Η σαφής παραδοχή και η απολογία προς τον λαό για τα πολλά και διαδοχικά πολιτικά ολισθήματα αποτελεί καθήκον, αλλά και αναγκαίο δίδαγμα

Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης του κοινού στον τρόπο συμπεριφοράς, δράσης ή παραλείψεων της διοίκησης και των κρατικών μηχανισμών λειτουργίας της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το χείριστο πάθημα, που δυνατό να επισυμβεί στην ίδια την ύπαρξη του Κράτους, αλλά και στο ήθος και τη συμπεριφορά του λαού. Πολύ δε περισσότερο σε μια περίοδο κατά την οποία η κρατική υπόστασή μας είναι το βασικό στήριγμα του αγώνα για εθνική επιβίωση και δίκαιη λύση για το κυπριακό πρόβλημα. Οι Κοινοβουλευτικές Επιτροπές και η ίδια η Βουλή δεν είναι, προφανώς, ούτε ανακριτικό αλλά ούτε δικαστικό όργανο. Σ’ ό,τι όμως αφορά την επιτέλεση του καθήκοντος ελέγχου, είναι ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα η οποιαδήποτε παρέμβαση ή ανάμειξη. Ως εκπρόσωποι του λαού κατά το Σύνταγμα και τη Δημοκρατική Αρχή, έχουν καθήκον να ερευνούν και να αποφασίζουν, ισότιμα και κατά διαφάνεια, επί παντός θέματος που επέφερε και επιφέρει τόση καταστροφή στον λαό και τον τόπο. Ουδείς κρατικός ή κομματικός αξιωματούχος ή όργανο ή πολίτης εντός ή εκτός Κύπρου δικαιούται να αποπειραθεί, ώστε να παρεμβάλει οποιαδήποτε τροχοπέδη στο έργο τούτο της Βουλής.

Θα πρέπει, επιτέλους, να υπάρξει χωρίς καθυστέρηση, με καθαρές διαπιστώσεις, απόδοση ευθυνών που αναλογούν σ’ όσους συνετέλεσαν στην οικονομική καταστροφή και στην κατάσταση στην οποία περιήλθε το ίδιο το Κράτος. Όσοι δεν μπορούν να συμβαδίσουν σε ρυθμούς ήθους και νομιμότητας θα πρέπει να παραμεριστούν. Η ίδια η Βουλή, ως θεσμός και όργανο που εκπροσωπεί πολυφωνικά απ’ ευθείας το σύνολο του Λαού, έχει ευθύνη να μην αφήσει το θέμα χωρίς συγκεκριμενοποίηση ευθυνών, που είναι πρόδηλες. Άλλωστε συντρέχει η υποχρέωση υποταγής στον νόμο, που οφείλει ο καθένας μας, ανεξάρτητα πόσο ψηλά και εάν βρίσκεται στην κοινωνία ή στην πολιτική. Είναι το μέγιστο των καθηκόντων της Βουλής η αναγκαία κάθαρση, γιατί αφορά στο κύρος και την υπόσταση των αξιών που εκπροσωπούν μια συντεταγμένη πολιτεία. Ουδείς μπορεί να αγνοήσει πόσο τρώθηκαν με τη διαπλοκή, τις διαρροές, την αναξιοπιστία και τη μη χρηστή διοίκηση όλοι οι θεσμοί που συναποτελούν την κρατική υπόστασή μας.

Ο ίδιος ο λαός παρακολουθεί, κρίνει και αναμένει. Ίσως όχι για πολύ. Η έκρηξη του θυμού του είναι άγνωστο πού μπορεί να οδηγήσει. Όταν το μέτρο και η αλήθεια πλήττεται και συντελεί απαξιωτικά σε αξίες, αρχές και στο ήθος, τότε επακολουθούν συμπεριφορές ατομικισμού, παρακμής και ιδιοτέλειας. Η λαϊκή αγανάκτηση πρέπει να αναταράξει επιτέλους, τώρα αμέσως, την αδράνεια που έφερε την καταστροφή και αυτή αποφεύγει την επίτευξη τιμωρίας. Πρέπει να επιβάλλει την ανάγκη ελέγχου, ώστε να επιτευχθεί έγκαιρη αυτοσυνειδησία και βελτίωση στην υπό κατάρρευση θεσμών και λειτουργιών κρατική μας υπόσταση. Η αλήθεια για την προσπάθεια αποκάλυψης όλων των ενόχων, το μέτρο στις δηλώσεις και η τάχιστη πλήρης διερεύνηση, αποτελεί πρόσθετα το ελάχιστο των υποχρεώσεων του κάθε αξιωματούχου ή του ευρισκομένου σε θέση εξουσίας σε μια δημοκρατία που καθορίζει το πλαίσιο συμπεριφοράς και την έκταση δικαιωμάτων ή αρμοδιοτήτων.

Η σαφής παραδοχή και η απολογία προς τον λαό, για τα πολλά και διαδοχικά πολιτικά ολισθήματα, αποτελεί καθήκον αλλά και αναγκαίο δίδαγμα. Χωρίς υπερβολές αλλά αποφασιστικά, οφείλουμε να συντελέσουμε στην κάθαρση και στην ανύψωση των αξιών και αρχών που επιβεβαιώνουν το κράτος δικαίου και καθορίζουν τρόπους ορθής συμπεριφοράς, για ένα μέλλον με ελπίδα. Είναι η ώρα, κάποιοι με τις παλαιοκομματικές συνήθειες να αντιληφθούν ότι παρήλθε η εποχή τέτοιας νοοτροπίας και δράσης. Το παράδειγμα το οφείλουν οι έχοντες εξουσία κάθε επιπέδου. Ο λαός χρειάζεται και απαιτεί την αναθεώρηση τέτοιων συνηθειών και καθιερωμένων από χρόνια εσφαλμένων τακτικών. Έτσι θα επανέλθουμε στην αυστηρή διάταξη των πραγμάτων με όρια, που επιβάλλουν στην καθημερινότητά μας οι αναλλοίωτες αρχές και αξίες αξιοπρέπειας και ήθους του ίδιου του λαού.

ΣΙΜΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Υποψήφιος Ευρωβουλευτής Συμμαχίας Πολιτών