Ο σχεδιασμός της κατάλληλης κρατικής πολιτικής για τις ανάγκες και τις προοπτικές των ημικρατικών οργανισμών και της δημόσιας ακίνητης, αλλά και κινητής περιουσίας, είναι απαραίτητος για την οικονομική ανάπτυξη της Κύπρου. Η Κύπρος βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή όσον αφορά την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Η αποκρατικοποίηση ή ιδιωτικοποίηση των επιχειρήσεων που ελέγχει το κράτος αποτελούν μνημονιακή υποχρέωση, εκτός εάν η κυπριακή Κυβέρνηση θέλει και μπορεί να πείσει την Τρόικα ότι μπορεί να παρουσιάσει ισοδύναμα ανταλλάγματα, χωρίς να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών οργανισμών. Οι λόγοι ιδιωτικοποιήσεων είναι πολλοί και διάφοροι και ποικίλλουν ανάλογα των περιστάσεων.

Η Μάργκαρετ Θάτσερ ξεκίνησε τις ιδιωτικοποιήσεις στην Αγγλία για να περιορίσει τη δύναμη των Συντεχνιών, οι πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες για να απομακρυνθούν από την καθολικά κρατική οικονομία και πρόσφατα οι πλείστες χώρες της υφηλίου για να κερδίσουν χρήματα/ μειώσουν τον δανεισμό τους. Οι ιδιωτικοποιήσεις συνήθως οδηγούν και σε φιλελευθεροποιήσεις, που σημαίνει ελεύθερο ανταγωνισμό στην ελεύθερη- ιδιωτικής πρωτοβουλίας αγορά.

Όμως, το να πουληθεί δημόσια περιουσία εν καιρώ ύφεσης, είναι γενικά μια δύσκολη και συχνά οδυνηρή απόφαση. Η κυπριακή Κυβέρνηση πρέπει να ζυγίσει όλα τα πλην και τα συν, να εξετάσει σοβαρά προηγούμενες ευρωπαϊκές περιπτώσεις, να εργοδοτήσει σύγχρονα τεχνοοικονομικά εργαλεία και να προβεί σε ρυθμίσεις, που να διασφαλίζουν τη βέλτιστη μεν αξιοποίηση και απόδοση κεφαλαίων για τους ιδιώτες, αλλά και για τους καταναλωτές και την Κύπρο στο σύνολό της.

Δεν πρέπει να θεωρηθεί η αποκρατικοποίηση αυτοσκοπός, ούτε από μηχανής θεός που θα δώσει λύση στα δημοσιοοικονομικά προβλήματα της Κύπρου.

Θα πρέπει να υπάρχει ρυθμιστικό πλαίσιο, που να ευνοεί την ποιότητα των υπηρεσιών, να ελαχιστοποιεί την κρατική κηδεμονία και να εμπλέκει την κρατική μηχανή μόνο στα ουσιώδη (προστασία ευπαθών ομάδων, τιμή υπηρεσιών, θέματα ασφάλειας κ.ο.κ.), και να ικανοποιεί τα κριτήρια της καλής ιδιωτικοποίησης που συμπεριλαμβάνουν την ποιότητα και επάρκεια του αγοραστή, την εμπειρία και καλή επιχειρηματική συμπεριφορά του, καθώς και το τίμημα που προσφέρει.

Εν κατακλείδι, οι αποκρατικοποιήσεις δεν πρέπει να κρίνονται, ειδικά στην περίπτωση της Κύπρου, εάν είναι λάθος ή σωστό να γίνουν. Ναι ή Όχι πρέπει να είναι η απόφαση και η κυπριακή Βουλή έχει ψηφίσει Ναι. Υπάρχουν καλά/πετυχημένα και κακά/αποτυχημένα παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων απ' όλον τον κόσμο. Η κυπριακή Κυβέρνηση μέσω της Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων, που θα συσταθεί, πρέπει να τα μελετήσει εμπεριστατωμένα. Οι Σύμβουλοι για τις Αποκρατικοποιήσεις και την Αξιοποίηση της Δημόσιας Ακίνητης Περιουσίας πρέπει να έχουν διεθνή εμπειρία, επαφές και τεχνογνωσία, να ενεργούν με διορατικότητα και στόχο τη μεγιστοποίηση των οφελών για την Κυπριακή Δημοκρατία.

ΠΑΝΟΣ ΔΑΝΟΣ
FRICS, VRV, C.Env.
Διευθύνων Σύμβουλος,
ΔΑΝΟΣ / BNPPRE
www.danos.com.cy