Δεν κατακρίνουμε την προσπάθεια του Τύπου να φέρει στην επιφάνεια μια σκανδαλώδη συναλλαγή ή μια πράξη, που ξεφεύγει από τα πλαίσια της νομιμότητας. Εξάλλου, αυτός είναι και ο θεσμικός ρόλος της λεγόμενης τέταρτης εξουσίας. Να ελέγχει την Εξουσία και τους άρχοντες. Αυτό είναι το ένα. Εκείνο, όμως, που θα μπορούσε να μας παραξενεύει ή να μας κάνει να υποπτευόμεθα προσπάθεια σπίλωσης ενός δημοσίου προσώπου ή άμεσου συγγενούς του, είναι η σπουδή, η βιασύνη να καταδικάσουμε κάποιον, χωρίς να έχουμε επαρκώς ερευνήσει την υπόθεση.

Αν μια αγοραπωλησία διεξάγεται σύμφωνα με όλους τους τυπικούς κανόνες, αν η τιμή είναι φυσιολογική μέσα από επίσημες εκτιμήσεις του Κτηματολογίου, αν υπήρξε απόλυτη διαφάνεια, ε δεν νομίζουμε ότι συντρέχει λόγος να σπεύδουμε να βρούμε, οπωσδήποτε, κάτι το μεμπτό στην όλη διαδικασία.

Βέβαια, είναι πειρασμός για τον Τύπο να αποκαλύψει κάτι που θεωρεί σκάνδαλο, ειδικά στις μέρες μας που ο τόπος διέρχεται μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση. Αλλά, αν το επηρεαζόμενο άτομο αποτελεί θεσμικό παράγοντα ή συγγενικό του πρόσωπο, οφείλουμε να είμεθα διπλά προσεκτικοί. Όχι μόνον διότι υπάρχει κίνδυνος να εκθέσουμε άτομα που ουσιαστικά δεν υπέπεσαν σε παρανομία, αλλά, κυρίως, γιατί θίγοντάς τα, είναι σαν να προσβάλλουμε ή να αμφισβητούμε τον ίδιο τον θεσμό του Προέδρου και, κατ’ επέκτασιν, την ίδια την κρατική μας υπόσταση σαν προέκτασή του.

Που σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, με χιλιάδες εξωτερικούς κινδύνους να παραμονεύουν και να μας απειλούν, οφείλουμε να την διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού. Τώρα, αν βρίσκουμε κάτι που δεν συνάδει με τη νομότυπη διαδικασία, ε τότε ναι, πρέπει να το κακίσουμε. Όχι όμως για να βλάψουμε ή να αμαυρώσουμε την εικόνα των συναλλασσομένων, όσο για να διαφυλάξουμε ή ικανοποιήσουμε το περί δικαίου αίσθημα των πολιτών. Πράγμα απαραίτητο για τη λεγόμενη κοινωνική ειρήνη και συνοχή.

Είναι αλήθεια, και λυπάμαι που το λέγω, ότι το μόνο που με λυπει στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι το γεγονός ότι η Εκκλησία, ως θεσμός, προβαίνει σε ενέργειες που δεν εμπίπτουν στην αποστολή της. Φυσικά, δεν είναι κακό να διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία της κατά το δοκούν. Φτάνει να το πράττει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με ταπεινότητα και όσο το δυνατόν αθόρυβα.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής, εκπαιδευτικός