αναρωτιούνται τι παιχνίδι τούς έπαιξε η τύχη και έχασαν, γιατί γεννήθηκαν στη χειρότερη χρονική στιγμή, μέσα στη δίνη της κρίσης.

Μιας οικονομικής κρίσης που τους στοίχισε τα όνειρα και τις ελπίδες τους για το μέλλον. Ένα μέλλον που μέχρι πριν από λίγα χρόνια διαγραφόταν λαμπρό. Με τις ευκαιρίες που πρόσφερε η Ε.Ε. - την ελεύθερη διακίνηση, τη χρηματοδότηση, τη στήριξη. Τότε που ακόμη ταξίδευαν γιατί μπορούσαν και όχι σε αναζήτηση καλύτερων βιοτικών συνθηκών. Τότε που, τελειώνοντας τις σπουδές, μπορούσαν ακόμη να αποφασίσουν οι ίδιοι ανάμεσα στις προσφορές που είχαν για δουλειά και όχι να παρακαλούν να τους δοθεί μια ευκαιρία για εργοδότηση οπουδήποτε. Τότε που ακόμη αισιοδοξούσαν και πίστευαν πραγματικά πως μπορούν να επιφέρουν μια νέα πνοή στον τόπο.

Τώρα, όμως, βυθισμένοι στο κλίμα της κρίσης, που απλώθηκε σε όλους τους τομείς και επεκτάθηκε σε όλες τις φάσεις της ζωής μας, οι νέοι έχουν απηυδίσει με το σύστημα, με το καθεστώς, με τη νοοτροπία. Τόσο, που μερικές φόρες φαίνεται λες και υποκύπτουν σε αυτά, χωρίς πλέον ούτε τη θέληση ούτε τη βούληση για να αλλάξουν οτιδήποτε. Επειδή απλώς «το σύστημα πνίγει τα ίδια του τα παιδιά».

Μα πώς θα βελτιωθούμε ως χώρα και ως λαός, αν δεν προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε πρώτα τους εαυτούς μας; Πώς είναι δυνατόν αυτή η νέα γενιά -που από την κούνια κρατάει ταμπλέτες και έξυπνα τηλέφωνα, που βγαίνει για φαγητό και πρέπει πριν φάει να απαθανατίσει τη στιγμή και να την «ποστάρει» σε όλα τα διαθέσιμα social media, που γράφει μηνύματα σε συντομογραφίες που φαίνονται σαν ξένη γλώσσα- αυτή η γενιά να μην ξέρει να χρησιμοποιεί όλην αυτήν την τεχνολογία για κάτι πιο χρήσιμο και πιο πρακτικό; Για μια παρουσίαση σε ειδικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, για παράδειγμα, ή για το πώς να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία αφομοιωμένα σε όλα αυτά τα gadgets για να υποδείξει καινούργιες ιδέες; Η τεχνολογία δεν είναι μόνο για το παιχνίδι. Είναι για να φέρουμε κάτι φρέσκο στη ζωή και στην καθημερινότητά μας, κάτι ουσιαστικό, χρήσιμο και ουσιώδες. Κάτι που θα βοηθήσει να φέρει την ανέλιξη.

Γιατί στην Ελλάδα, που υποδέχεται τόσους τουρίστες απ' όλον τον κόσμο ολόχρονα, δεν είναι διαδεδομένη η πληρωμή με πλαστικό χρήμα, και πολλά καταστήματα δεν προσφέρουν καν αυτήν τη δυνατότητα; Τι γνώμη σχηματίζεται έτσι για τη χώρα από τους απ’ έξω; Αν δεν θέλουμε να είμαστε οπισθοδρομικοί και το περίγελο των εταίρων μας, πρέπει εμείς οι ίδιοι να αποδείξουμε τις ικανότητες και τις δυνατότητές μας. Γιατί ο Έλληνας από την αρχαία εποχή δίδαξε στον κόσμο πολλά. Στη νέα τι γίνεται; Αξίζουμε περισσότερα από όσα οι ίδιοι πιστεύουμε ότι αναλογούν σε μας. Φτάνει να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο και να κατανοήσουμε πως είναι η γνώση που θα μας σπρώξει προς τα εμπρός.

ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΟΥΛΑΜΗ