Διερωτώμαι, γιατί αυτό το μεγάλο ποσό να κατατεθεί αφορολόγητο στο εξωτερικό; Η ίδια η Κυβέρνηση δεν εμπιστεύεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας;
Η αλήθεια μπορεί προσωρινά να αποσιωπάται ή και να αποκρύβεται, αλλά πάντα έρχεται η ώρα που φανερώνεται. Αυτό μας αποδεικνύει και η ιστορία για τον τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ο οποίος, τελικά, υποχρεώθηκε να υποβάλει την παραίτησή του ύστερα από τις αφόρητες πιέσεις που δεχόταν από πλευράς της ίδιας της Κυβέρνησης. Την Τρίτη 8 Απριλίου ενώπιον της επιτροπής Ελέγχου της Βουλής, ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης, μετά από πιέσεις των βουλευτών, εξήγησε ότι «…η προϋπόθεση για παραίτηση του (Διοικητή) ήταν η πληρωμή των αφορολόγητων 265 χιλ. ευρώ, σε τραπεζικό λογαριασμό που ο ίδιος υπέδειξε σε τράπεζα του Λονδίνου.
Αυτό το δεδομένο ήταν μια εξέλιξη την οποία είχα συζητήσει τόσο με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε σχέση με την πολιτική της διάσταση, όσο και με τον Γενικό Εισαγγελέα σε σχέση με τη νομική της διάσταση». Ο πρώην Διοικητής, όπως θα έκανε και κάθε άλλος στη θέση του, δικαιωματικά απαίτησε αποζημίωση αφού υποχρεώθηκε να παραιτηθεί. Και όμως, πρέπει να θυμίσουμε ότι για μέρες το γεγονός της συναλλαγής το απέκρυβε η Κυβέρνηση και μας διαβεβαίωνε ότι δεν υπήρξε κάτι τέτοιο.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στις 11 Μαρτίου μάς διαβεβαίωνε ότι «Ουδεμία συναλλαγή υπήρξε. Ο κ. Δημητριάδης παραιτήθηκε απλά για λόγους προσωπικούς και οικογενειακούς…». Μάλιστα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διερωτάτο, «γιατί όλοι αυτοί οι οποίοι ήθελαν να φύγει ο Διοικητής και δημιουργούσαν ένα κλίμα, αυτή την ώρα, που ο άνθρωπος αποφάσισε ότι θα πρέπει να συνεχίσει την επαγγελματική του καριέρα ως καθηγητής πανεπιστημίου, να θεωρούμε ότι η απόφασή του είναι προϊόν συναλλαγής;» (Ποιοι, αλήθεια, είναι «όλοι αυτοί οι οποίοι ήθελαν να φύγει» πέραν του Προέδρου, της ηγεσίας του ΔΗΣΥ και του Αρχιεπισκόπου;).
Διερωτώμαι, γιατί αυτό το μεγάλο ποσό να κατατεθεί αφορολόγητο στο εξωτερικό; Η ίδια η Κυβέρνηση δεν εμπιστεύεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας; Και τι μηνύματα στέλλει στους ξένους επενδυτές με την ενέργειά της αυτή;
Ειλικρινά όλη αυτή η ιστορία με στενοχωρεί γιατί δείχνει την υποτίμηση των ανώτατων αξιωματούχων του τόπου, του Προέδρου, του Γενικού Εισαγγελέα και του Υπουργού προς τους πολίτες. Δυστυχώς μας απογοητεύει ο Γενικός Εισαγγελέας, ο οποίος δεν κατάφερε, παρ’ όλες τις προσπάθειές του, να μας πείσει ότι η υπόθεση έκλεισε επειδή… «δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί υπόθεση». Μα τόση σύμπτωση; Πώς γίνεται την ίδια μέρα που έγινε το έμβασμα των 265.000 ευρώ σε τράπεζα του Λονδίνου να κλείσει και η υπόθεση κατά του κ. Δημητριάδη; Είναι μια ενέργεια που κλονίζει την εμπιστοσύνη μας σε ακόμα ένα θεσμό.
Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι, αυτού του σκανδάλου, προηγήθηκε και η σκευωρία που έγινε με τον διορισμό των δύο Εκτελεστικών Διευθυντών στην Κεντρική Τράπεζα από μέρους της Κυβέρνησης. Στόχος του διορισμού ήταν, οι Εκτελεστικοί Διευθυντές, να δυσκολεύουν τη ζωή του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας για να υποχρεωθεί να υποβάλει την παραίτησή του μια ώρα αρχύτερα. Κάτι που ομολογουμένως επιτεύχθηκε. Με βάση τα στοιχεία που κατέθεσε η ίδια η Κεντρική Τράπεζα στη Βουλή, οι δύο διορισμοί κοστίζουν σε μισθούς και ωφελήματα πέραν των 340.000 ευρώ ετησίως… συμπεριλαμβανομένου και του πλυσίματος των αυτοκινήτων τους… Και αυτά συμβαίνουν την ώρα που σημειώνεται δραματική αύξηση των ανέργων, κατακρεούργηση των μισθών, των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών.
ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ
Μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ
