Πού οδηγούμαστε στο θέμα της Αμμοχώστου; Οι νόμιμοι ιδιοκτήτες γνωρίζουν την έκταση της υπό συζήτησιν για επιστροφή περιοχής;

Από το 1974 και εντεύθεν, η Αμμόχωστος αποτελεί σημείο αναφοράς, ως το μέρος που «σίγουρα» θα επιστραφεί στους νόμιμους κατοίκους του. Αφορμή γι' αυτήν τη σιγουριά υπήρξαν και τα ψηφίσματα των Η.Ε. 541 (1983) και 550 (1984). Θυμόμαστε κάποτε που είχε καλλιεργηθεί τόση ευφορία στους Αμμοχωστιανούς, που κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ετοιμάζουν και βαλίτσες για την επιστροφή τους. Αυτός ο νόστος και η ελπίδα των νόμιμων κατοίκων, δυστυχώς, τολμούμε να πούμε, έτυχαν μεγάλης εκμετάλλευσης από τους πλείστους πολιτικούς μας και φυσικά από τους εκάστοτε ξένους διαμεσολαβητές.

Με την επανέναρξη των συζητήσεων για το Κυπριακό από την παρούσα Κυβέρνηση και με την κινητικότητα που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό, το θέμα της Αμμοχώστου επανήλθε στην επικαιρότητα, με τις ελπίδες των προσφύγων, αλλά και όλων των Κυπρίων, να αναπτερώνονται και πάλιν. Μέχρι που ο Δήμος Αμμοχώστου έφθασε σε συμφωνία με το κατοχικό καθεστώς για τη Λειτουργία της εκκλησίας Αγίου Γεωργίου Εξορινού τη Μεγάλη Παρασκευή και την περιφορά του Επιταφίου στην κατεχόμενη πόλη μας. Εκ πρώτης όψεως, πολύ συγκινητικό και ελπιδοφόρο. Όταν όμως πήραμε τη σχετική ανακοίνωση από τον Δήμο Αμμοχώστου, εκπλαγήκαμε δυσάρεστα.

Σε απόσπασμα από την ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής: «Μετά από 58 χρόνια ο Επιτάφιος, στολισμένος από τα άνθη της χερσονήσου των Αγίων, με τους δύο δημάρχους επικεφαλής, θα μας φέρνει σε κάθε βήμα όλο και πιο κοντά στην επανένωση της πατρίδας μας». Διερωτηθήκαμε κατά πόσον η νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατία αναγνωρίζει τους «δημάρχους» του παράνομου καθεστώτος στις κατεχόμενες από τα τουρκικά στρατεύματα πόλεις μας. Ανατρέχοντας στο Σύνταγμα της Κ.Δ., στο Άρθρο 173, παρ. 1, αναφέρεται επί λέξει: «Χωριστοί δήμοι θα δημιουργηθούν εις τας πέντε μεγαλυτέρας πόλεις της Δημοκρατίας, ήτοι την Λευκωσίαν, Λεμεσόν, Αμμόχωστον, Λάρνακα και Πάφον υπό των Τούρκων κατοίκων αυτών, υπό τον όρον ότι ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας θέλουσιν εντός τεσσάρων ετών από της ενάρξεως της ισχύος του Συντάγματος εξετάσει το ζήτημα, αν ο χωρισμός ούτος των δήμων των ειρημένων πόλεων θα συνεχισθή ή όχι».

Είναι γνωστό ότι το Σύνταγμα, ως είχε, λειτούργησε μόνο για τρία χρόνια, αφού το 1963 έγινε η τουρκανταρσία, που στην ουσία ήταν το πρώτο πραξικόπημα κατά της νεοσύστατης Κ.Δ. Ως εκ τούτου, το ζήτημα των χωριστών δήμων δεν εξετάστηκε στα τέσσερα χρόνια, όπως ζητείται στο Σύνταγμα, αφού οι Τουρκοκύπριοι έπαψαν να το αναγνωρίζουν και να το τηρούν, δημιουργώντας τους παράνομους θυλάκους και εφαρμόζοντας τους δικούς τους «νόμους», που στηρίζονταν πάνω σε μια παράνομη «Αρχή».

