Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, δυστυχώς, έχει αθετήσει όλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις με αποτέλεσμα να απομονωθεί πολιτικά και να διαπραγματεύεται από μόνος του το Κυπριακό χωρίς ουσιαστικά ερείσματα…
Το Εθνικό μας Ζήτημα και ο τρόπος επίλυσης του, συναρτάται άμεσα με την φυσική και εθνική επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο. Η πολιτική ηγεσία με τις πολιτικές που ακολουθεί από το 1974 και εντεύθεν, έχει μετατρέψει το Κυπριακό από πρόβλημα εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης και κατάφορης παραβίασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε μία διακοινοτική διαφορά ή διαμάχη, αποενοχοποιώντας την Τουρκία από τις εγκληματικές τις ευθύνες και καθιστώντας την ουδέτερο παρατηρητή.
Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος στην τελευταία του ομιλία την οποία εξεφώνησε στις 20 Ιουλίου 1977, συνειδητοποιώντας πλέον ξεκάθαρα τους πραγματικούς στόχους της Άγκυρας - που ήταν και παραμένει ο γεωστρατηγικός έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου - αποκήρυξε τόσο την Ομοσπονδία όσο και τις διακοινοτικές συνομιλίες, κηρύσσοντας ταυτόχρονα τον μακροχρόνιο Αγώνα, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η προσήλωση στις Αρχές της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, μέχρις ότου ανατραπεί το ανισοζύγιο δυνάμεων και διαφοροποιηθούν οι γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Την 1η Μαΐου 2004 και με βάση το Πρωτόκολλο 10, η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε ολόκληρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριλαμβανομένων των κατεχομένων εδαφών της, με αναστολή του κεκτημένου στο κατεχόμενο τμήμα. Η δε αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, τονίζει ξεκάθαρα στην Τουρκία ότι οφείλει να αναγνωρίσει την Κ.Δ. και να εκπληρώσει όλες τις συναφείς της υποχρεώσεις που αποτελούν και τμήμα του Κεκτημένου.
Επιπρόσθετα, τα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 541 και 550, αναφέρουν ρητά ότι ένα και μόνο Κράτος υπάρχει στην Κύπρο, αυτό της Κυπριακής Δημοκρατίας, και καλούν όλα τα Κράτη - Μέλη να σεβαστούν πλήρως την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κ.Δ. και να μην αναγνωρίσουν είτε άμεσα είτε έμμεσα το παράνομο κατοχικό καθεστώς. Επίσης, όλα τα Ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθώς και όλες οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, υπερτονίζουν ρητά ότι το Κυπριακό πρόβλημα θα πρέπει να επιλυθεί στην βάση του Κεκτημένου και των Αρχών και Αξιών στις οποίες θεμελιώθηκε και λειτουργεί η Ένωση. Αρνητικό, δυστυχώς, είναι το τελευταίο Ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, το οποίο είναι απόρροια της ανεπάρκειας και ανικανότητας αλλά και της εμμονής της Κυβέρνησης σε λύση τύπου Ανάν.
Όλο αυτό το ισχυρό νομικό και πολιτικό πλαίσιο, όχι μόνο αναγνωρίζει και επιβεβαιώνει το ενιαίο Κράτος της Κ.Δ. αλλά και δεν κάνει πουθενά αναφορά σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Οι υποτιθέμενες συμφωνίες υψηλού επιπέδου ‘77 και ‘79, ήταν απλά και μόνο κατευθυντήριες γραμμές (Guidelines) και όχι δεσμευτικές συμφωνίες χωρίς, επίσης, να υπάρχει οποιαδήποτε υπογραφή στα συγκεκριμένα έγγραφα. Αλλά και εάν δεχτούμε για χάρη συζήτησης την ύπαρξη των δύο συμφωνιών, αυτές έχουν ακυρωθεί από την Τουρκία με την παράνομη ανακήρυξη του κατοχικού καθεστώτος σε υποτιθέμενο κράτος.
Σήμερα, διαθέτουμε ως Κ.Δ. το στρατηγικό εργαλείο που ονομάζεται Υδρογονάνθρακες. Η ανεύρεση τεραστίων ποσοτήτων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Α.Ο.Ζ. της Κ.Δ. προσδίδουν στην πατρίδα μας μία τεράστια γεωστρατηγική, γεωπολιτική και γεωοικονομική υπεραξία, ανατρέποντας ταυτόχρονα την πολύ δυσμενή θέση που βρισκόμασταν για δεκαετίες.
Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες και δεδομένα, έχουν ανατρέψει ολοκληρωτικά το τεράστιο ανισοζύγιο δυνάμεων, έχουν αυξήσει θεαματικά τους συντελεστές ισχύος και έχουν προσδώσει στην πατρίδα μας αλλά και στον ευρύτερο Ελληνισμό, μία τεράστια δυναμική και προοπτική σε όλα τα επίπεδα.
Αυτό που απομένει είναι η ύπαρξη οράματος, ο σχεδιασμός και η κατάρτιση μίας νέας, σύγχρονης, ολοκληρωμένης και διεκδικητικής στρατηγικής που να αξιοποιεί στον μέγιστο βαθμό τις ιστορικές ανατροπές που συντελούνται καθημερινά στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Κ.Δ. έχει πλέον την δυνατότητα να ισχυροποιήσει την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της και να καταστεί παράγοντας ειρήνης, σταθερότητας και ασφάλειας σε στρατηγική πάντα συνεργασία και συμμαχία με την Ελλάδα και το Ισραήλ. Ο πρόεδρος της Κ.Δ. και η πολιτική ηγεσία αντί να αξιοποιήσουν όλους αυτούς τους συντελεστές ισχύος και να διεκδικήσουν από θέσεως ισχύος πλέον, την απαλλαγή από την κατοχή και την πλήρη απελευθέρωση της πατρίδας μας, παραμένουν προσκολλημένοι στην αδιέξοδη, χρεοκοπημένη, αντιδημοκρατική, ρατσιστική και καταστροφική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία - που αποτελεί τουρκοβρετανικό στρατηγικό στόχο από την δεκαετία του ‘50 - η οποία θα καταλύσει την Κ.Δ., θα διαχωρίσει την Κύπρο διοικητικά, γεωγραφικά και πληθυσμιακά και θα δημιουργήσει ένα κρατικό μόρφωμα δυσλειτουργικό και μη βιώσιμο, το οποίο θα καταρρεύσει μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.
Το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη - Έρογλου που είναι η βάση των συνομιλιών και μία πιστή αντιγραφή προνοιών του Σχεδίου Ανάν, έχει ανοίξει διάπλατα τον δρόμο της παρθενογένεσης, της διαιρεμένης κυριαρχίας και της επίλυσης του Κυπριακού στην βάση των 2 κρατών, 2 λαών και 2 θρησκειών. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, δυστυχώς, έχει αθετήσει όλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις με αποτέλεσμα να απομονωθεί πολιτικά και να διαπραγματεύεται από μόνος του το Κυπριακό χωρίς ουσιαστικά ερείσματα.
Ο δε υποτιθέμενος «υπουργός εξωτερικών» του κατοχικού καθεστώτος, αλωνίζει κυριολεκτικά φτάνοντας μέχρι και τον Λευκό Οίκο προωθώντας την αναγνώριση του ψευδοκράτους, ενώ η Κυβέρνηση καλεί τις πολιτικές δυνάμεις σε «ενότητα» για να μην διαταράξουμε τάχατες το «καλό κλίμα». Το δε ΚΕΒΕ έχει ήδη ξεκινήσει να «ενημερώνει» για τα οφέλη της «λύσης», που σύμφωνα με την Κυβέρνηση δεν γνωρίζουμε ακόμα ποια θα είναι αυτή. Το δίλημμα, λοιπόν, που τίθεται Διζωνική ή Διχοτόμηση είναι ουσιαστικά ένα ψευδοδίλημμα. Το πραγματικό δίλημμα είναι δημοκρατία ή διαχωρισμός, διεκδίκηση ή εγκατάλειψη, απελευθέρωση ή υποταγή.
Η διαφύλαξη της Κ.Δ. καθώς και η διεκδίκηση και κατοχύρωση των Αρχών της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων και Πολιτικών Δικαιωμάτων και του Κράτους Δικαίου, είναι εκ των ων ουκ άνευ για ένα Κράτος σύγχρονο, ευρωπαϊκό και δημοκρατικό. Η δημοκρατικότητα της λύσης είναι στοιχείο αδιαπραγμάτευτο, ενώ το καταστροφικό Ζυριχικό σύστημα των εγγυήσεων θα πρέπει αμέσως να καταργηθεί. Οι Αρχές και οι Αξίες της Ε.Ε. στην οποία η Τουρκία επιθυμεί να ενταχθεί, αποτελεί τον κοινό παρανομαστή και την κοινή συνισταμένη της επίλυσης του Κυπριακού.
Ο Κυπριακός Ελληνισμός καλείται για άλλη μια φορά να ανασκουμπωθεί, να αφυπνιστεί και να απαιτήσει από την πολιτική του ηγεσία να διεκδικήσει με αποφασιστικότητα τα δίκαια και τα δικαιώματα του. Η μοιρολατρία, η ηττοπάθεια και ο ραγιαδισμός θα πρέπει επιτέλους να τερματιστούν και να τα διαδεχθεί η τόλμη, η αποφασιστικότητα, η διεκδίκηση και η αρετή. Εάν σήμερα η πολιτική ηγεσία δεν διεκδικήσει με τόλμη και αποφασιστικότητα αυτά που δικαιούμαστε, τότε ελλοχεύει ο σοβαρός κίνδυνος, μέσω μίας αντιδημοκρατικής και διαχωριστικής λύσης, η Τουρκία να καταστεί όχι μόνο κυρίαρχη στον βορρά, αλλά και συγκυρίαρχη στον νότο.
Όσοι, λοιπόν, εκ της πολιτικής ηγεσίας έχουν κουραστεί να αγωνίζονται και δεν διαθέτουν τα απαιτούμενα ψυχικά αποθέματα, ας αφήσουν αυτούς που ξέρουν και μπορούν να αγωνίζονται, να διεκδικούν, όσους δεν υποστέλλουν την σημαία του αγώνα για χάρη μίας υποτιθέμενης «ρεαλιστικής» πολιτικής, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποδοχή των τουρκικών στρατηγικών στόχων για επικυριαρχία σε ολόκληρη την Κύπρο.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
