Ας μην ψηφίσουν όσοι είναι «ευχαριστημένοι» με τη σημερινή κατάσταση και όσοι βιώνουν το «οικονομικό θαύμα», που κάποιοι προκλητικά υποστηρίζουν ότι ζούμε, προκαλώντας τη νοημοσύνη μας
Ο παλαιοκομματισμός, στα δέκα χρόνια συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πέτυχε να ευαισθητοποιήσει την προβλεπόμενη υποχρέωση αλληλεγγύης των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Κύπρου. Η Κύπρος, ως κράτος και έδαφος της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τελεί κατά παραβίαση του Διεθνούς, αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαίου υπό παράνομη διαίρεση, κατοχή και εποικισμό από τον Στρατό της Τουρκίας. Άρα κάθε Κύπριος, πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλει να διεκδικεί ώστε η πατρίδα μας και όλοι οι νόμιμοι πολίτες της να έχουν ίσα και κοινά δικαιώματα όπως όλα τα άλλα κράτη και όλοι οι άλλοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως υποψήφιος ευρωβουλευτής, αλλά και νέος σε ηλικία πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δικαιωματικά απαιτώ την προβλεπόμενη αλληλεγγύη προς άρση των συνεπειών της τουρκικής εισβολής. Το ίδιο και σ’ ό,τι αφορά την ανάγκη επέκτασης, υπό την ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κεκτημένου σ’ ολόκληρο το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όταν μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζει στρατιωτική κατοχή, διαίρεση και παράνομο εποικισμό στο έδαφός της, το οποίο είναι ταυτόχρονα έδαφος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παραμένουν αδιάφορα και αδρανή. Η Τουρκία αποδεδειγμένα δεν σέβεται το δίκαιο. Πρέπει η χώρα αυτή, μάλιστα ως υποψήφια προς ένταξη, να θεωρείται εχθρός των αρχών, αξιών και δικαίου της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορεί η Τουρκία, όσο ισχυρή στρατιωτικά και να είναι, να συμπεριφέρεται έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έναντι ενός κράτους μέλους της, ως να μην αποτελείται η Ευρωπαϊκή Ένωση από 28 κράτη μέλη.
Οι αρχές και αξίες επί των οποίων θεμελιώθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούν να διασφαλίσουν σ’ όλους τους νόμιμους πολίτες της Κύπρου όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως εκατομμυρίων άλλων πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχουν διαφορετική γλώσσα, θρήσκευμα, κουλτούρα και εθνική καταγωγή. Με δεδομένη την κατάσταση φτώχιας, ανεργίας, έλλειψης προοπτικών ανάπτυξης και ανταγωνισμού, ο μόνος τρόπος να αποκτήσει αξιοπιστία το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, είναι να υλοποιηθεί η έννοια της προβλεπόμενης αλληλεγγύης, που η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει και την οποία, όμως, δεν επέδειξε στην περίπτωση της Κύπρου. Η πλήρης και ισότιμη εφαρμογή των εξαίρετων αρχών και αξιών που θεμελίωσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταστούν κοινό δικαίωμα όλων των κρατών μελών και όλοι οι λαοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρα και της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα και πραγματικές ευκαιρίες για μια καλύτερη ποιοτικά, ανθρώπινη και ασφαλή ζωή.
Ήλθε, λοιπόν, η ώρα για να μετατρέψουμε την ελπίδα για Ευρώπη των λαών (και όχι των συμφερόντων), σε πραγματικότητα. Σ’ αυτήν τη νέα αναγκαία προσπάθεια, η κατά το Ευρωπαϊκό Δίκαιο λύση του Κυπριακού θα προσδώσει νέο κύρος στην ίδια την Ένωση και θα της επιτρέψει να διαδραματίσει παγκόσμιο ρόλο στην καθιέρωση του δικαίου, της ειρήνης και ευημερίας. Σ’ αυτήν την ευγενή προοπτική, η εξαμελής εκπροσώπησή μας στο Ευρωκοινοβούλιο οφείλει να επιτύχει, διεκδικώντας.
Ξέρω ότι ο απλός πολίτης κουράστηκε, απογοητεύτηκε και είναι οργισμένος με τους πολιτικούς. Το ίδιο και εγώ. Η αποχή, όμως, δεν είναι αντίδραση. Ας μην επιτρέψουμε να παραμένουν και να συνεχίζουν να κυριαρχούν οι ίδιοι που σε οδήγησαν στην καταστροφή. Ας μην ψηφίσουν όσοι είναι «ευχαριστημένοι» με τη σημερινή κατάσταση και όσοι βιώνουν το «οικονομικό θαύμα» που κάποιοι προκλητικά υποστηρίζουν ότι ζούμε, προκαλώντας τη νοημοσύνη μας. Όποιος δεν είναι ευχαριστημένος από την ατιμωρησία, τη διαπλοκή, την αδιαφάνεια και τη διάβρωση αρχών και αξιών, θα πρέπει να ψηφίσει. Το ίδιο και όσοι δεν νιώθουν ασφάλεια στη πορεία του Κυπριακού. Ας ψηφίσουν άλλους από εκείνους που στήριξαν για χρόνια και που έφεραν την Κύπρο της ανεργίας, των κοινωνικών παντοπωλείων, των μειωμένων μισθών και συντάξεων, της υπό εκποίηση πρώτης κατοικίας, των τραπεζών υπό διάλυση και του κράτος υπό συνολική κατάρρευση θεσμών και ήθους.
Η αποχή, άλλωστε, θα στερήσει τη νομιμοποίηση της όποιας εκ των υστέρων διαμαρτυρίας σ’ όσα λάθη θα επιφέρει το ίδιο κατεστημένο γιατί, όταν είχες την ευκαιρία να συμβάλεις με την ψήφο σου στην αλλαγή, επέλεξες τον «καναπέ». Σ’ αυτήν και σε κάθε εκλογή, ο κάθε ψηφοφόρος κρατά το μέλλον στα δικά του χέρια. Μπορούμε να αλλάξουμε το παρόν και να διαμορφώσουμε το μέλλον μας. Πρέπει, όμως, πρώτα να υπερβούμε τα παλαιοκομματικά δεσμά. Ας διεκδικήσουμε την αλλαγή και την ανατροπή, με καθαρές και διεκδικητικές θέσεις, τόσο στην οικονομία όσο και στο Κυπριακό. Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Διεκδικούμε όσα οι άλλοι ξέγραψαν, για να κάνουμε το αύριο καλύτερο, σήμερα.
ΣΙΜΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Υποψήφιος ευρωβουλευτής
