Μια συμπεριφορά, για να θεωρείται αποδεκτή στο εκάστοτε κοινωνικό πλαίσιο, χρειάζεται να αξιολογείται από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Ωστόσο, συνηθίζεται να αξιολογείται βάσει του αν πληροί κάποια κριτήρια, αν εμπίπτει στο εκάστοτε νομικό πλαίσιο, αν είναι σύμφωνη με τους κανόνες. Ωστόσο, ποιος οριοθετεί τα κριτήρια; Ποιος θεσμοθετεί τους νόμους και ποιος υπογράφει τους κανόνες, μας ενδιαφέρει; Θα εκθέσω λοιπόν τις απορίες μου ανάμεσα σε κάποια «γιατί», ελπίζοντας πως το έξυπνο μάτι του συστήματος της υποκουλτούρας θα αναρωτηθεί πώς έγινε αντιληπτή η ιδιάζουσα περίπτωσή του: Καθώς υψώνει τον αυταρχικό δείκτη του υποτάσσοντας τους έτερους στον Καιάδα της υποτίμησης, υπήρξε κάποιος που αντιλήφθηκε το πλάνο του ψήλωμα.

Αν αναλογιστώ του πώς κανείς μπορεί να σκαρφαλώνει σαν του κισσού το πλάνο ψήλωμα στις θέσεις-κλειδιά της εκάστοτε κυβέρνησης, με μοναδικό κριτήριο το πόσο τυφλά προσκείμενος είναι στην κυβερνητική πολιτική ή το πόσους ισχυρούς δεσμούς αίματος έχει με τα πρόσωπα που είναι στην εξουσία, καθώς και το πώς αυτός, αυτοί αποδεικνύουν την αξιοσύνη τους για τις εν λόγω θέσεις, μπορώ μετά βεβαιότητας να ισχυριστώ ότι τα κριτήρια, οι κανόνες και οι νόμοι θα ομοιάζουν με τα curriculum vitae τους.

Το κράτος της ρουσφετολογίας και των πελατειακών σχέσεων καλά κρατεί, παρόλο που η τρύπια βάρκα της πατρίδος μας βουλιάζει στα μνημονιακά νερά. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις τα κριτήρια, οι κανόνες και οι νόμοι πόρρω απέχουν από τις ευρωπαϊκές διατάξεις, το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, ωστόσο αν και κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρνούμαστε πεισματικά να τις ακολουθήσουμε. Γιατί;

Οι εχθροί δεν είναι όσοι είναι εξωσυστημικοί, αλλά και όσοι είναι εσωσυστημικοί αλλά σκεπτόμενοι. Αυτή η κουλτούρα του να αποβάλλεται όποιος μπορεί να σκέπτεται φωνακτά, όποιος αντιστέκεται στην κιμαδοποίηση της συνείδησης, όποιος μορφώνεται από θέληση και όχι από ανάγκη, όποιος αξίζει και προχωρεί σε σχέση με όποιον προωθείται γιατί βολεύει το αλλότριο σύστημα, γιατί συνεχίζει να υπάρχει; Παλεύουμε για τον εκφοβισμό μεταξύ των παιδιών και ξεχνάμε τον συστημικό εκφοβισμό; Όποιος δεν ανήκει ενσυνείδητα σε πολιτική παράταξη, δεν έχει μπάρμπα στην Κορώνη και δεν είναι εκ φύσεως άβουλος εκφοβίζεται, αποβάλλεται, περιθωριοποιείται, γίνεται αποδιοπομπαίος τράγος, υποτιμάται και συκοφαντείται, γιατί το σύστημα δεν μπορεί να δεχθεί κανέναν ανυπότακτο. Γιατί;

Αναρωτιέμαι, αγαπητοί συμπολίτες, αν πραγματικά θέλουμε να εκσυγχρονιστούμε σε αυτό το νησί. Πώς γίνεται να θεωρούνται κοινωνικά θεμιτοί άνθρωποι που στην πορεία του βίου τους θέρισαν τα συνειδησιακά τους κύτταρα, αναδιαμόρφωσαν τους κανόνες με δικές τους αξιώσεις, επέβαλαν τα δικά τους κριτήρια και εισηγήθηκαν τροποποιητικές νομολογίες εις το όνομα αυτών και αλλήλων ομοίων τους. Γιατί; Κι ύστερα, λέμε, φταίνε οι βάρβαροι, αυτοί οι κουστουμάτοι βάρβαροι που πηγαινοέρχονται αφού τους καλέσαμε. Κι ύστερα, λέμε, φταίνε τα ξένα συμφέροντα… που φερόμαστε τόσο αλλότρια. Εμείς φταίμε! Εμείς φταίμε που ακόμα υποστηρίζουμε ένα σάπιο, σαθρό, απέλπιδο σύστημα. Το σύστημα των ανεγκέφαλων που κοντεύουν να καθυποτάξουν κάθε θέση εξουσίας, επιβάλλοντας τους κανόνες και τα κριτήριά τους στους Άλλους. Σε αυτούς που τόλμησαν να σκεφτούν, να διαφοροποιηθούν, να αυτοπροσδιοριστούν, να προβληματιστούν, να υπάρχουν με βούληση και να δρουν ανεπηρέαστοι.

ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ
Μ.Α, Mc,PHD, Ψυχολόγος