Οι διθύραμβοι, προερχόμενοι από τους υποκριτές πολιτικούς φίλους και αντιπάλους, δεν είναι τίποτε άλλο από μια άλλη μελανή σελίδα υποκρισίας στην παρακμασμένη πολιτική ζωή της Κύπρου

Ο Μάρτιος του 2014 θα καταγραφεί ως ένας μαύρος μήνας για την κυπριακή δημόσια ζωή. Ο θάνατος του Υπουργού Άμυνας Τάσου Μητσόπουλου έχει σημαδεύσει τη ζωή όλων των Κυπρίων και έχει προκαλέσει καθολικό συγκλονισμό. Με την ευκαιρία αυτή, εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης στη σύζυγο, τα παιδιά, τον πατέρα, την αδελφή και όλους τους οικείους του εκλιπόντος. Αυτές τις ημέρες, έχουν γραφεί και έχουν λεχθεί πολλά για τον αδικοχαμένο Τάσο Μητσόπουλο. Τα καλά λόγια για τον Υπουργό προήλθαν από τον απλό λαό και από πολιτικά πρόσωπα. Ευπατρίδης, έντιμος, συναινετικός, συνενωτικός, δίκαιος, ικανότατος, ευρυμαθής, καλός άνθρωπος, καλός οικογενειάρχης και καλός χριστιανός ήταν τα χαρακτηριστικά του Τάσου Μητσόπουλου.

Παρά το νεαρό της ηλικίας του ήταν ολοκληρωμένος ως άνθρωπος και ως πολιτικός. Προερχόμενα από τον λαό, τα καλά λόγια αποτελούν παράσημα για τον εκλιπόντα και δεν εντάσσονται στο πλαίσιο της ρήσης «οι τεθνεώτες δεδικαίωνται», καθώς ήταν ειλικρινή. Ωστόσο οι διθύραμβοι, προερχόμενοι από τους υποκριτές πολιτικούς φίλους και αντιπάλους, δεν είναι τίποτε άλλο από μια άλλη μελανή σελίδα υποκρισίας στην παρακμασμένη πολιτική ζωή της Κύπρου.

Αρκετοί γνωρίζουν στη μικρή κοινωνία της πατρίδας μας τα πολιτικά βάσανα που υπέστη ο Τάσος Μητσόπουλος από «συναγωνιστές» του και από πολιτικούς αντιπάλους, οι οποίοι, κατανοώντας ότι ο μεταστάς δεν ήταν διατεθειμένος να παίξει τα παιγνίδια τους και βλέποντας ότι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τις ικανότητές του και το έρεισμα που είχε στον λαό, μετήλθαν άλλους τρόπους για να τον πλήξουν. Παραμέρισαν επανειλημμένα την υποψηφιότητά του για βουλευτική έδρα. Στο τέλος τα κατάφερε. Όνειρο ήταν το Υπουργείο Παιδείας ή το Άμυνας. Ουδένα εξ αυτών επέτυχε στην αρχή. Μετά τις πολιτικές ανατροπές του τελευταίου μήνα, έγινε Υπουργός Άμυνας, ένα όνειρο από τα παλιά. Μια επιθυμία και του στρατιωτικού πατέρα του. Αυτή η ολοκλήρωση ίσως έφερε και το τέλος του.

Παρά την καλή του σχέση με τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, ο Τάσος Μητσόπουλος δέχθηκε πολλές φορές πισώπλατες μαχαιριές, με στόχο να εξυπηρετηθούν αλλότρια συμφέροντα και μικροκομματικά, στημένα παιγνίδια. Όταν, μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής των προεδρικών εκλογών, η άνοδος του Αναστασιάδη στην προεδρία ήταν σχεδόν βέβαιη, είχε αρχίσει ο ενδοκομματικός διάλογος για τη διαδοχή του στην προεδρία του ΔΗΣΥ. Το όνομα του Τάσου Μητσόπουλου ήταν το δεύτερο μετά το όνομα του νυν Προέδρου του ΔΗΣΥ, που συνεζητείτο. Τότε, γιατί δεν λέχθηκαν όλα αυτά τα υπέροχα και αληθινά για τον Τάσο Μητσόπουλο από τους «συναγωνιστές» του, παρά μόνο διοχετεύονταν στον Τύπο άλλα, αναληθή; Γιατί ο Τάσος αφοπλίστηκε κομματικά; Γιατί διώχθηκε από τις ίντριγκες; Ο δε μέντοράς του (ο γιος του λέει) Νίκος Αναστασιάδης.

Δυστυχώς, φθάνουμε στο συμπέρασμα πως η «θεοποίηση» του Τάσου Μητσόπουλου από κάποιους πολιτικούς, εντός και εκτός ΔΗΣΥ, έγινε εκ του ασφαλούς γι’ αυτούς και μετά τον χαμό του, ακριβώς επειδή πλέον δεν είναι «επικίνδυνος». Οι υπερβολές όλων αυτών παραλίγο να βεβηλώσουν την υστεροφημία του αποβιώσαντος Τάσου Μητσόπουλου. Ευτυχώς, όμως, το αλάθητο και αγνό κριτήριο του λαού, τον κατέταξε στο πάνθεον αυτών που προσέφεραν στην πατρίδα. Ο Τάσος Μητσόπουλος έφυγε πικραμένος από την πολιτική, αλλά τιμημένος από τους συμπολίτες του. Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης επικαλείται το παράδειγμα του Τάσου Μητσόπουλου, για να τονίσει για μιαν ακόμη φορά την υποκρισία που έχει κυριαρχήσει στην πολιτική και καλεί τον λαό να τιμωρεί τους υποκριτές και να επιβραβεύει τους αρίστους.

ΚΡΙΝΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ)