Δεν απέχω, κτυπώ τα ποσοστά των κομμάτων όπως είναι σήμερα, ψηφίζω αυτόνομα, χωρίς φόβο ότι θα μου κοπεί το χέρι

Σε αυτήν την κατάσταση που βρέθηκε η οικονομία μας, αλλά και η κοινωνία μας σήμερα, δεν μας αφήνει περιθώρια πάρα να συμφωνήσουμε με το μότο του ΔΗΣΥ, ότι ο τόπος χρειάζεται αλλαγές. Δυστυχώς, το μήνυμα του ΔΗΣΥ προωθείται από τη σκοπιά που εξυπηρετεί το κόμμα, με σκοπό να αποπροσανατολίσει από τη μια και ουσιαστική αλλαγή που απαιτεί η κυπριακή κοινωνία, την αλλαγή στη νοοτροπία και τη στελέχωση των κομμάτων μας. Έτσι, θα παραφράσω το μότο του ΔΗΣΥ, ώστε να προωθήσω το πραγματικό μήνυμα που προσπαθεί να περάσει και ο ανεξάρτητος συνδυασμός υποψηφίων «Μήνυμα Ελπίδας».

Ότι αυτό που πραγματικά χρειάζεται αλλαγή στον τόπο μας είναι τα ίδια τα κόμματα, ο τρόπος που πολιτεύονται, στελεχώνονται και δρουν ως κύτταρα της δημοκρατίας. Είναι πλέον φανερό ότι ο κύριος λόγος της κατάντιας μας είναι το αποτέλεσμα της διαπλοκής ως παραγώγου της ανικανότητας των στελεχών των κομμάτων, τα οποία και λαμβάνουν καίριες θεσμικές εξουσίες να αντιληφθούν, να αναλύσουν και εντέλει να εξυπηρετήσουν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του κυπριακού λαού. Από τη μια κυβέρνηση στην άλλη, τα τελευταία 40 χρόνια τα πολιτικά κόμματα έχουν ξεζουμίσει τον κόπο του Κύπριου εργαζόμενου και επιχειρηματία. Ροκάνιζαν καθημερινά το μέλλον μας με μόνο σκοπό τα ποσοστά, την εξουσία, τη διασημότητα, αλλά και την προσωπική και εφ’ όρου ζωής αποκατάσταση των εξεχόντων στελεχών και παραγόντων, ως μια «δίκαιη» επιβράβευση για την προσφορά τους.

Και επειδή θα προσπαθήσουν να ρίξουν το φταίξιμο πάνω στον κυπριακό λαό, πρέπει να πούμε ότι από τον καιρό που η Κύπρος εντάχθηκε στην Ε.Ε., ήταν πάντα θετικός δότης στα ταμεία της. Επιπρόσθετα, οι Κύπριοι θυσίασαν με την ψήφο των «λαμπρών» ηγετών τους το 20% του ΑΕΠ τους, χωρίς κανένα αντάλλαγμα μέσω των τραπεζών τους, στο κούρεμα του ελληνικού δημοσίου χρέους για να σώσουν το ευρώ. Κρατικά ομόλογα τα οποία, στο κάτω-κάτω, ήταν μια έκδοση χώρας μέλους της Ευρωζώνης, που με τόση σιγουριά θεωρείται ότι είναι ο μοναδικός και σίγουρος δρόμος προς το μέλλον. Το αποτέλεσμα αυτής της δωρεάς ήταν να καρατομηθούν οι κυπριακές τράπεζες και ειδικά η Λαϊκή, καθιστώντας τες αδύναμες να στηρίξουν την οικονομία και να ξεφουσκώσουν ομαλά τη φούσκα των ακινήτων.

Έτσι, οδηγήθηκε η κυπριακή οικονομία σε έναν καταγκρεμισμό που συμπαρέσυρε και τα κρατικά έσοδα απότομα, τα οποία έπρεπε να στηρίξουν μια φουσκωμένη δημόσια υπηρεσία που έφτιαξαν οι «λαμπροί» Κύπριοι πολιτικοί για να συλλέγουν ψήφους. Έτσι η ΕΚΤ, με μια κρυφή ενοχή, ντοπάριζε τη Λαϊκή με ELA με εξασφάλιση κυπριακό κρατικό χρέος 1,8 δις, που «τυφλά» εγκρίθηκε από τη Βουλή γι' αυτόν τον λόγο, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο το δημόσιο χρέος της καταπονημένης ήδη Κυπριακής Δημοκρατίας και με επιπρόσθετη απαίτηση, τη διαγραφή αξιογράφων των τραπεζών που κατείχαν διάφοροι ανυποψίαστοι πολίτες. Και σαν μην έφτανε αυτό, απροετοίμαστη και χωρίς πραγματική αντίληψη των συμφερόντων μας, η πολιτική μας ηγεσία δώρισε τα υποκαταστήματα των τραπεζών μας στην Ελλάδα για ψίχουλα, με αποτέλεσμα την απώλεια άλλων 4-5 δις και συμφώνησε στο κούρεμα των καταθέσεων των πολιτών της, απλά και μόνο για να πάρει δανεισμό ώστε να πληρώνει τα τρέχοντα έξοδα του κράτους και τις παλιές αμαρτίες μιας γενιάς πολιτικών.

Έτσι, ολοκληρώθηκε η λεηλασία μέχρι εκμηδενισμού του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων κόπων 60 ετών δουλειάς, των Ταμείων Συντάξεων των ημικρατικών, ανεβάζοντας αναγκαστικά έτσι το όριο αφυπηρέτησης στα βαθιά γεράματα. Επιτεύχθηκε η εξαΰλωση των αποταμιεύσεων και περιουσιών σε μορφή μετοχών, καταθέσεων και ακινήτων του δύσμοιρου κυπριακού λαού, ο οποίος έμεινε με χρέη τοκιζόμενα με τριπλάσιο τόκο από τον μέσο στην ΕΕ. Επιπρόσθετα, χωρίς αιδώ, σχεδιάζεται και το ξεπούλημα της τεράστιας υποδομής των ημικρατικών οργανισμών, για να εκταμιευθούν οι δόσεις από την Τρόικα.

Πρόκειται, βασικά, για τη μεγαλύτερη αν μη τι άλλο ανικανότητα πολιτικής ηγεσίας στην ιστορία της σύγχρονης πολιτικής, η οποία προσπαθεί ακόμα και σήμερα να θολώσει τα νερά, σαν μια σουπιά που προσπαθεί να ξεφύγει σκορπώντας μελάνι. Εμπρός για τις αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος… εμπρός για την ανανέωση της πολιτικής μας ηγεσίας, εμπρός για το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών μας με τα κόμματα ως έχουν, τα οποία γελοιωδώς ευαγγελίζονται ότι μπορούν να λύσουν και το Κυπριακό. Δεν απέχω, χτυπώ τα ποσοστά των κομμάτων όπως είναι σήμερα, ψηφίζω αυτόνομα, χωρίς φόβο ότι θα μου κοπεί το χέρι.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΓΥΡΟΥ
[email protected]