Χιλιάδες τα ονόματα, μακρύ και δύσκολο το έργο της Επιτροπής Θεσμών, στο γενικά και άσχετα τούς ρίξαμε όλους στο ίδιο καλάθι. Μη θίξουμε αθώους μαζί με τους εκμεταλλευτές μιας δημοκρατίας, που ποτέ δεν κατάφερε να πείσει για τη δημοκρατικότητά της. Για μυριοστή φορά υποτιμούν τη νοημοσύνη του λαού. "Ήταν τα λεφτά για καύσιμα!, ο γονιός που έστειλε τού φοιτητή! Ο άρρωστος που είχε ανάγκη νοσηλείας στο εξωτερικό!". Οι νέοι ήρωες της δικαιολογίας και του ξεγλιστρήματος. "Αν σας πούμε 6000 ονόματα, ποιος θα τα διαβάσει και πόσα θα θυμάται;". Έχουν δίκαιο, ποιος θυμάται εκείνο το σηματάκι με το "δεν ξεχνώ";

Ποιος θυμάται όλες τις προεκλογικές ατάκες, αλληλοκατηγορίες και δεσμεύσεις...

Αυτοί που μετέτρεψαν την πατρίδα σε καριέρα, τη δημοκρατία σε κομματικά γκέτο, όπου οι σχέσεις, οι γνωριμίες και το ένα χέρι νίβει τ΄ άλλο και τα δυο το πρόσωπο, αλληλοσπαρασσόμενοι στην κατανομή των λαφύρων της κάθε εξουσίας, είναι αυτοί, που έστησαν ένα λαό σε ουρές ανεργίας, συσσιτίων και πίσω από τις ταμειακές μηχανές των τραπεζών, και με τη μεγαλύτερη αναίδεια το ονόμασαν "Πολιτισμό". Έβγαζαν τηλεοπτικές κραυγές προς τον λαό να τον πείσουν να φανεί "πατριώτης", έφερναν και ξανάφερναν το μετά το '74 οικονομικό θαύμα, σαν ηρωικό παράδειγμα, λόγια που ποτέ οι ίδιοι δεν πίστεψαν και δεν εφάρμοσαν. Ο λαός θέλει να γνωρίζει ποιους θα τιμωρήσει με την ψήφο του, θέλει να γνωρίζει σε ποιους επιχειρηματίες θα γυρίσει την πλάτη. Αυτούς που για χρόνια πλούτιζαν από αυτό το νησί και αντί να φανούν μεγαλόψυχοι και να ανταποδώσουν στον τόπο, την ώρα που αυτός βρέθηκε στον αναπνευστήρα, του αφαίρεσαν το σωληνάκι οξυγόνου για το τομαροβόλεμά τους.

Το λάθος των πολιτικών και ειδικά των προέδρων και των συμβούλων τους είναι ότι είναι σαν "μπετόν αρμέ". Είναι έτοιμοι να ευνουχίσουν όποιον δεν συμφωνεί μαζί τους. Αν ο λαός πάσχει από αμνησία, αυτοί πάσχουν από κουφαμάρα, μόνο έτσι δικαιολογείται ότι δεν αφουγκράζονται τις απεγνωσμένες κραυγές του λαού, ειδικά σε μια "δημοκρατία".

Όπως έστειλαν στη Ν. Αφρική τους διαπραγματευτές (άσχετο), στείλτε και καμιά χιλιάδα στην Ν. Κορέα, να παραδειγματιστούν από τον δάσκαλο που αυτοκτόνησε, γιατί σώθηκε από το ναυάγιο και τον πρωθυπουργό που αμέσως παραιτήθηκε (άσχετο). Όπως άσχετο είναι το παράδειγμα του διορισμού του κ. Κενεβέζου. Η κοινή γνώμη δεν έχει τίποτα προσωπικό με τον κ. Κενεβέζο. Αλλά όπως εξελίχτηκαν τα γεγονότα, και να αξίζει ο άνθρωπος, ήταν σαν να έκανε υπεύθυνη δήλωση το Προεδρικό ότι ήταν θέμα συμφωνίας και όχι αξιοκρατίας.

Όταν ο κόσμος τρέχει με χίλια και οι γεωπολιτικές εξελίξεις αλλάζουν σχεδόν καθημερινά, εμείς δεν έχουμε την πολυτέλεια να βρισκόμαστε σε ρυθμούς χελώνας ενός άλλου αιώνα. Ας τελειώνουμε, επιτέλους, με το ποιος έφταιξε και ας σταματήσουμε να δικαιολογούμε ότι μετά από μισόν αιώνα οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου δεν έχουν μια ενιαία στρατηγική για το εθνικό μας θέμα.

Για να κτίσουμε την καινούργια κοινωνία θα πρέπει να επέλθει ριζική αλλαγή της νοοτροπίας και του τρόπου σκέψης σε όλους τους τομείς. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει πρώτα να καθαρίσουμε τα "μπάζα" και αντλώντας γνώση από τα λάθη μας, να βάλουμε τον θεμέλιο λίθο για ένα άλλο ελπιδοφόρο "αύριο". Αν δεν σταματήσουμε να φοράμε το κεφάλι μας ανάποδα και να αλιεύουμε ψήφους από τα λάθη τού χτες, αδυνατώντας, έτσι, να οραματιστούμε το μέλλον, πριν το καταλάβουμε θα μιλάμε για νέες χαμένες πατρίδες και θα ψάχνουμε φταίχτες.