Έχουμε, αλήθεια, καταντήσει τόσο απαθείς; Τα έχουμε ξεπουλήσει όλα; Τον πατριωτισμό, τη συνείδησή μας, την αξιοπρέπειά μας και την Ιστορία μας;
Έχουμε καταντήσει αμνοί, δηλαδή αρνιά. Η σιωπή μας είναι κραυγαλέα. Δεν μιλούμε, δεν διαμαρτυρόμαστε για τίποτε. Κι ενώ τα αρνιά αρχίζουν να μπεμπερίζουν μόλις τους στερήσουν την τροφή, εμείς συνεχίζουμε να είμαστε βυθισμένοι στη σιωπή των αμνών, άνεργοι, πεινασμένοι και πανέτοιμοι. Ζούμε στη σιωπή των αμνών, που τα οδηγούν στο σφαγείο. Την πιο κραυγαλέα σιωπή την δείχνουν εκείνοι που πρέπει να μιλούν και να καθοδηγούν. Να ερευνούν και να αποκαλύπτουν. Να κρίνουν και να ελέγχουν την εξουσία. Αναφέρομαι σε δημοσιογράφους, σε εφημερίδες και σε κανάλια. Αναφέρομαι και στα κόμματα και τους πολιτικούς εκείνους, που διακόπτουν τη σιωπή τους μόνο, όταν θα εκστομίσουν κάποιαν ατάκα, που μετρά στα ΜΜΕ και προβάλλεται στα τηλεοπτικά δελτία.
Η κατάσταση είναι τραγική. Ο κόσμος είναι άνεργος και πεινά. Του πήραν το φαγητό μέσα από το στόμα και τις οικονομίες μέσα από την τσέπη του. Και όμως συνεχίζει να κολακεύει του κομματάρχες και να ανέχεται κάποιους άσχετους πολιτικούς, αναμένοντας κάποιο ψίχουλο για τον ίδιο και τα παιδιά του. Όσο για την πατρίδα, του υπόσχονται λύση και επανένωση και χασμουριέται. Κάποτε, όμως, οι αμνοί φωνασκούσαν. Θυμάστε, όταν ένας βουλευτής του κόμματος της Τσιτσιολίνας επισκέφθηκε τα κατεχόμενα; Τα δημοσιογραφικά κανόνια και οι μπαλονάδες φωνασκούσαν, λέγοντας: «Ιδού τα αποτελέσματα της απορριπτικής πολιτικής του Τάσσου. Μας απομόνωσε και το τουρκοκυπριακό κράτος αναβαθμίζεται».
Από τότε έτρεξε πολύ νερό στο αυλάκι. Ο Γ.Γ. επισκέφθηκε τον εγκάθετο της Άγκυρας στο «προεδρικό» του, ο εγκάθετος αναβαθμίστηκε σε έναν από τους δυο ηγέτες. Στη θέση του άλλου ηγέτη υποβαθμίστηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Που του έχουν συνέχεια το πιστόλι στον κρόταφο.
Έρχεται στην Κύπρο ο Ευρωπαίος Επίτροπος Φούλε. Τον υποδεχόμαστε ως μεσσία μετά βαΐων και κλάδων. Αυτός επισκέπτεται τον εγκάθετο της κατοχικής υπό ένταξη Τουρκίας στο «προεδρικό» του. Και ο Επίτροπος, χωρίς να ντρέπεται, μας λέει ότι δεν πρέπει να χάσουμε το μομέντουμ και να λύσουμε τη διαφορά μας, για να μπορέσουμε να κάνουμε και τον αγωγό του αερίου μας μέσω της Τουρκίας. Σαν να καλεί ένας τον Φούλε στο γάμο του κι αυτός του εύχεται «και του χρόνου» Κι εμείς τον χειροκροτούμε και αναμένουμε να μας βοηθήσει. Τα ίδια και ο άλλος, ο Αμερικάνος. Μυρίστηκαν το αέριο και έπεσαν πάνω μας με τα μομέντουμ και με τα ΜΟΕ, που πρέπει και πάλι να δώσουμε εμείς στους Τούρκους κι εκείνοι να πουν «θέλουμε κι άλλα». Η ηγεσία μας λέει ότι δεν μπορεί να ανεχθεί τη διχοτόμηση, δεν πρέπει να φτάσουμε σε αδιέξοδο, πρέπει να λύσουμε το Κυπριακό όπως θέλουν οι Αμερικάνοι. Κι εμείς ως αμνοί ακολουθούμε.
Για τερματισμό της κατοχής, ούτε λέξη. Μας προετοιμάζουν για τη λύση που απορρίψαμε το 2004. Μας δημιουργούν κλίμα ευφορίας. Μας λένε ότι η Τουρκία «έπαιξε και έχασε». Πρέπει να εργαστούμε σκληρά μέχρι να μπορέσουμε να αποδεχτούμε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να υποδεχτούμε την ομόσπονδη Κύπρο, που «θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκρισή της σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα». Ιδού η ουσία της μετεξέλιξης.
Μας λένε οι πολιτικές ηγεσίες των πόλων και οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου ότι πρέπει να δούμε θετικά τις τουρκικές απαιτήσεις και να αποδεχτούμε λύση, που θα επανενώσει την Κύπρο και θα λύσει και το οικονομικό μας πρόβλημα. Κι εμείς ως αμνοί με τη σιωπή μας, καταπίνουμε και μηρυκάζουμε το κουτόχορτο του μομέντουμ, των Μ.Ο.Ε. και της ταχείας λύσης, που έρχεται να μας κάνει πλούσιους ξανά. Επειδή, λέει, είμαστε απογοητευμένοι και αναμένουμε τη λύση που θα μας φέρουν. Και θα πούμε «ναι», να εκδικηθούν και τον Τάσσο. Έχουμε, αλήθεια, καταντήσει τόσο απαθείς; Τα έχουμε ξεπουλήσει όλα; Τον πατριωτισμό, τη συνείδησή μας, την αξιοπρέπειά μας και την Ιστορία μας; Κατά τον Πρόεδρο που έχουμε, τέτοια λύση θα δεχτούμε και θα πανηγυρίσουμε;
ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