Μετά και την εισβολή του 1974, διατυμπανίζουν σε όλα τα μήκη και πλάτη ότι δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε και τη μόνη νόμιμη κυβέρνησή της, που είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Πώς ο νόμιμος Δήμος της Αμμοχώστου (Δήμαρχος και Δημοτικό Συμβούλιο) τους επιτρέπει να επιλέγουν ένα συγκεκριμένο άρθρο του Συντάγματος, που το ερμηνεύουν κατά το δοκούν -αφού οι κατεχόμενοι δήμοι ομνύουν πίστη σε ένα μη αναγνωρισμένο διεθνώς καθεστώς- και απαιτούν την αναγνώριση δημάρχου;

Αναφορικά με τις προσπάθειες επιστροφής της Αμμοχώστου, ως μέτρου οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ο Δήμαρχος της πόλης κ. Γαλανός προέβη σε κοινή δήλωση με τον Τ/κύπριο παράνομο δήμαρχο, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Προσβλέποντας σε μια επανενωμένη Αμμόχωστο, υποστηρίζουμε έντονα την άμεση έναρξη της διαδικασίας επιστροφής της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων-Αμμοχώστου, στους νόμιμους ιδιοκτήτες της, υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του ΟΗΕ, όπως προβλέπεται και σε σχετικές αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών».

Οι σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ είναι, όπως προαναφέραμε, τα ψηφίσματα 541 και 550. Σύμφωνα όμως με γνωμάτευση του Υπουργείου Εξωτερικών, τα εν λόγω ψηφίσματα δεν αφορούν μόνο την περίκλειστη περιοχή των Βαρωσίων-Αμμοχώστου. Τη γνωμάτευση έδωσε στον βουλευτή Αμμοχώστου Σωτήρη Σαμψών ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Αλήθεια» στις 15/3/2014 και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» στις 25/3/2014.

Μικρό απόσπασμα από τη γνωμάτευση αναφέρει: «Σχετικά με το ψήφισμα 550 (1984) το Συμβούλιο Aσφαλείας, αφού μελέτησε την κατάσταση στην Kύπρο, ύστερα από αίτημα της κυβέρνησης της Kυπριακής Δημοκρατίας, (...) λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση του Γενικού Γραμματέα (S/16519), υπενθυμίζοντας τα ψηφίσματά του 365 (1974), 367 (1975), 541 (1983) και 544 (1983), εκφράζοντας βαθιά λύπη για τη μη εφαρμογή των ψηφισμάτων του, και ιδιαίτερα του ψηφίσματος 541 (1983), ανησυχώντας σοβαρά λόγω των περαιτέρω αποσχιστικών ενεργειών στο κατεχόμενο τμήμα της Kυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες παραβιάζουν το ψήφισμα 541 (1983), (...) καθώς και λόγω άλλων ενεργειών ή απειλών για ενέργειες που αποσκοπούν στην περαιτέρω παγίωση του δήθεν ανεξάρτητου κράτους και τη διαίρεση της Kύπρου, ανησυχώντας βαθιά λόγω των πρόσφατων απειλών για εποικισμό των Bαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους τους, (...) καταδικάζει όλες τις αποσχιστικές ενέργειες (...)».

Από τα ανωτέρω δεν φαίνεται πουθενά ότι τα ΗΕ εννοούν καθ' οιονδήποτε τρόπον την περίκλειστη περιοχή, αφού ρητώς αναφέρουν «ανησυχώντας βαθιά λόγω των πρόσφατων απειλών για εποικισμό των Bαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους τους». Και εδώ τίθενται δύο ερωτήματα: 1. Πού οδηγούμαστε στο θέμα της Αμμοχώστου; 2. Οι νόμιμοι ιδιοκτήτες γνωρίζουν την έκταση της υπό συζήτησιν για επιστροφή περιοχής;

Βάσει πληροφοριών από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, η συνολική έκταση της Επαρχίας Αμμοχώστου είναι 1985 τ.χλμ. Έκταση νεκρής ζώνης εντός Επ. Αμμοχώστου, 7,3 τ.χλμ. Έκταση διοικητικής περιοχής Δήμου Αμμοχώστου, 38,2 τ.χλμ. Συνολική έκταση περιφραγμένης περιοχής πόλης Αμμοχώστου, 6,4 τ.χλμ. Έκταση τ/κυπριακής γης εντός Επ. Αμμοχώστου 240,7 τ.χλμ. Έκταση τ/κυπριακής γης εντός Δήμου Αμμοχώστου 1,2 τ.χλμ.